کساني که در انجام عبادت کسالت دارند حتما بخوانند!
اين کسالت و تن آساني بس است تربيت آموز، ناداني بس است
_ در حال کسالت مشغول عبادت شود (هرچند به صورت ظاهري بوده و حضوري نداشته باشد) اگر نشاط عبادت آمد و کسالت برطرف شد، بايد در مواقع کسالت به عبادت خود ادامه دهد و آن را ترک نکند تا شيطان بر او مسلط نگردد، زيرا اگر انسان بصرف كسالت عبادت را ترك كند، يکي يکي عبادتهاي او کم ميشود، اول امور مستحبي را کنار ميگذارد و بعد کم کم کسالت به عبادات واجب او نيز راه پيدا ميکند و آنها را به اموري صوري و عادت تبديل ميکند،
نگردد جمع با عادت عبادت عبادت ميکني بگذر زعادت
خيلى اوقات اتفاق مىافتد كه انسان در انجام عبادتي دلتنگ و كسل مىگردد، ولى در حين انجام آن بيش از حد تصور، نشاط مىيابد.
_ اگر در حال کسالت مشغول عبادت شد ولي نشاط نيامد، عبادت را ترک کند و اگر بعد از مدتي اشتياق او به آن عبادت بيشتر شده، در اينجا ترک او درست بوده است، و خود را به عبادتي كه همراه با كسالت است عادت نداده است، ولي اگر اشتياق پيدا نکرد، نبايد عبادت را ترک کند.
نقد خود را از کسالت نسيه ميسازند، خلق
_ اگر در موقع کسالت عبادتي را ترک کرد و متوجه شد كه ترك اين عبادت باعث انجام ندادن عبادت ديگرى نيز شده، بايد آن عبادت اولي را انجام دهد و ترک نکند.
اين نكته را نيز بايد در نظر داشت كه كسالت براى انسان شيرين است، به همين جهت گاهى واقعيت را آنگونه كه هست، نمىبيند. بنابراين بايد مواظب بود كه در بررسى خود براى يافتن ترجيح ترك عبادت اشتباه نكند.
برگرفته شده از المراقبات
/انتهاي پيام/