آرشیو گزارش ها

اگرچه آمریکا و اسرائیل در جهت بسته‌شدن پرونده ایران و ظهور خاورمیانه جدید به کشور حمله کردند، اما به شکلی پارادوکسیکال نه خاورمیانه جدید اسرائیل، که یک «ایران جدید منطقه‌ای» متولد شد که در کانون آن، حفظ گنجینه راهبردی هرمز قرار خواهد داشت.

دستگیری امام خمینی (ره)، قیام پرشور و حماسه‌ساز ۱۵ خرداد را به دنبال داشت هرچند قیام خونین ۱۵ خرداد وحشیانه سرکوب شد، ولی این قیام سرآغاز مبارزه‌ای آشتی ناپذیر بین نیرو‌های مذهبی و رژیم پهلوی و سلطه آمریکا شد و تا حال حاضر نیز ادامه دارد و در پیروزی‌های جنگ رمضان شاهد برکات و اثرات آن قیام عاشورایی هستیم.

نقطه عطف سخنان رهبر شهید در ۱۴ خرداد سال گذشته بازتعریف دقیق مفهوم «استقلال ملی» از منظر مکتب امام بود و ایشان خط بطلانی بر این مغالطه کشیدند که استقلال به معنای انزوا و قطع رابطه با جهان است.

سلطنت‌طلبان که مشوق جنگ تروریستی دی‌ماه بودند، در جنگ اخیر هم با تشکر از متجاوزین به ایران و شادی برای ویرانی این کشور، چهره حقیقی خود را عیان ساخته و نشان دادند از منافقین هم خائن‌تر پیدا می‌شود. با این وجود پس از جنگ رمضان وطن فروشان آواره در اروپا وآمریکا دچارافسردگی و ناامیدی وحشتناکی شده‌اند.

امنیت وارداتی از واشنگتن، بزرگ‌ترین دروغ به کشور‌های عربی منطقه بود و حالا خلیج فارس بی‌سایه ناوگان پنجم نفس می‌کشد و کلید این پیروزی، تسلط غیرقابل مذاکره ایران بر تنگه هرمز است.

موشک قدر با بدنه آبی که به درخواست پسربچه‌ها در اجتماعات شبانه در اقدامی نمادین آبی رنگ آمیزی شد، با سه ویژگی کشنده شامل سرجنگی مانوردهنده خارج از جو، کلاهک بارشی ۲۰تایی و قابلیت تولید انبوه، کابوسی برای دشمنان ایران ساخت.

تسلط بلامنازع ایران بر تنگه هرمز، پیش‌شرط قطعی مذاکرات است. بدون تمکین واشنگتن به این حق، گفت‌و‌گو‌ها فاقد ضمانت بوده و تنها حراج دستاورد‌های میدانی خواهد بود.

ایران با در دست داشتن کلید تنگه هرمز و قدرت نظامی درون‌زا قصد دارد تا زمینه‌ساز و تسهیل‌گر خروج آمریکا از منطقه شده و نظم جدید منطقه را با مشارکت کشور‌های آن رقم بزند؛ بنابراین «آمریکازدایی» از منطقه و به رسمیت شناختن حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز می‌بایست حتما در دستورکار مذاکره‌کنندگان در پذیرش هرگونه توافقی قرار بگیرد.

آزادسازی خرمشهر در سوم خرداد ۱۳۶۱ نقطهٔ عطف جنگ تحمیلی بود؛ لحظه‌ای که ابتکار عمل از ارتش بعث گرفته شد و معادلهٔ نظامی به سود ایران تغییر کردحال چهل‌وچهار سال بعد، در جنگ ۴۰ روزهٔ رمضان ۱۴۰۴، همان الگو تکرار شدائتلافی که برای تجزیهٔ ایران آمده بود، نه به اهداف نظامی‌اش رسید و نه توانست ارادهٔ سیاسی ملت ایران را بشکند.

تاریخ ثابت کرده است مذاکره نه برای سازش با آمریکا که باید برای احقاق حقوق ملت ایران باشد؛ حقوقی که تجلی بارز آن در پنج پیش‌شرط ایران است که عدم توجه به آنها، دیپلماسی را دچار خسران محض و محکوم به شکست خواهد کرد.

