ما براى ايستادگى روى اصول و حركت به سمت آرمان ها، هيچ چيز كم نداريم

بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحيم‏

در اين روزهاى بسيار مهم و حساس حيات سياسى كشور كه دلهاى همه‏ى ملت ما، مخصوصاً شما جوانان و دانشجويان و انديشمندان را غم سنگينى از فقدان امام عزيزمان فرا گرفته و فضاى ايران در سايه‏ى همدلى مردم و مصيبت بزرگ مشتركى كه همه‏ى قلبها را فشرده و تمام چشمها را اشكبار كرده، بحمداللَّه به صفا و صميميت آغشته است، چه بهتر كه در اين فضاى معنوى و محيط صميمى، از اصليترين و ضروريترين مسايل كشور سخن به ميان آيد و مؤثرترين قشرهاى كشور، آينده‏ى انقلاب و كشور و خط صحيح و مستقيم نظام و آرمانهاى روشن و منور را با خود مرور كنند و نسبت به آنها تصميم قاطع بگيرند و حركت جديدى كه مرهون بركات امام عزيزمان است، آغاز شود.

حقيقت آن است كه اين مرد بزرگ و شخصيت عظيم تاريخى، نشان داد كه با حيات و وجود و تحرك و ابتكار و راهنماييهاى خود كه از روح بزرگ و دل روشنش برمى‏آمد، و همچنين با مرگ پُرحادثه و عروج ملكوتى خويش، به انقلاب و اسلام و مسلمين خدمت كرد. شخصيت اين بزرگوار، حامل هدايتهايى است كه براى سالهاى متمادىِ امت اسلامى، درس و رهنمود و راهگشا خواهد بود. يكى از همين مسايل اساسى كه جا دارد در فضاى عمومى جامعه براى آن به‏طور جد فكر شود و تصميم قاطعى اتخاذ گردد، مسأله‏ى دانشگاه و دانشجويان و علم و تحقيق است.

ما مى‏توانيم به صورت قاطع ادعا كنيم كه در نظر رهبر كبير فقيد ما، مسأله‏ى دانشگاهها، جزو مسايل طراز اول براى انقلاب و كشور بوده است. يك وقتى در ديدار جمعى از مسؤولان فرهنگى كشور ايشان فرمودند: مسأله‏ى جنگ، يك امر موقت است؛ در صورتى كه مسأله‏ى مهم و ماندگار و اساسى ما، دانشگاههاست. اين، يك واقعيت است. دانشگاه كه قوام اصلى آن به استاد و دانشجوست، حقيقتاً پايه‏يى براى آينده‏ى كشور محسوب مى‏شود.

در نظام جمهورى اسلامى كه يك نظام صددرصد مردمى است، دانشجو بايد بارزتر از ديگر دانشجويان در هر جاى ديگر دنيا، نقش داشته باشد. درست است كه همه‏ى ملتها و جوانها به كشور و سرنوشت و ملتشان علاقه‏مندند، اما فرق است بين نظامى كه براساس انقلاب مردمى و متكى به اراده و احساس عامه‏ى مردم بنا شده و حركت كرده و با دشمن درافتاده و موانع را برداشته باشد و يكايك آحاد مردم با آن احساس پيوند عميقى كنند، و نظامى كه اين‏چنين نباشد.

در اين روزها، مظهر ديگرى از اين حقيقت آشكار شد. اگرچه در قضاياى گوناگون انقلاب و در حضورهاى سياسىِ متنوع و متوالى و راهپيماييها و بسيج عمومى و در حركت عظيم مردم به سمت جبهه‏هاى جنگ - قبل و بعد از آتش بس - اين معنا ثابت شده بود، اما تبليغات جهانى كه سعى مى‏كرد حقيقت را واژگونه جلوه دهد و نظام را جدا از مردم معرفى كند و آنها را نسبت به سرنوشت انقلاب، بى‏تفاوت وانمود كند، در اين قضايا دچار بهت و حيرت و انفعال شد. امروز دنيا در مقابل حضور و هيجان عظيم مردم و پيوندى كه با هزاران زبان به صورت فراموش‏نشدنى در فضاى تاريخ و عالم منعكس شد، دچار انفعال است.

