زور ايران به قطر هم نرسيد

به گزارش خبرنگار ورزشي «شبكه خبر دانشجو»، تيم ملي فوتبال كشورمان عصر دوشنبه در يك بازي انتقادآميز با حساب 3 بر 2 از تيم قطر شكست خورد تا اميدش براي قهرماني در اين مسابقات كمرنگ شود.

قطبي، سرمربي ايران كه هميشه با وعده و وعيدهايش تا حدودي افكار عمومي و جرايد ورزشي را به خود معطوف مي سازد، اين بار دليل شكست را شبيه بودن فوتبال به زندگي روزانه دانست و گفت: در روزي كه بد بازي كرديم، باختيم.

جاي سوال است كه قرار است روزهاي بد تيم ملي تا كي ادامه پيدا كند؟

هر مربي چقدر بايد زمان احتياج داشته باشد تا بتواند به شناخت اساسي از تيم و بازيكنانش دست پيدا كند؟

آيا اگر هر مربي ديگري جاي قطبي بود، با اين نتايج بسيار ضعيف كه كسب كرده بود تا حالا از سمت سرمربيگري اخراج نشده بود؟

چطور علي دايي با يك باخت در مقابل عربستان، از تيم ملي كنار گذاشته مي شود، ولي قطبي با كلكسيوني از نتايج ضعيف همچنان بر مسند سرمربيگري تيم ملي تكيه زده است؟

چطور مي شود كه هر روز فوتبال تيم ايران به سراشيبي سقوط نزديكتر مي شود و در هر بازي، افتضاح تر از بازي قبل، در مقابل حريفان روبرو مي شويم؟

آيا با اين تيم ضعيف و با اين تفكرات مي توانيم در جام ملت هاي آسيا نتايج مطلوبي را بگيريم؟

اگر قلعه نوعي اين نتايج را كسب كرده بود، مورد انتقاد فدراسيون و آقايون قرار نمي گرفت؟ پس كجايند آقايوني كه از قطبي انتقاد كنند؟

به نظر شما با اين بازي هاي هاي ضعيف، مي توانيم مدعي قهرماني در جام ملت هاي آسيا باشيم؟ همان طور كه قطبي با بر عهده گرفتن دوباره تصدي گري سرمربي ايران گفت: ما قهرمان جام ملت هاي آسيا خواهيم شد!!!

زماني كه ما حتي نمي توانيم از پس تيمي همچون قطر برآييم، آيا مي توانيم حريف تيم هاي درجه 1 آسيا مانند استراليا، ژاپن، و كره جنوبي شويم؟

آيا بهتر نيست مسئولان فدراسيون فكري براي فوتبال رو به زوال ايران بكنند كه ممكن است تا چند صباح ديگر، زنگ تفريح تيم هاي آسيايي شود؟

لازم به ذكر است، ايران در دومين بازي خود در مسابقات چهار جانبه قطر، روز چهارشنبه به مصاف مالي مي رود./انتهاي پيام/