توشه رمضان!
مگر نه اين است كه امام رضا(ع) ميفرمايد: «... در روزه انكسار شهوات نهفته است» (1)
به راستي شهوات و لذات چيست و آيا شهوت عقلاني در شمار شهوت جسماني و نفساني جاي دارد؟ مراد درس آموز بزرگ مكتب رضا امام راحل از عبارت «اين ضيافت الاهي در هم شكستن تمامي مراتب شهوات در انسان است» چيست؟ مراتب شهوات كدام است و ما در كدام مرحلهايم؟ اگر شهوات را شناختي و آنها را يكي پس از ديگري در هم شكستي و در ضيافت الاهي پاي گذاشتي، بيشك خويش را در جمع ملكوتيان خواهي يافت.
اگر از همه آن مراتب بالايش شد. - چنان كه حضرت فاطمه زهرا(س) فرمود: «خداوند به جهت تثبيت اخلاص، روزه را واجب ساخت» (2) - به مقام تثبيت اخلاص نائل ميشوي؛ و گرنه در خاك باقي ميماني و مصداق اين سخن رسول خدا(ص) خواهي شد: «بسا روزهداري كه بهرهاش از روزه گرسنگي و تشنگي است.(3)
به راستي اگر واپسين سفير الاهي فرمود «روزه صيرورت و شدن را دقيق و لطيف ميكند»،(4) پس چرا در ما تغييري پديد نميآيد؟ مگر خالق هستي در قرآن صيرورت و شدن را به سوي خود نميداند - الي اللّه المصير -(5) پس چرا در روشهايمان تغييري نميبينيم؟!
اگر روزه در كلام صادق مصدّق(ع) «سپري در برابر آتش است»، چرا سپر روزه به دست نميگيريم و در حريم امن ضيافت خداوند گام نمينهيم؟
پي نوشت ها:
1. ميزان الحكمه، ج 5، ص 465
2. همان، ج 5، ص 466
3. همان، ص 469
4. همان، ص 466
5. نور (24): 42
عزيز اللّه مهريزي
نويسنده : به نقل از مجله پرسمان
/انتهای پیام/