بارها در مجامع دانشجويى گفته‏ام كه در اين نظام مردمى، دانشجويان كه طبقه‏ى پيشرو و پيشاهنگ و زبده و بانشاط پيكره‏ى اجتماع هستند، بايد در سازندگى آينده و ترسيم حركت عمومى جامعه، بيش از جاهاى ديگر نقش و اثر داشته باشند. اين تأثير، با دو عاملى كه بايد در كنار هم باشند، تحقق پيدا مى‏كند:

عامل اول، درس و علم و تحصيل است، تا نام دانشگاه و دانشجو و استاد و معلم معنا پيدا كند و اميدهايى كه براى آينده‏ى كشور ترسيم مى‏شود، پوچ و واهى و باطل نباشد. جوانها بايد خوب درس بخوانند و اساتيد هم بايد آنها را تربيت كنند و آينده‏ى علمى و عملى كشور را تأمين و تضمين كنند. در كنار تحصيل، نقش تحقيقات، نقش فوق‏العاده مهمى است كه بايد مسؤولان به آن بپردازند.

بنابراين، عنصر اول، عنصر درس و علم است كه نمى‏شود آن را دست كم گرفت و نقشش را كوچك انگاشت و به آن بى‏اعتنايى كرد. برادران و خواهران عزيز دانشجوى من، به اين نكته توجه كنند. هيچ چيز نبايد موجب شود كه در حركت علمى آنها، اندك توقف و تعللى به وجود آيد. دشمن اين را مى‏خواهد. نبايد بگذاريد او به اهدافش برسد. على‏رغم خواست دشمن، بايد حركت علمى در كشور شكوفا و اميدبخش و آينده‏نگر باشد.

عامل دوم، جهت فكرى و سياسى و انقلابى دانشگاه است؛ آن چيزى كه به علم هم جان و روح و جهت خواهد داد. در بيانات حضرت امام(ره) و وصيت‏نامه‏ى ايشان، به اين نكته‏ى اساسى بسيار توجه شده است. دانشگاه لاابالى و بيگانه از ارزشهاى دينى و بى‏تفاوت و خونسرد نسبت به مفاهيم و جهتگيريهاى انقلابى، دانشگاهى كه در او نبض انقلاب نزند، دانشگاهى كه اعضايش - چه دانشجو و چه استاد - نسبت به حركت انقلابى ملت ايران و براى پيشاهنگى و پيشقراولى، احساس تكليف نكند و نقش درجه‏ى يك را در كار انقلاب نداشته باشد، دانشگاهى نيست كه اميدبخش و تضمين‏كننده‏ى آينده و مورد نظر امام(ره) باشد.

دانشگاه جهتدار و ديندار، بشدت متمايل به ارزشهاى انقلابى و اسلامى است. البته ارزشهاى انقلابى از ارزشهاى اسلامى به هيچ‏وجه تفكيك‏پذير نيست؛ اينها با هم يكى است. كسى نمى‏تواند بگويد من مسلمانم؛ اما انقلاب را قبول ندارم، و يا بگويد من انقلابى هستم؛ اما اسلام را قبول ندارم! امروز زنده‏ترين تپشهاى انقلابى در اين‏جاست؛ بسيج‏كننده‏ترين نيروهاى مردمى، اين انقلاب است؛ در حالى كه سرتاسر دنيا، انباشته از انقلابهاى گوناگون است. پس انقلابى غيراسلامى و اسلامى غيرانقلابى نداريم. ارزشهاى انقلابى، همان ارزشهاى اسلامى است.

شما دانشجويان عزيز بايد بدانيد نقش دانشجو براى حركت انقلابى و پيشبرد آن، همچنان يك نقش زنده است. خيال نكنيد كه انقلاب تمام شد؛ انقلاب ادامه دارد. اگر انقلاب به معناى ايجاد تحول بنيادين است و نويد نجات و سعادت و صلاح براى قشرهاى عظيم محروم و مظلوم را مى‏دهد و دشمنهايى در برابر جهتگيريهاى آن به صف‏آرايى برمى‏خيزند، طبيعى است كه اين كار هنوز جريان دارد و تمام نشده است. دليلش، دشمنيها و خصومتهايى است كه در دنيا نسبت به ما مى‏شود و نيز حمايتها و محبتها و صميميتهايى است كه از طرف ملتهاى مظلوم دنيا نسبت به اين انقلاب و رهبر آن - كه شما اين روزها مظهرش را مى‏بينيد - ابراز مى‏شود.

