ولايت فقيه و اعلميت در همه ابواب فقه
به گزارش گروه پاتوق شيشه اي «شبكه خبر دانشجو»، نويسنده وبلاگ «شب تاب» در آخرين بروز رساني وبلاگ خود، چنين آورده است:
فقاهت كه شرط ولي فقيه شدن است، آيا ضرورت دارد كه ولي فقيه در تمامى ابعاد احكام وشريعت فقيه باشد، يا اگرصرفا در امور مربوطه بهشؤون سياست و سياستمدارى فقيه باشد كافى است؟ آنچه از دلائل ارجاع امتبه فقها بدست مىآيد آن است كه فقهامراجع مردم در تمامى مسائل مورد ابتلاى دينى هستند «فاما الحوادث الواقعة فارجعوا فيها الى رواة احاديثنا».ولى آيا ضرورت دارد كه هريك از فقها، جوابگوى تمامى مسائل مورد ابتلا باشند؟، يعنى فقيهى شايستهمراجعه است كه در تمامى ابعاد شريعت، استنباط بالفعل داشته باشد؟ از دلائل ياد شده، چنين ضرورتىاستفاده نمىشود، بلكه مجموع فقها، جوابگوى مجموع مسائل مورد ابتلا خواهند بود. لذا هر فقيهى كه دربرخى از ابعاد شريعت تخصص داشته و در ديگر ابعادفقه، استنباط بالفعل احكام را ندارد، مىتوان در همان بعد تخصص وى به او مراجعه نمود، و در ديگر ابعاد به فقهاى ديگر كه تخصص دارند مراجعه كرد. اين، تبعيض در تقليداست، كه مورد پذيرش همه فقها است و دليلى نداريم كه هركه در يك مساله يا يك باب از ابواب فقه به فقيهىمراجعه نمود، لازم باشد در تمامى مسائل و تمامى ابواب به او مراجعه نمايد بويژه اگر اعلميت را در مرجعتقليد، شرط بدانيم، به ضرورت بايد تبعيض در تقليد را بپذيريم، زيرا به طور معمول امكان ندارد كه هر يك ازفقها در همه ابواب فقه، بالفعل آمادگى استنباط را داشته باشد، چه رسد به آنكه در همه اين ابواب، متخصص و اعلم نيز باشد.
از اين رو، در ولىامر مسلمين، كه فقاهتشرط است، ضرورتى ندارد كه در تمامى ابواب فقه استنباطبالفعل داشته باشد، يا آنكه در سر تا سر شريعت اعلم بوده باشد. بلكه مستفاد از فرمايش مولااميرمؤمنانعليه السلام: «ان احق الناس بهذا الامر اقواهم عليه و اعلمهم بامر الله فيه»، آن است كه ولى بايد فقيه و اعلم بهشؤون سياستباشد. لذا ولىامر مسلمين، كه در شؤون سياسى و اجتماعى مرجع مردم است، بايد در ابعادمربوط به اداره كشور و كشوردارى و تامين مصالح امت و تضمين اجراى عدالت اجتماعى، فقيهى توانمند باشدو در جزئيات مسائل مربوطه استنباط بالفعل داشته، بلكه فقيهترين و داناترين فقيهان در اين مسائل بودهباشد. البته شايسته نيست در ديگر ابعاد شريعت هيچ تفقهي نداشته باشد. بلكه بايد صاحب نظر بوده، قدرت فقاهتو استنباط بالفعل در بيشتر زمينهها را داشته باشد. گر چه در آن ابعاد، اعلم نباشد. /انتهاي پيام/