آيا جواب منادي ماه رمضان را داده ايد؟
در اين ماه مبارك رحمت و بخشش الهى گسترده است. و شرع و عقل و عرف همگى مىگويند كه بايد در مسير بخششهاى پروردگار متعال قرار گرفته و از الطاف او در توفيق بنده براى كسب نزديكى و خوشنوديش، با شوق و شكر و ادب استقبال نمود. و كمترين كارى كه براى قرار گرفتن در مسير بخششها مىتوان انجام داد، اين است كه بنده جوابى به منادى اين ماه داده كه شامل اظهار تشكر و قبول منت، عذر خواستن از كوتاهى و اعتراف به فرمانبردارى باشد. براى فهم چگونگى جواب دادن به اين منادى بهتر است پيش خود مجسم نماييم كه فرستاده بزرگ يكى از پادشاهان دنيا از طرف او براى دعوت به مجلس ميهمانى سلطان، نزد كسى آمده و به او بگويد: پادشاه به او نهايت لطف را دارد، لغزشهاى او را بخشيده و به او هديهها و فرمانهاى حكومت بر مناطق و لباسهاى گرانقيمت عطا مىكند، حتى بالاتر از اين، سلطان از او خوشنود بوده و مشتاق ديدار، انس، نزديك شدن و وفاست و او را يكى از دوستان خود مىگرداند و آنگاه در ذهن خود مجسم كند كه او چگونه به اين دعوت پاسخ داده و جان خود را در اين راه مىدهد. و عزيزان و نزديكان و خودش را فداى اين دعوت مىكند.
سپس بزرگى پروردگار مهربان و سلطان بزرگ را با تمام سلاطين دنيا سنجيده و بدين ترتيب چگونگى پاسخ به اين دعوت را دريابد. و آنگاه جواب شايستهاى به آن بدهد.
براى قرار گرفتن در مسير رحمت و بخشش الهى بايد با دعاها و مناجاتهايى كه از معصومين(ع) بدست ما رسيده يا غير آنها، دعا و مناجات نمايد و نيز درباره آياتى كه در اين مورد نازل شده است بسيار تأمل نمايد، آياتى از قبيل (ما يعبؤا بكم ربي لولا دعائكم) اگر دعاى شما نبود، پروردگارم به شما اهميت نمىداد. (وادعوني استجب لكم)، مرا بخوانيد تا اجابت كنم شما را. (واذا سئلك عبادي عني فاني قريب اجيب دعوة الداع اذا دعان فليستجيبوا لي و ليؤمنوا بي لعلهم يرشدون)، هنگامى كه بندگانم از تو درباره من سؤال كردند، همانا من نزديك بوده، دعاى كسى كه مرا بخواند اجابت مىكنم پس بايد دعوت مرا اجابت كرده و به من ايمان بياورند، شايد به راه راست هدايت شوند. (وامن يجيب المضطر اذا دعاه و يكشف السوء)، اى كسى كه وقتى كه او را بخوانند بيچاره را اجابت كرده و گرفتارى را بر طرف مىنمايد. (وفلولا اذ جاءهم بأسنا تضرعوا)، چرا وقتى عذاب ما به آنها رسيد تضرع و زارى نكردند (وان الذين يستكبرون عن عبادتي سيدخلون جهنم داخرين)، همانا آنان كه از دعا و عبادت من از روى تكبر اعراض كنند، بزودى با ذلت و خوارى وارد دوزخ مىشوند.
و آيات فراوان ديگر
تأمل در روايات و عمل ائمه(ع) در اين رابطه، و دعاهاى آنان نيز مفيد است. زيرا درمىيابيم كه با چه نامهايى بايد او را صدا زده و ادب را در مقابل او چگونه رعايت نماييم، و ادب بندگى را در هر حال چگونه بجا آوريم، چگونه او را بر سر لطف و مهر و محبت آورده و از عفو، كرم و فضل او بهرهمند گرديم، چگونه به ذلت و خوارى خود بدرگاه مهر و رحمت او اعتراف نماييم. و در مىيابيم كه كارهايى كه در اين رابطه انجام دادهاند، بالاتر از توان انسان مىباشد. و همين دعاها و مناجاتها براى كسى كه اهل درك و تفكر باشد كافى بوده و او را از هر دليل و معجزهاى براى اثبات رسالت و امامت بىنياز مىنمايد.
برگرفته از المراقبات
/انتهاي پيام/