روسیه با رونمایی از نسخه دو سرنشینه جنگنده رادارگریز سوخو-۵۷ که برای هدایت پهپاد‌های سنگین، آموزش پیشرفته و نفوذ در بازار‌های صادراتی طراحی شده، گامی راهبردی در تحول جنگ‌های هوایی مبتنی بر هماهنگی انسان و ماشین برداشته است.

سیاست خارجی دولت شهید رئیسی تجلی این واقعیت بود که عصر نظم یکجانبه‌گرایانه آمریکایی به پایان رسیده وایجاد روابط دیپلماتیک با کشور‌های غیرغربی از اهمیتی اساسی برخوردار خواهد بود از این نقطه‌نظر، می‌توان درسی مهم از سیاست خارجی دولت شهید رئیسی گرفت؛ تنها کشور در دنیای کنونی آمریکا نیست!

تقابل غول‌های آهنین با زنبور‌های سرخ؛ موازنه وحشت در خلیج فارس دیگر با ابعاد و وزن ناو‌ها سنجیده نمی‌شود. استراتژی جنگ نامتقارن و استفاده هماهنگ از قایق‌های تندروی مجهز به موشک‌های رادارگریز، پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌های نظامی غرب را در جغرافیای بسته منطقه به چالش کشیده و کابوس پیچیده‌ای به نام «ناوگان پشه‌ای» را پیش روی ژنرال‌های امریکایی گذاشته است.

تهران شرط مذاکره را تثبیت حاکمیت بر تنگه هرمز گذاشته است؛ گروگاهی که اگر باز نشود، مذاکره صرفاً سرگرمی است و این تنگه، محک راستی‌آزمایی وعده‌های واشنگتن خواهد بود.

ایران به دلیل تجارب تاریخی، دیگر مطلقا هیچ اعتمادی به آمریکا نداشته و از همین روست که قصد دارد با «دیپلماسی آینده‌نگرانه» امتیاز‌ها و حقوق ملت ایران را پس از سال‌ها بدعهدی آمریکایی‌ها به صورت عینی و نقد بستاند که طلیعه آن تحقق پیش‌شرط‌های آن خواهد بود.

این روزها دشمن زخم‌خورده از مقاومت و حماسه‌سازی ملت ایران، به ظاهر بر طبل صلح می‌کوبد. اما آیا این دعوت، نشانی از آشتی دارد یا نقابی است برای تحمیل تسلیم و تجدید قوا؟ تجربه تلخ تاریخ و هشدارهای رهبر شهید انقلاب درباره صلح تحمیلی، پاسخ این پرسش را روشن می‌کند.

در هنگامه‌ی جنگ که قدرت ایران در حال ظهور و بروز می‌باشد، عده‌ای همانند مولوی عبدالحمید که آرزو دارند هرگونه مظاهر قدرت ایران را «بدهیم برود»، از رهایی گنجینه‌ای استراتژیک یعنی تنگه هرمز سخن می‌گویند! دستاوردی که خون شهدای ایران برای آن ریخته شده و با دست قدرتمند نیروهای مسلح محفوظ خواهد ماند.

آنچه در خلیج فارس و دریای سرخ رخ می‌دهد، فراتر از یک شکست تاکتیکی یا حتی راهبردی است. آنچه شاهدش هستیم، فروپاشی معماری هژمونیک قدرت دریایی آمریکاست.

عباس عبدی که روزگاری یاران اصلاح‌طلبش در سال ۸۸ بر علیه رای و خواست اکثریت ملت شوریدند حال یادداشتی در روزنامه اعتماد نوشته و مردمی که علی‌رغم تنگ‌دستی و مشکلات اقتصادی برای دفاع از ایران بیش از ۶۰ شب در خیابان مانده‌اند را «اقلیت رانتی» خوانده است. امری که نمودی از چهره عریان جریان اصلاحات است.

دروغ‌های ترامپ مبنی آغاز جنگ در راستای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، نه یک دلیل بلکه توجیهی برای سرپوش‌گذاری بر اشتباه استراتژیک او و همچنین موجه‌سازی جنایت‌های آمریکا در ایران بوده است.