مردم يك كشور بيگانه كه نه زبان ما را مى‏دانند و نه حتّى با الفباى فرهنگ ما آشنا هستند، در فقدان امام عزيز ما به سرشان مى‏زنند و اشك مى‏ريزند و پرچم جمهورى اسلامى را جلوى راهپيماييشان حركت مى‏دهند و به آن افتخار مى‏كنند. آنها در اين مصيبت بزرگ، احساس مى‏كنند پدر مهربانى را از دست داده‏اند.

اگرچه امروز دشمنهاى جهانى جمهورى اسلامى تودهنى سختى به وسيله‏ى شما مردم خوردند و انتظارشان از روز و لحظه‏ى در گذشت رهبركبير انقلاب برآورده نشد، اما مطمئناً هنوز دست از خصومت و خباثت و توطئه و كيد و مكر عليه انقلاب و نظام مظلوم جمهورى اسلامى برنداشته‏اند. ما بايد در صحنه باشيم. مردم بايد هوشيار و بيدار باشند. دشمنى كه در مقابل ماست، دشمنى است كه از ارزشهاى انسانى بويى نبرده است. اگر ملتى را ضعيف و تسليم‏پذير و توسرى‏خور يافت، لحظه‏يى براى ضربه زدن و لگدمال كردن درنگ نمى‏كند.

دشمنان ما - اين قلدرهاى معروف جهانى و در رأسشان امريكا - جز زبان زور و قلدرى هيچ چيز ديگر را نمى‏دانند و درك نمى‏كنند. اين‏طور نيست كه ملايمت كردن در مقابل آنها و روى خوش نشان‏دادن، موجب جلب همكارى يا محبت و يا انصراف آنها از خصومتها و خباثتها شود.

روح فرعونى خبيثى كه در طول تاريخ، ملتها و انسانها را همواره لگدمال كرده و مورد ظلم قرارداده، امروز در كالبد همين قدرتها حلول كرده است. آنها هرگونه نرمشى را، دليلى بر اقتدار خودشان مى‏گيرند. چرا ما در مقابل قدرتهاى زورگو و مستبد و ظالم كه از بن دندان با اسلام و ارزشهاى اسلامى و حقوق و قيام ملتها مخالفند، نرمش بخرج دهيم و احساس ضعف كنيم؟ ما هيچ احساس ضعفى نمى‏كنيم و به فضل پروردگار همواره احساس قدرت كرده‏ايم. خداوند آگاه است كه امروز از صميم قلب، در مقابل همه‏ى خصوم جمهورى اسلامى، احساس قدرت و توان مى‏كنيم.

ما براى ايستادگى روى اصولمان و حركت در خط همان اصول و به سمت آرمانهاى اعلام‏شده‏ى هميشگى، هيچ چيز كم نداريم. دشمنان خيال نكنند كه چون ملت ايران امام و رهبركبيرشان را از دست دادند، قدرت مقاومتشان را هم از دست داده‏اند؛ اصلاً اين‏طور نيست. مردم، امروز مقاومتر از گذشته هستند. همه‏ى ما احساس مى‏كنيم كه چون عنصر عظيمِ نيرومندِ مقتدرِ عزيزى را از دست داده‏ايم، بايد جاى خالى او را با احساسات و فكر و تلاش و همبستگى و كارمان پُر كنيم. ملت ايران نشان داد كه بايد تحليل‏گرهاى سياسى دستگاههاى استكبار، در تحليلهاى خود تجديدنظر كنند. آنهايى كه نسبت به مسايل ايران و آينده‏ى آن و دوران بعد از امام(ره) اظهارنظر كردند، بايد بافته‏هاى خودشان را برگردانند و حرفهاى خود را پس بگيرند.

