با چه كساني دوستي كنيم؟
آينه هم خوبىها را نشان مىدهد و هم بدىها را، دوست خوب نيز چنين است.
آنيه خوبى و بدى را به همان مقدار كه هست نشان مىدهد، دوست خوب نيز چنين است.
آينه خوبى و بدى ما را به خودمان نشان مىدهد، دوست خوب نيز چنين است.
وقتى در آينه عيب خود را مىبينيم بدون ناراحتى آن را برطرف مىكنيم، اگر دوست ما عيبمان را گفت بىهيچ ملالى از او تشكر مىكنيم.
اگر جلو آينه قرار نگيريم عيبهاى خودمان را نمىبينيم. دوست خوب از دوستش مىخواهد كه عيبهايش را به او بگويد.
در زمينهى نشانههاى دوست و راههاى شناخت آن، رهنودها و سفارشهاى فراوانى در قرآن و كلام معصومين عليهمالسلام وجود دارد.
خداوند در قرآن مىفرمايد: «با كسانى شكيبايى (و انس و دوستى) داشته باش كه صبح و شام به ياد خداوند هستند«. (1).
رسولخدا صلى الله عليه و آله فرمود: «با كسى دوست شويد كه ديدار او شما را به ياد خدا اندازد، مايهى افزونى دانش شما گردد و عمل او شما را به ياد آخرت بيندازد». (2).
امام صادق عليهالسلام به كسى كه از حقوق مسلمان بر ديگرى سوال كرده بود فرمود: «هفت حق است كه واجب است و اگر يكى از اين حقوق از دست برود و رعايت نگردد، انسان نافرمانى خدا را نموده است.
راوى عرض كرد: قربانت گردم آن حقوق چيست؟
حضرت فرمود: من دوست تو هستم، مىترسم آن حقوق را زير پا بگذارى و حفظ نكنى، بدانى و عمل نكنى.
عرض كرد: به خدا پناه مىبرم.
حضرت فرمود: كمترين حقى كه مسلمان نسبت به تو دارد اين است كه براى او دوست بدارى آنچه براى خودت دوست دارى و بد بدانى آنچه را براى خود بد مىدانى. حق دوم اين است كه مواظب باشى او را عصبانى نكنى و سعى كنى او را خشنود سازى و دستورش را اطات نمايى. حق سوم اين كه با بدن و مال و زبان و دست و پا به او كمك نمايى. حق چهارم آن كه راهنما و آيينهاش باشى. حق پنجم اين است كه تو سير نباشى و او گرسنه باشد، سيراب نباشى و او تشنه باشد، پوشيده نباشى و او عريان باشد. حق ششم آن است كه اگر تو خادم دارى اما دوست تو ندارد، بايد خدمتگزارت را بفرستى لباسهاى او را بشويد، برايش غذا تهيه كند و رختخوابش را پهن نمايد. حق هفتم اين است كه سوگندش را بپذيرى، دعوتش را قبول كنى و هر گاه بيمار شد به عيادتش بروى. به تشييع جنازهاش حاضر شوى و هر گاه فهيمدى حاجتى دارد قبل از اين كه بگويد آن را انجام دهى و وى را ناگزير نكنى كه انجام آن كار را از تو درخواست كند. وقتى اين حقوق را رعايت كردى و دوستى شما برقرار گرديده است«. (3).
(1). كهف (18) آيه 28.
(2). امالى طوسى، ج 1.
(3). اصول كافى، ج 2، ص 169.
/انتهاي پيام/