عيد چه روزى است؟
قال على عليه السلام: «كُلُّ يَوْمٍ لايُعْصَى اللَّهُ فيهِ فَهُوَ عيدٌ»؛ «هر روزى كه در آن، معصيت و نافرمانى خداوند نشود، عيد است» «نهج البلاغه»
شرح و تفسير
عيد دو رقم است: عيد «تشريعى» و عيد «تكوينى»
عيد تشريعى عيدى است كه خداوند آن را عيد قرار داده و حتماً مقارن با يك پيروزى است. گاه پيروزى بر هواى نفس، مثل عيد سعيد فطر كه در ماه مبارك رمضان انسان بر هواى نفس خويش غلبه مىكند و گاه موفقيت در انجام مناسك حج، مثل عيد سعيد قربان و گاه پيروزى در نصب امام شايسته و تحقق ولايت كه در عيد غدير متبلور است.
اما عيدهاى تكوينى نوعى بازگشت به جهان طبيعت است، مانند عيد نوروز كه يك عيد كاملا طبيعى است.
با توجه به توضيح بالا، حضرت على عليه السلام هر روزى را كه انسان موفق شود بر هواى نفس خويش غلبه كند و از اطاعت ابليس و شيطان روى برتابد و دشمن بزرگ خويش را دشمن بگيرد و در يك كلمه عصيان نكند، آن روز را عيد مىداند.
با توجه به اين روايت و توضيحاتى كه گذشت، عيد نوروز مىتواند يك عيد باشد، ولى نه به عنوان يك عيد تشريعى و رواياتى كه در اين زمينه وارد شده روايات معتبرى نيست.
عيد نوروز جنبههاى مثبت و منفى متعددى دارد، جنبههاى مثبت آن نظافت، صله رحم، كمك به اقشار ضعيف و كم در آمد و مانند آن است. و جنبههاى منفى آن، مراسم خرافى چهارشنبه سورى، سيزدهبدر، تشريفات كمرشكن، چشم و هم چشمى، مسافرتهاى گناهآلود، شكستن مرز محرميّتها و امثال آن مىباشد.
حال اگر به جنبههاى مثبت آن پرداخته شود و از جنبههاى منفى آن اجتناب گردد، طبق روايت فوق عيد نوروز طبيعى، عيد تشريعى هم مىشود و اگر خداى ناكرده بر عكس شود، از منظر حضرت على عليه السلام چنين روزى عيد نخواهد بود.
جالب اينكه اسلام در برخورد با اين آداب و رسومى كه مردم به آن اعتقاد داشتهاند، سعى كرده با هدايت آن به سمت جهات مثبت، يا تفسيرى نو از آن، جنبههاى منفى آن را از بين ببرد./انتهاي پيام/