به روزه خود نگاه كنيد
شرايط روزه صحيح
در روايات آمده است: (غيبت، دروغ، نگاه (حرام) پىدرپى، دشنام دادن و ظلم - كم باشد يا زياد -، باعث باطل شدن روزه مىشود، و روزه، فقط خوددارى از خوردنى و آشاميدنى نيست، هنگام روزه گوش، چشم، زبان، فرج و شكمت نيز بايد روزه بگيرند. دست و پايت را نگهدار و بسيار سكوت كن مگر از خير، و با زير دستت رفق و مدارا نما، هنگام روزه بايد گوش و چشم تو نيز از حرام و زشتى روزه بگيرد؛ از جدال و آزار رساندن به زير دستان خوددارى كن و وقار روزه را داشته باش و روزى كه روزهاى با روزى كه روزه نيستى بايد با هم فرق داشته باشند). رسولخدا (ص) فرمودند: «آسانترين چيزى كه خداوند در روزه بر روزهدار واجب نموده، خوددارى از خوردنى و آشاميدنى است.» با روايتى كه از رسول اكرم(ص) وارد شده و سخن فقها بهتراست بگوييم منظور از صحت اين است كه چنين روزهاى مورد قبول خداوند است.
خلاصه اين كه روزه صحيح و كاملى كه خدا براى كامل نمودن روزهدار مقرر فرموده است، قطعا روزهاى است كه شامل خوددارى اعضاى بدن از گناه مىباشد، و روزه كاملتر اين است كه علاوه بر آن، قلب را از ياد غير خدا باز داشته و از هر چه غير اوست روزه بگيرد. و هنگامى كه انسان ماهيت روزه، درجات و فلسفه تشريع آن را فهميد، ناچار بايد از هر گناه و حرامى، بخاطر قبول روزهاش خوددارى كند.
درجات روزه
1- روزة عوام: اين روزه با خوددارى از مبطلات روزه كه فقهاء در رسالههاى خود نوشتهاند، تحقق مىيابد.
2- روزة خواص: با انجام امورى كه در روزه عوام گفتيم و جلوگيرى اعضاى بدن از مخالفت با خداوند، روزه خواص تحقق پيدا مىكند.
3- روزة خواصّ خواص: اين روزه با خوددارى از امور حلال يا حرامى كه انسان را از ياد خدا باز مىدارد تحقق مىيابد.
اقسام روزهداران
تقسيم بالا از حيث چيزهايى بود كه از انجام آن خوددارى مىشود؛ ولى از حيث نيت روزه نيز، روزهداران به چند نوع تقسيم مىشوند:
1- عدهاى براى غير خدا روزه مىگيرند، مثلا بخاطر ترس از مردم، يا براى رسيدن به نفع آنان، يا فقط بخاطر اين كه عادت مسلمين است.
2- بعضى نيز در نيت خود موارد فوق را با ترس كمى از مجازات خدا و اميد به پاداش آميختهاند.
3- عدهاى فقط بخاطر ترس از مجازات يا رسيدن به پاداش روزه مىگيرند.
4- گروهى علاوه بر نيت رهايى از مجازات و رسيدن به پاداش با روزه خود قصد رسيدن به نزديكى و رضايت الهى را دارند.
5- دستهاى فقط براى رسيدن به رضايت و نزديكى به خداوند روزه مىگيرند.
انواع تغذيه روزهداران
روزهداران بلحاظ تغذيه نيز به چند دسته تقسيم مىشوند:
1- عدهاى تغذيه آنان از راه حرام است. اين گروه مانند باربرهايى هستند كه بار مردم را به منزلشان مىرسانند. به همين جهت پاداش روزه براي صاحب مال بوده و روزهدار فقط از گناه ظلم و غصب خود بهرهمند مىگردد، و به عبارت ديگر كار اين دسته مانند كار كسى است كه سوار بر چهارپاى غصبى شده و خانة خدا را با آن طواف كند.
2- عدهاى تغذيه آنان شبههناك است، كه اين دسته به دو گروه تقسيم مىشوند: دسته اول كسانى هستند كه اين مشتبه بحرام واقعى، در ظاهر براى آنان حلال است و دسته دوم حتى در ظاهر نيز براى آنان حلال نيست. دسته اول حكم كسى را دارد كه تغذيه او حلال است گرچه يك درجه از او پايينتر است. و دسته دوم حكم كسى را دارد كه غذاى حرام مىخورد، گرچه يك درجه از او بالاتر است.
3- دستهاى تغذيه آنان حلال است ولى سفره آنان رنگين بوده، از چند نوع غذا استفاده كرده و پرخورى مىكنند. اين دسته مانند انسانهاى كم ارزشي هستند كه در حضور دوست خود به كارهايى مىپردازند كه او خوشش نمىآيد، و دوست انتظار دارد كه آنان از چيزى جز ياد و نزديك شدن به او لذت نبرند. چنين بندهاى لياقت مجلس دوستان را نداشته و بايد او را با چيزى كه دوست دارد تنها گذاشت. و شايسته است او را بندة شكمش بدانيم نه بندة پروردگارش.
4- عدهاى نيز از دستة فوق تجاوز كرده و كارشان به اسراف و ريخت و پاش و تلف كردن رسيده، حكم اين دسته مانند كسانى است كه غذايشان حرام است، و بهتر است او را گناهكار بدانيم تا مطيع.
5- عدهاى هم كسب و كار و هم تغذيه آنها حلال بوده، و از خوشگذرانى و اسراف دور هستند، براى خدا تواضع كرده و در مقدار خوردنى و آشاميدنى بمقدار حلال و غير مكروه بسنده مىكنند، غذاى خوشمزه نخورده و به يك خورش اكتفا نموده، يا بعضى از چيزهاى زيادى و لذتها را ترك مىكنند. درجات آنان پيش پروردگارى كه ناظر تلاشها و مراقبتهاى آنان است، محفوظ مىباشد، خداوند پاداشى بهتر از عمل آنها به آنان داده و بىحساب و با فضل خود به آنان مىبخشد. و كسى نمىداند چه نعمتهاى گرانقدرى براى آنان ذخيره شده كه به ذهن كسى خطور نكرده است.
حال در تشنگي و گرسنگي خود دقت كنيد و بيانديشيد جز كدام دسته هستيد و براي رسيدن به روزهاي بهتر تلاش كنيد./انتهاي پيام/