«اندیشه نامه متکلمان امامیه» نخستین حرکتِ جامع در بازشناسی اندیشه امامیه

به گزارش گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو» اندیشه نامه متکلمان امامیه کلان طرحی از مجموعه طرح های پژوهشکده فلسفه و کلام اسلامی پژوهشگاه علوم فرهنگ اسلامی است که از سال 84 آغاز شده است.

تاریخ کلام، به عنوان تاریخ نحوه ی اندیشه و تفکر دینی، مطالعه ای میان رشته ای است که در روش، از روش های مطالعات تاریخی پیروی کرده و در ناحیه موضوع، برخلاف تاریخ نگاری های معمول، اندیشه و عقاید را موضوع خود می‌داند.

پژوهش در طرح اندیشه نامه متکلمان امامیه  به شیوه اندیشه شناسی تاریخی ـ تحلیلی است کارهای سامان یافته در این حوزه، آثاری جدی و قابل ملاحظه‌ نیستند و عمدتاً یا غیر علمی بوده و یا جنبه کلامی ـ جدلی آن‌ها بر جنبه تاریخی ـ تحلیلی شان برتری دارد.

در تدوین پروژه تاریخ کلام امامیه اهداف ذیل تحقق می یابد :

1. معرفی متکلمان برجسته امامیه در طول تاریخ کلام
2. تبیین علمی و تحلیلی از تاریخ کلام امامیه و بررسی روشمند و علمی مسیر تطور کلام شیعه از آغاز تاکنون
3. ردگیری تأثیر و تأثرات تاریخی اندیشه وکلام امامیه در طول تاریخ و در قبال دیگر فرق و ادیان
4. بازیابی و نوخوانی اندیشه اصیل شیعی و به دست دادن درست معارف اصیل شیعه در جهان امروز
5.پاسخگویی به شبهات و نقد‌هایی که بر تاریخ فکر و باورهای شیعه از درون و برون آن وارد می شود
6. ارایه درست و صحیح معارف شیعه امامیه، که به علت وجود رسوبات فکری گوناگون و متفاوت در طول تاریخ فکر شیعه، بسیار مشکل ساز شده است.

«اندیشه نامه متکلمان امامیه»نخستین حرکتِ جامع در بازشناسی اندیشه امامیه است که هم اکنون تنظیم شده و در حال اجراست. برای اجرایی شدن اهداف پروژه، در نخستین گام، متکلمان امامیه، در فهرستی بالغ بر هشتاد نفر و در قالب دوازده مدرسه فکری مشخص شدند تا ضمن شناخت مجدد آراء و اندیشه های آنان از نوآوریهای روشی و محتوایی ایشان در طول تاریخ پرده‌ برداشته شود. منظور از مدرسه در این طرح، در واقع به رویکرد علمی مجموعه ای از عالمان و دانشمندان اطلاق می‌شود که در یک رشته علمی و البته در یک پیوند هماهنگ با یکدیگر، میراثی جدید فراهم می‌آورند. در ضمن این مدارس از یک تقدم و تأخر تاریخی نسبی نیز برخوردارند.

همچنین اولویت پروژه های این کلان طرح، در ناحیه نقاط تاریک تاریخ کلام تعریف شده تا مدارس فکری ای همچون: مدارس فکری مدینه، کوفه، قم و بغداد بیش از گذشته مغفول نماند و معرفی درست و صحیحی از اندیشه های متکلمان این مدارس به تصویر کشیده شود.