دانشجويان را قرباني تصميمات غير كارشناسي نكنيد

به گزارش خبرنگار اجتماعي «خبرگزاری دانشجو»، هفته خوابگاه‌های دانشجویی که هفته آخر اردیبهشت ماه هر سال برگزار می شود، بهانه خوبی شد تا دوستانی را دور هم جمع کنیم و از زبان آنها به بررسی مشکلات دانشجویان خوابگاهی بپردازیم.

به همین منظور از چندی از دانشجویان خوابگاهی چند دانشگاه برتر دعوت کردیم تا در میزگرد «بررسی مشکلات خوابگاه های دانشجویی» شرکت کنند که شنیدن درددل های این دوستان خالی از لطف نیست.

محمد طالب، از دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی در خصوص مشکلات خوابگاه دانشگاه خود مي گويد: خوابگاه‌هاي كوي دانشگاه شهيد بهشتي تحت نظر معاونت فرهنگي دانشگاه، در حالی اداره می شود که فعاليت هاي فرهنگي در آن بسیار ضعیف است؛ به طوري كه در خوابگاه‌هاي خودگران انجام هر گونه فعاليت فرهنگي ناديده گرفته شده و يا كمتر به آن توجه مي‌شود، به اين صورت كه يك دانشجو از خوابگاه‌هاي دانشجويان خودگران بايد همواره در مسير دانشگاه و خوابگاه رفت‌و‌آمد داشته باشد تا بتواند از خبرهاي فرهنگي دانشگاه باخبر شده و آن را به اطلاع دانشجویان خوابگاه برساند.

این دانشجوی رشته زیست شناسی یکی از برترین دانشگاه های کشورمان افزود: با توجه به اينكه تحت نظر و كنترل دانشگاه هستيم، مشروب‌خوري بشدت در خوابگاه هاي اين دانشگاه مرسوم بوده و كشيدن سيگار و قليان در خوابگاه يك امر طبيعي محسوب مي‌شود.

 

این دانشجوی دانشگاه شهید بهشتی مشكل ديگر خوابگاه دانشجويي را نبود اينترنت پرسرعت دانست؛ به این معنا که در خوابگاه، يك سیستم اينترنتي را كه در تمام طبقات آنتن نمي‌دهد و سرعت آن هم بسيار پايين است، برای تمام دانشجویان قرار داده اند که قابل استفاده نيست.

وی مي گويد: در خوابگاه‌هاي كوي دانشگاه‌ تهران كتابخانه فرهنگي تحت نظر نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در نظر گرفته شده که كتاب‌هايش توسط نهاد تهیه مي شود و سالن مطالعه برای درس خواندن دانشجویان وجود دارد، ولي مهمترین معضل خوابگاه دانشگاه ما فراهم نبودن فضاي درس خواندن و مطالعه و فعاليت آموزشي است، يعني اگر يك نفر بخواهد درس بخواند هفت نفر ديگر با وي مخالفت مي‌كنند.

طالب در ادامه مشکل دیگر خوابگاه ها را توزیع غذای دانشجويان عنوان کرد که دانشجویان بايد زماني كه درس ندارند به دانشگاه رفته و غذاي خود را تهيه كنند که زمان زیادی از آنها می گیرد؛ همچنين اوايل همراه با غذا، ماست و ميوه و نوشيدني هم به دانشجويان مي‌دادند كه كم كم آنها را حذف کردند.

اين دانشجوي دانشگاه شهيد بهشتي از ساعت ورود و خروج نامناسب در خوابگاه‌هاي دانشجويي ابراز ناراحتی کرد و گفت: اگر دانشجويي شبانه از شهرستان به خوابگاه برسد و از ساعت ورود و خروج گذشته باشد، مسئول مربوطه به وي که جایی را در تهران ندارد، اجازه ورود و داخل شدن را نمي‌دهد؛ اين بي‌انصافي است كه كشيدن سيگار و قليان در خوابگاه آزادمي باشد، اما اگر دانشجويي خارج از زمان معين به خوابگاه بيايد، اجازه ورود و خروج به او داده نمي‌شود.

وي با اشاره به تعطیلی خوابگاه ها در ایام تابستان افزود: در ايام تعطيلات تابستان دانشجويان كارشناسي به هيچ وجه نمي‌توانند از خوابگاه‌ها استفاده كنند، البته دانشجويان ارشد و دكترا هم فقط در صورت داشتن پروژه مي‌توانند به خوابگاه‌ها بروند؛ در اين ايام بعضي از دانشجويان كارشناسي به دليل داشتن پروژه‌هاي تحقيقاتي به معضل بزرگ خوابگاه برمي‌خورند و از این لحاظ نیز با مشکل مواجه می شوند.

