آثار و بركات وجودى امام زمان(عج)
گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ احاديث فراوانى از پيامبر اكرم و ائمه (ع) در مورد آثار و بركات امام حكايت شده كه در اينجا به عنوان نمونه حديثى را از امام سجّاد (ع) كه بيانگر پارهاى از بركات وجودى امام (ع) است، ذكر مىكنيم:
سليمان از امام صادق (ع) و آن حضرت از پدر بزرگوارش امام باقر (ع) و آن حضرت از امام زين العابدين (ع) حكايت مىكند:
«ما (اهلبيت پيامبر (ص) پيشوايان امت اسلام، حجتهاى خدا بر جهانيان، آقاى اهل ايمان، پيشتواى روسفيدان و سرپرست مؤمنانيم. ما امان براى اهل زمين هستيم، همچنان كه ستارگان براى اهل آسمان امان هستند. خدا به واسطهى ما آسمان را بر فراز زمين نگاه داشته و اهل زمين را از هلاكت نجات بخشيده است. به واسطهى ما باران مىبارد و رحمت خدا منتشر مىشود و زمين بركاتش را بيرون مىآورد و اگر در هر عصر و زمانى، امامى از ما اهلبيت، در زمين نبود زمين اهلش را فرو مىبرد و هلاك مىكرد.» «كمال الدين، ص 207، ح 22»
سپس فرمودند: از هنگام خلقت آدم تا قيامت، زمين از حجت خدا خالى نبوده و نخواهد بود؛ خواه حجتش در ميان مردم آشكار و معروف باشد يا غايب و ناپيدا. و اگر آن حجت نبود خدا در زمين عبادت نمىگرديد.»
سليمان مىگويد: از امام صادق (ع) پرسيدم! مردم در زمان غيبت چگونه از امام غايب بهرهمند مىشوند؟!
آن حضرت فرمود: «همچنان كه از خورشيد هنگامى كه در پشت ابرها است، بهرهمند مىگردند».
توضيح: بيان امام (ع) در اين حديث، به سه بخش عمده تقسيم مىشود:
بخش اول: در مورد موقعيّت ائمه (ع) از جهت مقام و منصب الهى است كه پيشوايان راستين اسلام پس از پيامبر گرامى حجتهاى خدا بر تمام عالميان و سيّد و آقاى اهل ايمان هستند كه به فرمان خداى سبحان به وسيلهى پيامبر اكرم (ص) به جامعه اسلامى معرّفى شدند و براى هدايت و رهبرى همه انسانها در همهى زمانها تعيين گرديدند.
بخش دوم: پارهاى از بركات وجودى ائمه اطهار (ع) بيان شده است كه اختصاص به زمان حضور امام (ع) ندارد. زيرا آثار و بركات آن حضرت چنان گسترده است كه شامل زمان حضور و غيبت مىشود.
بخش سوم: در اين بخش به چند نكتهى اساسى اشاره شده است:
الف) خالى نبودن زمين از حجت خدا، يك سنّت الهى است كه از زمان حضرت آدم (ع) تا قيامت جريان دارد.
ب) اگر امامى از اهلبيت پيامبر (ص) در زمين نباشد، زمين اهلش را نابود مىكند.
ج) عبادت خدا در زمين، به وجود حجّت خدا بستگى دارد.
د) در كلام حضرت به بهرهمند شدن مردم از وجود امام (ع) در ايام غيبت تصريح شده است.
ما هنگامى مىتوانيم منظور كلام جامع و بلند امام سجاد (ع) را خوب درك كنيم كه نسبت به خداوند متعال و اهداف وى از آفرينش انسانها و ساير موجودات، شناخت صحيح داشته باشيم. زيرا شناخت صحيح خداوند متعال است كه به انسان امكان شناخت پيامبر و امامان را مىدهد.
از اين رو سفارش شده: به هنگام دعا و كمك خواستن از خداوند چنين بگوييم:
«اللّهُمَّ عرِّفنى نفسك فإنّك إن لم تُعرِّفنى نفسك لم أعرف نبيّك، اللّهُمَّ عرّفنى رسولك فإنَّك إن لم تعرّفنى رسولك لم أعرف حجّتك، اللّهمَّ عرّفنى حجّتك فإنّك إن لم تعرّفنى حجّتك ضللت عن دينى».
« خداوندا! خودت را به من بشناسان، زيرا اگر خودت را به من نشناسانى، پيامبرت را نخواهم شناخت؛ خداوندا! فرستادهات را به من بشناسان، زيرا اگر فرستادهات را به من معرّفى ننمايى، حجّت تو را نخواهم شناخت؛ خداوندا! حجّت خود را به من بشناسان، زيرا اگر حجّتت را به من نشناسانى، از دينم منحرف خواهم گشت!»( اصول كافى، ج 1، ص 337، ح 5)»
در توضيح اين دعا بايد گفت: معرفت خداوند متعال داراى مراتب و درجاتى است كه انسان مىتواند تا حدّى در پرتو نور «فطرت» و «عقل» به آن دست يابد؛ لكن معرفت صحيح و برتر و كامل را، بايد به كمك پيامبران الهى و جانشينان راستين آنان،- بيانگران معارف دينى- به دست آورد./انتهاي پيام/