اول ربيع الثاني؛ آغاز قيام توابين در کوفه بر ضد حکومت اموي

آنها در اول ربيع الثاني سال 65 ه.ق. به فرماندهي «سليمان بن صرد خزاعي»، يکي از شيعيان علي بن ابيطالب(عليه السلام) و ملازم آن حضرت  در تمامي جنگ ها براي خونخواهي امام حسين(عليه السلام) قيام کردند.

آنها پس از اينکه از کوفه خارج شدند و به کنار مرقد مطهر امام حسين(عليه السلام) رفتند يک شبانه روز ـ و به نقلي سه شبانه روز - در کربلا ماندند و در آنجا مداوم مشغول گريه و استغفار شدند.

توابين هنگام وداع، ‌آن چنان در کنار قبر امام حسين (عليه السلام) ازدحام کردند که گويي در کنار کعبه و حجر‌الأسود ازدحام كرده‌اند. هر کسي به هنگام وداع شعر مي‌خواند و ناله مي‌کرد و بدين صورت، خود را براي خونخواهي امام حسين(عليه السلام) و نبرد با سپاه شام آماده مي‌کرد.

دستگاه خلافت از قيام آنان آگاه شد و سپاهيان زيادي را از شام به سمت کوفه براي تقويت لشکر عبيدالله بن زياد گسيل کرد. لشکريان ابن زياد در «عين الورد» ـ منطقه‌اي در شمال بغداد ـ با سپاه آنها وارد جنگ شدند. سپاه توابين در ابتدا پيروزي هايي به دست آوردند، اما ارسال نيروهاي زياد و افزوده شدن به تعداد سپاه شام و کثرت جنگ ها، توابين را به شکست نزديک ‌کرد و پس از آن که سليمان بن صرد، فرمانده آنها به شهادت رسيد، سپاهشان منهزم شد و از آنان فقط 27 نفر که مجروح و خسته شده بودند، جان سالم بدر بردند و بقيه‌، جملگي به شهادت رسيدند./انتهاي پيام/