 

پورعلی: هزینه خوابگاه‌های خودگردان سنگین است

احسان پورعلي از دانشجويان كوي دانشگاه تهران مهمان دیگر میزگرد بررسی مشکلات خوابگاه های دانشجویی بود که گفت: ما در خوابگاه خودگران زندگي مي‌كنيم؛ يكي از معضلات بزرگ دانشجويان اين خوابگاه‌ها، نبود غذا بوده و هست، يعني تمام غذاها را خود دانشجويان فراهم و آماده مي‌كنند؛ ما دانشجویان كه در دوره شبانه قبول شده‌ايم بايد تمام هزينه‌ها از جمله اجاره بالای خوابگاه‌ها که برای قشر دانشجو بسيار سنگين است را خودمان تامين كنيم.

این دانشجوی مقطع ارشد رشته مطالعات بین الملل با ابراز تاسف از اينكه هیچ كتابخانه ای در خوابگاه‌هاي خودگران برای مطالعه وجود ندارد، افزود: يك اتاق معمولي و كوچك چهار نفره را ماهيانه نفری 125 هزار تومان که جمعاً 500 هزار تومان می شود، اجازه مي‌دهيم؛ علاوه بر اين، هزينه غذا، سرويس اياب و ذهاب و مخارج دیگر اضافه مي شود كه برای دانشجو بسيار وقت‌گير است.

 

وی با بیان اینکه در خوابگاه‌هاي خودگران هيچ گونه خدمات مشاوره اي و پزشكي ارائه نمي وشود، ادامه داد: خوابگا‌ه‌هاي خودگران دست پيمانكار بخش خصوصي است و به دانشجويان اجاره داده مي‌شود؛ دانشگاه يك مبلغي را به عنوان اجاره در سال‌هاي گذشته مي‌داد كه امسال آن را نيز قطع كرده و در اين زمينه به دانشجويان فشار زيادي مي آيد.

پورعلی اضافه کرد: در كوي دانشگاه خوابگاه‌هاي خالي زيادي وجود دارد، ولي چون گفته‌اند كه به بچه‌هاي شبانه خوابگاه‌هاي دانشگاه داده نمي‌شود، ما مجبوريم از خوابگاه‌هاي خودگران استفاده كنيم؛ قبل از اجراي قانون هدفمند شدن یارانه ها توسط دولت نفري 60 هزار تومان اجاره می دادیم كه بعد از آن به نفري 125 هزار تومان تغيير كرد، به اين ترتيب اگر دانشجويان دانشگاه‌هاي خودگران خانه مجردي بگيرند هزينه آنها بسيار كمتر خواهد شد.

 

غلامیان: کیفیت رفاهی، غذایی و امنیتی خوابگاه‌ها بسیار پایین است

عباس غلاميان از دانشجویان دانشگاه امیرکبیر در خصوص مشکلات این دانشگاه، مهمترین معضل را مربوط به داستان مرگ مرحومه آمنه زنگنه دانست و گفت: به دليل پذيرش بيش از ظرفيت دانشجو در دوره كارشناسي ارشد و پاسخگو نبودن امكانات دانشگاه براي اسكان دانشجويان، مرحومه آمنه زنگنه در نمازخانه اسکان داشت، دانشجوياني كه در نمازخانه اسكان داده شده‌اند، حمام ندارند و از حمام كاركنان دانشگاه استفاده مي‌كنند؛ اطلاعيه خرابي حمام بر روي در آن نصب شده بوده كه پس از مدتي توسط خود دانشگاه برداشته شد. اين دانشجوي مرحومه بي‌خبر از اینکه كه مسئولان خوابگاه بدون اعلام عمومي، براي باز شدن گرفتگي لوله‌ و چاه هاي فاضلاب‌ حمام‌ها، اسيد به داخل لوله‌ها ريخته‌ اند، وارد حمام شد كه با ريختن آب روي آن گاز توليد، و موجب بي‌هوشي و گازگرفتگي وي شد. پس از چهار ساعت دانشجویان متوجه می شوند و او را به بهیاری دانشگاه منتقل می کنند كه به دليل نبود دستگاه اكسيژن وي را به بيمارستان انتقال مي دهند، اما در راه فوت می کند، در حالي كه اگر کمی زودتر متوجه می شدند شاید زنده می ماند.

