«شفرونی»؛ یک لقمه ابتذال با چاشنی لودگی!
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، فصل جدید «شفرونی» خبری بود که کسی چشمانتظار آن نبود. یک برنامه آشپزی که فصل اول آن به زور لبخند به لب آورده و بهزحمت میتوان آن را معمولی دانست، حالا به فصل دوم رسیده است؛ برنامهای که در فصل اول به سراغ غذاهای ملل رفت و اکنون به خاک ایران رسیده است.
قسمت اول این برنامه که به سراغ کرمانشاه رفته، تلاش کرده با رقص و موسیقی کردی جذابیت ایجاد کند، اما حتی لباس و کلاه خانمهای خواننده نیز هیچ ربطی به حالوهوای کرمانشاهی ندارد. تابوشکنیها و فضای نامتعارف برنامه هم نتوانسته آنطور که باید سر و صدا به پا کند.
اجرای ضعیف شعباننژاد
نیما شعباننژاد که پیشتر در «خندوانه» تیپهای مختلف شخصیت را در یک برنامه به نمایش گذاشته بود و حضوری خلاقانه داشت و بهعنوان بازیگری طناز شناخته میشد، در «شفرونی» یک مجری ضعیف و بیمزه با شوخیهای دمدستی است.
قدرتالله ایزدی کمدین جذابی است و حضورش میتواند به برنامه جان دوباره بدهد، اما تبدیل طنز به شوخیهای سخیف و جنسی، بیش از آنکه به دنبال خلق اثر کمدی باشد، دربهدر دنبال یک وایرالی در اینستاگرام میگردد. درباره آقای افتخاری نیز کاش ایشان را در قاب این برنامه نمیدیدیم.
ابتذال هم حدی دارد!
حتی شوخیهای به دور از ادب مهمانان خانم و آواز خواندن مرجانه گلچین نمیتواند ویو و لایک بگیرد. مهمانها به زور در تلاش هستند که خود را شاد و خرم در برنامه نشان دهند و چالشهایی که به مسابقه اضافه میشود، عملاً هیچ جذابیتی ندارد.
نمیدانم چه چیزی باعث شده شعباننژاد به فکر ادامه این برنامه آشپزی ضعیف بیفتد. هیئت داوران تکراری و لوس فصل اول دوباره برای روی اعصاب مخاطب راه رفتن روی صحنه آمدهاند.
هدر دادن مواد غذایی یا وقت مخاطب؟
از همه مهمتر، پیام این مسابقه چیست؟ ریختوپاش و هدررفت مواد غذایی یا هدر دادن وقت مخاطب؟
«شفرونی» میخواهد سرگرمکننده باشد، اما بیش از هر چیز دل را میزند. شعباننژاد در برنامه مصداق بارز خودگویی و خودخندی شده است؛ برنامهای با سطح پایین و شوخیهای جنسی که تلاش میکند عامهپسند باشد، اما در نهایت به محل گردآوری چهرههای تکراری بدون هیچ محتوای خاصی تبدیل شده است.
علیایحال، به جای تماشای این برنامه، یک چرت کوتاه عصرگاهی بزنید یا اندکی با خود خلوت کنید؛ هرچه باشد از تماشای حامیان مالی و ابتذال «شفرونی» خوشمزهتر است.