مادر دانشجو

اساتید دانشگاه با همدلی و انعطاف، کلاس درس را برای مادران دانشجو قابل‌تحمل کردند؛ با پذیرش حضور کودک کنار مادر، نشان دادند که تحصیل مانعی برای مادری نیست و حمایت واقعی ممکن است.

در روزی که اغلب به یاد اعتراض‌ها و جنبش‌های دانشجویی اختصاص دارد، سکوت مادران دانشجو در دانشگاه‌ها شاید بلندترین فریاد باشد؛ زنانی که هم‌زمان با نوزادان خود، پشت میزهای تحصیل می‌نشینند، زمان را قطعه‌قطعه مدیریت می‌کنند و با کمترین امکانات، مسیر علم و مادری را هم‌زمان طی می‌کنند.

در دل سکوت یک نشست دانشجویی، صدای گریه‌ی کودکی شنیده می‌شود؛ نه به‌عنوان مزاحم، بلکه به‌عنوان بخشی از روایت. اینجا، زنان جوانی نشسته‌اند که هم مادرند، هم دانشجو. آنها آمده‌اند تا بگویند مادری، پایان مسیر نیست؛ بلکه آغاز راهی تازه برای پیشرفت است.