آيا اسلام آوردن همان ايمان آوردن است؟!
سماعة گويد: از امام صادق(ع) سؤال كردم بفرمائيد اسلام و ايمان با هم فرق دارند، فرمودند: ايمان با اسلام مشاركت دارد ولى اسلام با ايمان مشاركتى ندارد، گويد: عرض كردم آن دو را براى من تعريف بفرمائيد.
فرمود: اسلام آن است كه به وحدانيت خداوند شهادت بدهيد و رسالت رسول خدا(ص) را تصديق كنيد در اينجا جان شما محفوظ مىباشد و نكاح و ارث جريان شرعى پيدا مىكند، و مردم با اين دو كلمه در زمره مسلمانان در مىآيند و نام مسلمان بر آنها گذاشته مىشود؛ اما ايمان به معنى هدايت است و اثبات عقائد اسلامى در جان و دل و عمل به احكام و دستورات خداوند، ايمان بالاتر از اسلام مىباشد و يك درجه از آن فراتر است ايمان در ظاهر با اسلام شريك است ولى اسلام با ايمان در باطن مشاركت ندارد و اگر چه در گفتار و تصديق با هم يكى هستند.
كنانى گويد: به حضرت صادق(ع) عرض كردم: ايمان بهتر است يا اسلام، كسانى كه قبل از ما بودند مىگفتند اسلام افضل است، امام فرمود: ايمان افضل است، گفتم، بيان فرمائيد تا مطلب را درك كنم، امام فرمود: درباره كسى كه از روى عمد مسجد الحرام را نجس كند چه مىگوئيد گفتم: او را شلاق مىزنند.
امام(ع) فرمود: اگر كسى از روى عمد كعبه را نجس كند چه مىگوئى، گفتم او را بايد بكشند، فرمودند: پس مشاهده مىكنى كه كعبه افضل است، كعبه با مسجد مشاركت دارد ولى مسجد با كعبه مشاركتى ندارد و ايمان هم با اسلام شريك است ولى اسلام با وى مشاركتى ندارد.
حمران گويد: امام باقر(ع) فرمود: ايمان آن است كه در دل جاى گيرد و به طرف خداوند هدايت كند، و اعمال بر او گواهى دهد و خدا را اطاعت نمايد و تسليم اوامر او گردد ولى اسلام آن است كه در گفتار و كردار آشكار شود.
ابو بصير گويد: حضرت امام صادق(ع) فرمود: قلب بين سينه و گلو در حال حركت مىباشد تا ايمان در آن به پيوندد، هنگامى كه ايمان در آن پيوند خورد استقرار پيدا مىكند، و همين است گفتار خداوند كه فرمود: هر كس به خداوند ايمان آورد دلش راه پيدا مىكند و هدايت مىگردد و مطمئن و آرام مىشود و ثبات پيدا مىنمايد.(1)
1- بحار الانوار، ج1.