برنامه شفرونی

رفع توقیف «شفرونی۲» پس از توقف چندروزه پخش، بار دیگر بحث درباره کارآمدی چرخه توقیف و رفع توقیف در شبکه نمایش خانگی را مطرح کرد؛ چرخه‌ای که در برخی موارد، به جای کاهش دسترسی مخاطبان به یک اثر، با ایجاد موج رسانه‌ای و افزایش کنجکاوی عمومی، به دیده‌شدن بیشتر آن منجر می‌شود.

برنامه «شفرونی ۲» پس از توقف موقت پخش، بار دیگر مجوز ادامه انتشار گرفت. این اتفاق در پی اعلام جرم ساترا علیه این برنامه و دستور توقف پخش از سوی دادستانی رخ داد؛ اما پس از حضور تهیه‌کننده در دادسرا، ارائه توضیحات و مستندات و طی شدن مراحل قانونی، حکم رفع توقیف صادر و به پلتفرم پخش‌کننده و ساترا ابلاغ شد.

فصل دوم «شفرونی» در حالی آغاز شده که این برنامه آشپزی در فصل نخست نیز نتوانست به اثری قابل‌توجه تبدیل شود؛ حالا، اما با ورود به فضای ایران و استفاده از موسیقی، شوخی‌های جنسی و چهره‌های تکراری، بیش از آنکه به دنبال خلق سرگرمی باشد، در تلاش است از مسیر حاشیه و وایرال‌شدن مخاطب جذب کند.

مهران غفوریان و محمود شهریاری در شفرونی می‌رقصند و آواز لس آنجلسی می‌خوانند، نمایش خانگی هیچ نظارتی ندارد!

برنامه «شفرونی» که با شعار آشپزی و سرگرمی پا به میدان گذاشت، در همان قسمت نخست نشان داد هدفش نه رقابت در آشپزخانه، بلکه رقابت در شوخی، تبلیغ و تکرار چهره‌های آشناست. همه چیز در خدمت «جذب کلیک» است نه خلق محتوا. آیا این همان خلاقیت وعده‌داده‌شده در شبکه نمایش خانگی است یا فقط نسخه‌ای تازه از مصرف‌گرایی تصویری؟

نویسنده و پژوهشگر تولیدات تلویزیونی در گفتگو با SNNTV: خانم نظام دوست نمی‌خواهد این حرف‌ها را بزند اما برای اینکه به برنامه‌ها دعوتش کنند و دیده شود این حرف‌ها را می‌زند. وقتی که ناهنجاری مستمرا تکرار می‌شود حساسیت فرهنگی جامعه نسبت به این موضوع کم می‌شود. بحث دوستی دختر و پسر به خاطر بازنمایی رسانه‌ای به این میزان گسترش پیدا کرده است و این‌ها در ضمیر ناخودآگاه مخاطب قرار گرفته است.