ما قوى هستيم و به عزت پروردگار عزيزيم؛ منتها شما دانشجويان نقش خودتان را فراموش نكنيد. آگاهى سياسى كسب كنيد و نسبت به آنچه كه مى‏گذرد، هوشيار باشيد و انگيزه و تپش جوانانه‏ى انقلابىِ متناسب با قشر شما، در خدمت هدفهاى نظام قرار گيرد.

عده‏يى از افراد ساده‏انديش خيال مى‏كنند كه اگر دانشجو بخواهد حضور انقلابى داشته باشد، راهش اين است كه بر سر مسؤولان خود داد بكشد؛ خير، اين‏كه انقلابيگرى نيست. آن‏جايى كه مى‏بينيد دانشجو بر سر مسؤولان امر داد مى‏كشد، مسؤولان با دانشجويان هم‏جهت نيستند؛ آنها مزدور امريكا هستند و اين جوانان نمى‏توانند طاقت بياورند و بالاخره فرياد اعتراض مى‏كشند؛ كمااين‏كه در رژيم گذشته همين‏گونه بود و دانشجو و طلبه و مردم و وجدانهاى بيدار و انسانهاى شجاع و روحهاى سالم، بر سر مسؤولان امر داد مى‏كشيدند.

مبادا عده‏يى به صورت فريب‏انگيز و با ترفندهاى گوناگون بيايند و به چند جوان ساده تفهيم كنند كه دانشجو بايستى فرياد بكشد! بله، فرياد بايد كشيده شود؛ ولى بر سر امريكا و قدرتهايى كه مزاحم مسؤولان و اداره‏كنندگان نظام هستند. در هر دانشگاهى كه تحصيل مى‏كنيد، حضور دانشجويى خود را به صورت قوى و با خط درست حفظ كنيد.

عزيزان دانشجو و جوانهاى خوب و باصفا و سالم! تا آن‏جا كه در توان و قدرت شماست، در محيط دانشگاه يكپارچگى خود را حفظ بكنيد و نگذاريد نامهاى گوناگون، به معناى جهتگيريهاى گوناگون تلقى شود و نيروهايى كه بايد به سمت دشمن بايستند و موضع بگيرند، روبه‏روى هم قرار گيرند؛ مواظب اين خطر باشيد. مطلقاً نبايد اسمها و عنوانها، ديوار به وجود آورند و مرز ايجاد كنند. طرح عناوينى مثل دانشجوى اين وزارت و دانشجوى آن وزارت، دانشجوى اين دانشگاه و دانشجوى آن دانشگاه، دانشجوى دانشگاه دولتى و دانشجوى دانشگاه غيردولتى، انجمن‏اسلامى اين‏جا و انجمن اسلامى آن‏جا، خطرآفرين است.

هنر بزرگ امام ما اين بود كه اين ديوارها را از ميانه‏ى اجتماعات مردم برداشت؛ ديوارهايى كه فضاى عظيم و وسيع و باز را به حفره‏ها و خانه‏ها و كلبه‏هاى كوچك تبديل كرده بودند. او يك فضاى وسيع ساخت و دلها را با هم آشنا كرد و اين نيروى عظيم را به وجود آورد. روح «واعتصموا بحبل‏اللَّه جميعا»(1) در سخن و عمل او تجلى يافته بود؛ لذا اگر على‏رغم اختلاف بعضى از سليقه‏ها و ديدگاهها، بياييم و همين خط يكپارچگى و وحدت را ادامه دهيم، در حقيقت روح امام عزيز را احترام كرده‏ايم.

خداوند ان‏شاءاللَّه همه‏ى شما را حفظ كند. دانشجويان و استادان و مديران و نمايندگان روحانى و معلمان و همه‏ى كسانى را كه به نحوى در امور دانشگاهها دخالت دارند، مشمول رحمت و هدايت و لطف و فضل خودش قرار دهد. ان‏شاءاللَّه خداوند به ما توفيق عنايت فرمايد، تا در خطى كه امام عزيزمان مى‏خواست و آرزو مى‏كرد، حركت كنيم.

والسّلام عليكم و رحمةاللَّه و بركاته‏

1) آل‏عمران: 103

/انتهاي پيام/