بايد در مقابل توهين ها به تمام دنياي استکبار حمله كنيم/ ما همیشه چوب داشتن حزب را می خوریم

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از یزد، صفار هرندی شب گذشته در جمع دانشجویان دانشگاه یزد با اشاره به گسترش اسلام در سراسر جهان گفت: استکبار به صورتی حیوانی به سینه اسلام حمله کرده است که جز حماقت چیز دیگری را در پی ندارد و به ضرر آنهاست.

 

وی تصریح کرد: در مقابل این حرکت ها ما نیز با توجه به فرموده امام که بیان کردند اگر آنها به دین ما حمله کنند ما به کل دنیای آنها حمله می کنیم، ما نیر به کل دین آنها که، دینشان نیز همان دنیاست، حمله ور خواهیم شد و مقابله به مثل خواهیم کرد و به آنچه که در کانون تفکر غرب بوده، حمله ور خواهیم شد.

 

عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام تصریح کرد: آنچه که اکنون گریبان دموکراسی را به زیر کشید و زیر سوال برد، اسلام است که در مقابل دنیایی که آنها را در مقابل خداوند قرار داده و محوریت آنهاست، ایستادگی کرده است. برخلاف آنها اسلام، خداوند را محور قرار داده است و آنها نیز در آخرین تلاش های مزبوحانه خود آخرین زورها را برای جلوگیری از فروپاشی می زنند.

 

صفار هرندی در ادامه با اشاره به ضرورت سازماندهی درون جبهه انقلاب خاطرنشان کرد: ما از قبل از انقلاب و همچنین بعد از انقلاب تجربه خوبی را نسبت به داشتن حزب نداشته ایم و با توجه به اینکه الگوی ما وارداتی از غرب بوده همیشه همراه با شکست بوده ایم. اکنون نیز اگر چه فعالیت هایی را در این راستا می بینیم، فقط محدود به دوره انتخابات است که این مشکل ساز است.

 

وی افزود: ما اگر چه حزب نداریم ولی مشکلات داشتن حزب را داریم و و با توجه به اینکه ظرفیت های مربوط به حزب در کشورمان ناچیز است، آنها به چشم نمی آید، در حالی که هدف از تاسیس احزاب تشکیل سامانه ای است که نیروهای همفکر را دور هم جمع کند، ولی این در کشور ما هیچ کدام از این ظرفیت ها را بوجود نیاورده است.

 

عضو مجمع تشخيص مصلحت نظام بیان کرد: اگرچه  برخی گروه ها در زمان انتخابات فعالیت هایی را دارند اما ما همیشه چوب داشتن حزب را می خوریم و ضررهای مربوط به زمان داشتن حزب را برای خود داریم، اما فواید آن را نداریم و ممکن است در زمان انتخابات برخی از افراد که ممکن است حتی همفکر هم نباشند، گروههای مردمی را به جان هم انداخته و مشکل ساز شوند.

 

وی در پایان گفت: اگر بخواهیم این حزب گرایی ها را داشته باشیم باید تفکرات خود را به کار بیاندازیم و براساس جامعه مدنی که همان مساجد، هیئت ها و بسیج است، این را جایگزین کرده و از مواهب آنها استفاده کنیم، زیرا که داشتن تفکر بسیجی و پرورش آن نیز بسیار ما را در داشتن جامعه ای با مشارکت کمک می کند.