وي پس از بیان این خاطره ناگوار بيشترين مشكلات دانشجويان اميركبير را مشكلات فرهنگي دانست؛ به طوري که مسئولان فرهنگی، خوابگاه‌هاي دانشجويان را از لحاظ افراد سيگاري، قلياني و موارد اخلاقي از ساير دانشجويان كه هيچ مشكلي ندارند به دو دسته جدا از یکدیگر تقسیم کرده و خوابگاهي به نام خوابگاه «تبعيدي‌ها» ايجاد كردند.

این دانشجوی رشته عمران دانشگاه اميركبير با اشاره به مشکل كيفيت رفاهي و امنيت خوابگاه‌ها در اين دانشگاه گفت: ساختمان قديمي و ديوارهاي از هم جدا شده خوابگاه، مشكلات سرمايشي و گرمايشي، بوي بد فاضلاب در خوابگاه‌ها، كمدهاي دانشجويي پوسيده و زنگ‌زده و پرده‌هاي كثيف و چرك‌آلود از معضلات و مشكلات خوابگاه‌هاي دانشجويي است كه در نتيجه آن، دانشجويان قرباني عدم كارهاي كارشناسي مسئولان مي‌شوند.

غلامیان یادآور شد: مشكل ديگر اين است كه 16 خوابگاه به صورت پراكنده در سطح شهر تهران در اختيار دانشگاه اميركبير قرار دارد؛ به اين ترتيب در بعضي از خوابگاه‌ها غذا در اختیار دانشجویان قرار نمی گیرد و در برخي ديگر، دانشجويان مجبورند براي گرفتن غذا مسافت، هزينه و زماني را صرف كنند كه بسيار زحمت‌آور است.

وي ادامه داد: در حالی هزينه غذای دانشجویی دو برابر شده که كيفيت غذا بسيار پايين آمده است، به طوري كه بسياري از دانشجويان نمی توانند غذاي دانشگاه را بخورند؛ زیرا اغلب، گوشت غذاهای طبخ شده از كشور اروگوئه وارد مي شود و موادي مانند كافور و ليمو در آن آنقدر زياد است که تمام غذاها يك مزه را مي‌دهند؛ از همه اينها مهم‌تر اين است كه غذاهاي دانشجويي ارزش غذايي ندارد؛ زيرا گوشتي كه از اروگوئه خريداري مي‌شود، در دماي زير صفر و برای مدتی طولانی نگهداري شده و ارزش غذايي‌ خود را از دست مي‌دهد كه در نتيجه آن بسیاری از دانشجويان به بيماري‌هاي گوارشي مبتلا مي‌شوند.

اين دانشجوي دانشگاه اميركبير با اشاره به مشكل ديگر خوابگاه های دانشجویی گفت: معاونت فرهنگي دانشگاه امیرکبیر، در خوابگاه دانشگاه فعاليت فرهنگي انجام نمي‌دهد و هزينه‌اي را در اين زمينه صرف نمي‌كند؛ حتی در زمان امتحانات، سالن‌هاي مطالعه مناسبي برای مطالعه وجود ندارد.

این دانشجویان درخواست هایی از مسئولان فرهنگی خوابگاه های دانشجویی دارند که به صورت مختصر به آن اشاره می کنیم:

- دادن غذا به قیمت دانشجویی در خوابگاه های خودگردان

- ایجاد سیستم تغذیه مناسب با حضور کارشناس تغذیه

- عدم وجود امور صنفی دانشجویی برای انعکاس مشکلات دانشجویان خوابگاهي

- وجود مشاور در خوابگاه ها برای رسیدگی و بررسی مشکلات دانشجویان

- تاسيس کتابخانه و محیط مطالعه مناسب براي دانشجويان در خوابگاه ها

به نظر می رسد ما خودمان دانشجويان را تحريم مي‌كنيم؛ يعني وقت و هزينه آنها را گرفته و پيشرفت دانشجويان را محدود مي‌نماييم.

از آنجا که دانشجویان خوابگاهی در فضای دور از خانواده و بروز مشکلات روحی زندگی می کنند، نیازمند فضای آرام و ساکتی هستند که نبود این فضا و اسکان تعداد زیادی دانشجو در اتاق های کوچک و پایین بودن کیفیت غذا یکی از بزرگترین معضلات این دانشجویان محسوب می شود.

لذا مسئولان باید در پذیرش دانشجویان شهرستانی و یا افزایش فضا و امکانات خوابگاه های دانشجویی تامل بیشتری بکنند.

در پایان بهتر است مسئولان در قبال شهریه هایي که بابت خوابگاه از دانشجویان دریافت می کنند، تمهیداتی نیز جهت کاهش این معضلات بیندیشند.