چگونگي آفرينش حوا
گروه معارف «شبكه خبر دانشجو»؛ از جمله مسايلى كه آيات زيادى از قرآن كريم را به خود اختصاص داده موضوع خلقت است. قرآن كريم با صراحت در آيات متعددى(نساء/ 1، روم/ 21، نحل/ 72)مىفرمايد: «زنان را از همان جنس مردان و از سرشت مردان آفريديم.»
آيت الله مكارم شيرازى در تفسير نمونه « تفسير نمونه، جلد 19، ص 380» ذيل آيهى «خَلَقَكُم مِن نَفْسٍ وَاحِدَهٍ ثم جعل مِنْهَا زَوْجَهَا» «( همان) كسى كه شما را از يك شخص آفريد؛ و از او همسرش را آفريد.( زمر/ 6)» مىنويسد: آفرينش همهى انسانها از نفس واحد اشاره به مسالهى آفرينش آدم (ع) جدّ نخستين ما است كه اين همه افراد بشر با تنوع خلقت، خلق و خوى متفاوت و استعدادها و ذوقهاى مختلف، همه به يك ريشه باز مىگردد كه آن آدم (ع) است. تعبير به- ثم جعل مِنْهَا زَوْجَهَا- در واقع اشاره به اين است كه خدا آدم را آفريد سپس همسرش را از گل [و حقيقت] او خلق كرد.
لازم به يادآورى است كه در برخى احاديث آمده «تفسير نمونه، ج 3، ص 245- 246، به نقل از تفسير عياشى» است كه آفرينش همسر آدم، از باقيماندهى گل او صورت گرفته است. اما روايتى كه مىگويد: حوا از آخرين دندهى چپ آدم (ع) آفريده شده، سخنى بىاساس است كه از بعضى روايات اسرائيلى (تحريف شده) گرفته شده و هماهنگ با مطلبى است كه در فصل دوم سفر تكوين «فصل دوم، سفر تكوين، آيه 21، خط 28 و 29، خواب سنگينى بر آدم مستولى گردانيد و خداوند يكى از دندههاى چپ آدم را گرفت و به جاى آن گوشت پر كرد» تورات تحريف يافتهى كنونى آمده است. و از اين گذشته بر خلاف مشاهده و حس مىباشد. زيرا طبق اين روايت، يك دندهى آدم برداشته و از آن حوا را آفريدهاند، و از اين رو مردان يك دنده در طرف چپ كمتر دارند. در حالى كه ما مىدانيم هيچ تفاوتى ميان تعداد دندههاى مردان و زنان وجود ندارد و اين تفاوت افسانهاى بيش نيست. «تفسير نمونه، ج 19، ص 380»
شخصى از امام باقر (ع) پرسيد: خداوند حوّا را چگونه آفريد؟ امام در پاسخ فرمودند: مردم در اين مورد چه مىگويند: گفتم: مىگويند خداوند حوّا را از يكى از دندههاى آدم آفريد. (امام) فرمودند: آنها دروغ مىگويند، آيا خداوند ناتوان است كه حوا را از غير دندهى آدم (ع) بيافريند. گفتم فدايت گردم اى پسر رسول خدا پس خداوند حوا را از چه آفريد: «امام فرمودند: پدرم از پدرانش نقل كرد كه رسول خدا (ص) فرمود: خداوند متعال مقدارى گل را گرفت و آن را با دست قدرتش درهم آميخت و از آن گِل، آدم (ع) را آفريد، سپس از آن گِل مقدارى اضافه آمد، خداوند از آن گل اضافى حوّا را آفريد. «نورالثقلين، ج 1، ص 420»
شايد تعبير گل آدم كنايى باشد و مقصود حقيقت آدم و وجود او باشد كه حواء از آن آفريده شده است.
بعضىها از آيهى «خَلَقَكُم مِن نَفْسٍ وَاحِدَهٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا» «نساء/ 1» استفاده كردهاند كه مقصود از (خَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا) خلقت حوّا از جنس آدم (جنس بشر) است؛ يعنى حوّا انسانى بود مثل خود آدم و اين معنا با توجه به آيات ديگر قابل اثبات است كه مىفرمايد: «وَمِنْ آيَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجاً لِّتَسْكُنُوا إِلَيْهَا»؛ «روم/ 21»
«و از نشانههاى او اين است كه همسرانى از (جنس) خودتان براى شما آفريد، تا بدانها آرامش يابيد.»
«وَاللَّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجاً»؛ «نحل/ 72» «و خدا براى شما از (جنس) خودتان همسرانى قرار داد.»
نتيجه
حوا از گل آدم آفريده شده است. ولى شايد مقصود از «گل»، حقيقت وجود آدم باشد كه يعنى مىتوان گفت: جنس آدم و حوا يكى است./انتهاي پيام/