رضا صدیق، منتقد فیلم، «روزی روزگاری آبادان» فاطمه معتمدآریا را حاصل انحصار دهه ۶۰ دانست و خوشخو نقطهی ضعف سینمای جاسوسی در ایران را به مشکل در ادبیات جاسوسی نسبت داد .
اکرانهای سی و نهمین جشنواره فیلم فجر در حالی به پایان رسید که عدم شخصیت پردازی، پرداختهای ضعیف، بیمنطقی حاکم بر داستانها و ناامیدکنندهتر از همه نداشتن قصه مسائل همهگیری بود که اغلب فیلمهای جشنواره به آنها دچار بودند.
روزی روزگاری آبادان. فیلم از اسم مشکل دارد، فیلم نه زمانمند است، نه مکانمند، برخلاف اسم فیلم که ظاهراً قرار است از یک زمان سپری شده حرف بزند هیچ ردی از زمان و گذشته در فیلم موجود نیست و فیلم میتواند ۱۰ سال بعدتر باشد یا ۱۰ سال قبلتر، مگر فرقی هم میکند؟