کد خبر:۱۴۴۵۳۲۷
«مغز زنگزده»؛ پاسخ به ادبیات توهینآمیز حسن آقامیری درباره سرباز روحالله رضوی
نقد عملکرد صداوسیما یک بحث است و زیر سؤال بردن صلاحیت افراد با ادبیات توهینآمیز بحثی دیگر؛ اما درباره روحالله رضوی، کارشناس حوزه بینالملل، نمیتوان سابقه فعالیت و جهاندیدگی او را نادیده گرفت و صرفاً با تکیه بر مسئله تابعیت، صلاحیت او برای حضور در رسانه ملی را زیر سؤال برد!
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، حسن آقامیری در اظهاراتی با ادبیاتی تند و توهینآمیز، به روحالله رضوی و حضور او در رسانه ملی حمله کرده است؛ اظهاراتی که در کنار نقد ساختار صداوسیما، مسئله دیگری را نیز به میان میآورد: آیا میتوان بدون شناخت کارنامه و تخصص یک فرد، صرفاً با تکیه بر مسئله تابعیت یا محل تولد، صلاحیت او را برای حضور در رسانه ملی زیر سؤال برد؟
در نقد عملکرد صداوسیما میتوان با جدیت سخن گفت، اما روحالله رضوی بهعنوان فردی که سالها در حوزه بینالملل فعالیت داشته و جهاندیدگی و تجربه میدانی او بخشی از کارنامهاش محسوب میشود، شایستگی لازم برای در اختیار داشتن تریبون و ارائه تحلیل در رسانه ملی را دارد.
از سوی دیگر، اگر «ایرانی بودن» را صرفاً به تابعیت حقوقی و مدرن تقلیل دهیم، باز هم استفاده از ادبیات نژادپرستانه علیه افراد قابل دفاع نیست. روحالله رضوی، اهل کشمیر و عضوی از حوزه بزرگ تمدنی ایران است؛ حوزهای که مرزهای سیاسی امروز نمیتوانند تمام ابعاد تاریخی و فرهنگی آن را توضیح دهند.
حتی اگر مسئله را صرفاً از زاویه مهاجرت بررسی کنیم، حضور مهاجران و کارشناسان مهاجر در رسانههای بسیاری از کشورهای جهان امری پذیرفتهشده است. با چنین معیاری، بسیاری از مجریان و کارشناسان بینالملل در رسانههای غربی نیز نباید امکان اظهارنظر درباره مسائل مختلف را داشته باشند.
مسئله اما فراتر از یک اختلاف نظر رسانهای است؛ مسئله، ادبیاتی است که در آن به جای نقد عملکرد یا دیدگاه یک فرد، شخصیت و هویت او هدف قرار میگیرد. کسی که خود با طرح مفاهیمی همچون جهل و آگاهی سخن میگوید، انتظار میرود در مواجهه با دیگران نیز حداقلی از اخلاق و احترام را رعایت کند.
جمهوری اسلامی اساساً قرار نبود تریبون رسانهای را به سطحینگری و مرزبندیهای تنگ هویتی محدود کند. یکی از فلسفههای شکلگیری این نظام رسانهای، فراهم کردن امکان حضور و شنیده شدن افرادی با دغدغههای واقعی درباره امت اسلامی و مسائل جهان اسلام بوده است؛ افرادی مانند روحالله رضوی که تجربه و نگاه بینالمللی خود را در اختیار مخاطب ایرانی قرار میدهند.
بنابراین نقد صداوسیما یک حق است، اما این نقد زمانی اعتبار دارد که از مسیر استدلال و اخلاق عبور کند، نه توهین و تهمت. سؤال از حسن آقامیری این است: با کدام معیار میتوان هم از آگاهی سخن گفت و هم چنین سطحی از بیاحترامی را نسبت به فردی که بخشی از حوزه تمدنی ایران و جهان اسلام است، روا داشت؟
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
