منتقدان دولت دهم و عيار اصولگرايي

كسي منكر وجود برخي اشتباهات دولتمردان نيست اما سير تحولات روزها و هفته هاي اخير به ويژه اظهارات و مواضع برخي شخصيت ها و جريانات حاكي از نشانه هايي است كه متاسفانه باز عده اي مي خواهند فضاي بي بند و باري در حرف زدن عليه دولت كه رهبر معظم انقلاب بارها نسبت به آن شديداً گلايه مند بوده اند را براي چهار سال دوم دولت دكتر احمدي نژاد نيز تكرار كنند.

در اين بين واقعاً جاي بسي تاسف است كه برخي از اصولگرايان تعمداً يا غفلتاً در اين وادي افتاده و به بهانه ماجراهاي اخير عزل و نصب هاي دولت، حتي گوي سبقت را از رقباي اصلاح طلب خود ربوده اند!

به تعبير آقاي شريعتمداري، مدير مسئول محترم كيهان، اين روزها خيلي ها تابلوي خط امام و رهبري را در دست دارند اما آنچه مهم است واقعيت امر و عملكرد پشت اين تابلوها و جبهه گيري ها است.

در خصوص مبحث اصولگرايي، هر چند داعيه داران آن كم نيستند اما بايد توجه داشت اصولگرايي به معناي گرايش به ريشه ها و خاستگاه ها و تاكيد بر اصول اساسي، در فرهنگ اسلامي، نه يك نحله و مشي سياسي بلكه فراتر از آن، مشي در رفتار و ديدگاه فرد مسلمان در همه حوزه هاي مسئوليت اعم از وظايف فردي، اجتماعي و سياسي اوست. دقيقاً ‌از همين منظر است كه منابع اصولگرايي را قرآن كريم، نهج البلاغه، صحيفه حضرت امام (ره) و نيز بيانات مقام معظم رهبري عنوان كرده اند.

با عنايت به اين مفهوم است كه معتقديم كسي نبايد از عناوين ارزشمندي چون «اصولگرايي» و يا «اصلاح طلبي» استفاده و برداشت صرفاً شخصي و گروهي كند.

به ياد دارم رهبر معظم انقلاب، خرداد ماه سال 85 در ديدار با مسئولان نظام،‌با تاكيد بر عدم جناح بودن اصولگرايي چنين فرمودند: « هر كس و هر جرياني كه به مباني انقلاب، علاقه مند و پايبند است، هر نامي كه داشته باشد جزو اصولگرايان است.»

ايشان البته براي اين كه اصولگرايي به يك ژست سياسي تبديل نشده و از اين رهگذر به دكاني براي كاسبي شكست خوردگان و ورشسکتگان سياسي تبديل نشود در آن جلسه 8 شاخصه مهم اصولگرايي را مطرح كردند كه براي مشخص شدن عيار اصولگرايي ضرروري است باري ديگر آن ها را يك به يك مرور كنيم؛

1- ايمان و هويت اسلامي و انقلابي
2- عدالت محوري
3- استقلال همه جانبه كشور
4- اصل خودباوري
5- جهاد علمي
6- تثبيت و تعميم آزادي و آزاد انديشي
7- اصلاحات اصولگرايانه و اصولگرايي مصلحانه
8- شكوفايي اقتصادي كشور و رسيدگي به زندگي مردم.

البته اگر قائل به اين باشيم كه اصولگرايي مناسب ترين شيوه سياست ورزي و حكومت داري در دهه چهارم انقلاب به عنوان «دهه پيشرفت و عدالت» است -  كه به اعتقاد ما همين طور است – بايد به لوازم و ملزومات مهم پايبندي به آن همچون ارتباط خاشعانه با مردم، التزام به مباني اسلام و ولايت محوري، محروميت زدايي، سعه صدر و تحمل مخالف، شايسته سالاري و مشورت پذيري، تلاش بي وقفه براي خدمت رساني بي منت به مردم، ‌قانون گرايي و شجاعت و قاطعيت در بيان و اعمال آنچه حق است، گردن نهاد.

ملاك هاي فوق اينك فرا روري منتقدان دولت خاصه از طيف اصولگرا از يك سو و نيز يكايك دولتمردان از سوي ديگر است. بي شك توجه به اين مسائل در كنار تبعيت از امر ولي فقيه عيار اصولگرايي افراد را محك مي زند و آنان را در بوته آزمايش سربلند مي كند.

مخلص كلام هم اين كه در آغاز دولت دهم اين انتظار از همه اصولگرايان مي رود كه در نقد دولت، جانب انصاف و مصلحت را هيچ گاه فراموش نكنند./انتهاي پيام/