اغنياى واقعى!
قال على عليه السلام: «لا غِنَى كَالْعَقْلِ وَ لا فَقْرَ كَالْجَهْلِ»؛
«هيچ سرمايهاى همچون عقل نيست و هيچ فقرى همچون جهل و نادانى نيست» «نهج البلاغه».
شرح و تفسير
غنا و بىنيازى دو گونه است:
1- بىنيازى برون ذاتى.
2- بىنيازى درون ذاتى.
منظور از بىنيازى برون ذاتى آن است كه انسان به وسيله اشياء خارج از ذاتش از ديگران بىنياز شود؛ به وسيله مقام، قدرت، دوستان، پول و مانند آن، اين غناى برون ذاتى است كه چندان اعتبار ندارد، به همين جهت اين نوع غنا عطش روحى انسان را فرو نمىنشاند، بر اين اساس است كه وقتى از بهلول مىپرسند: شخصى نذر كرد كه به فقيرترين مردم كمك مالى كند، بايد به چه كسى بدهد؟ گفت: «به هارون الرشيد!».
2- نوع دوم، غناى درون ذاتى است؛ يعنى كسى كه با استفاده از سرمايه درونى وجود خويش و بدون كمك گرفتن از ابزار بيرون خويش غنى است، چنين اشخاصى در سايه ايمان، اعتماد به نفس، قناعت، توكّل بر خدا و تقوى كه سرمايههاى بزرگى محسوب مىشود، به غناى درون ذاتى دست مىيابند و از همه غنىترند.
ويژگى مهمّ سرمايههاى درون ذاتى اين است كه دزدان نمىتوانند آن را به سرقت ببرند.
حضرت على عليه السلام خود از جمله كسانى است كه غناى درون ذاتى دارد، بدين جهت در دوران 25 ساله سكوتش همانند كوه ايستادگى و مقاومت مىكند و هنگامى كه به قدرت مىرسد، اسير قدرت نمىشود، بلكه قدرت را اسير خويش مىكند و به دنيا همچنان بىاعتناست./انتهاي پيام/