حيا درك محضريت خداست

به گزارش خبرنگار «خبرگزاري دانشجو» از سمنان، حجت الاسلام باراني شب گذشته در جلسه مباحث اخلاقي با اشاره به حديثي قدسي در خصوص صفات مؤمنان گفت: ورع، سكوت، خوف از خدا و حيا از ويژگي هاي مؤمنان است.

 

وي در خصوص معناي حيا افزود: حيا درك محضريت و وجود ناظر قوي در زندگي است؛ يعني انسان بداند تمام عالم تحت نظر خداست.

 

اين استاد اخلاق و عرفان درباره تاثير اين امر گفت: اگر خانم ها معناي حيا را بدانند خود به خود به سمت حجاب مي روند.

 

باراني با ذكر حديثي از پيامبر اكرم(ص) توضيح داد كسي كه از حيا محروم باشد تمام وجودش شر است اگر چه نماز بخواند؛ 30 هزار نفري كه امام حسين (ع) و يارانش را كشتند با اينكه نماز مي خواندند بي حيا بودند.

 

وي در تشريح چگونگي كسب اين صفت گفت: حيا در محيط گناه يعني اينكه از گناه دوري كردن حيا با ابراز تقصير و ندامت بدست مي آيد؛ امام سجاد (ع) شب تا صبح نماز مي خواندند و از خدا مي خواستند تا از تقصيراتشان بگذرد.

 

اين كارشناس مذهبي افزود: حيا با كرامت همراه است همچنان كه با حجب و محبت همراه است.

 

باراني تاكيد كرد: اگر انسان عاشق باشد خود را فراموش مي كند، امام سجاد (ع) در طواف خانه خدا بود كه به ايشان خبر دادند خانه شما را عبدالمالك تصاحب كرده است و ايشان فرمودند كه من اينجا از خدا حيا مي كنم حاجت بخواهم، توقع داريد از بنده خدا حاجت بخواهم پس هرچه محبت انسان بالاتر مي رود و عميق تر مي شود با حياتر مي شود.

 

وي در ادامه در خصوص حيا گفت: حيا با هيبت همراه است حضرت زهرا (س) وقتي وضو مي گرفت بدنش مي لرزيد و مي فرمود: مي خواهم در مقابل خدا بايستم.

 

اين كارشناس مذهبي در توصيف ويژگي هاي آدم با حيا افزود: آدم با حيا با دو چشمش زل به ديگران، بخصوص نامحرمان نمي زند و در وقتي كه مهمان كسي است به وسايل منزل آنها توجه ندارد.

 

باراني تاكيد كرد: حيا در عفت كلام است انسان با حيا اگر فحش بشنود پاسخ نمي دهد.

 

وي افزود: عفت گوش هم از ويژگي هاي ديگر انسان با حياست وقتي اين دو عضو دريده شوند، عفت انسان دريده مي شود آدم هاي پر حرف پر خطا هستند و پر حرف ها كم حيا مي شوند.

 

اين كارشناس مذهبي بيان داشت: آدمي كه حيا را از دست مي دهد، دلش مي گيرد و كسي كه دلش بگيرد اهل جهنم است.

 

باراني تمرين تقوا را موجب پرورش حيا دانست و گفت: حيا موجب نجات انسان هايي در عاشورا شد چنانچه دو برادر بعد از آنكه صداي مظلوميت امام حسين (ع) بلند شد به سمت ايشان آمدند و در ركابشان به شهادت رسيدند و يك بي حيا هم پيدا مي شود كه مي آيد و انگشت حضرت را با انگشتر قطع مي كند!