آرشیو گزارش ها

در حالی که ماشین تبلیغاتی هالیوود با کارگردانی «مایکل بی»، در تدارکِ تبدیل شکست فضاحت‌بار خلبانان آمریکایی به یک «خشم حماسی» بر پرده سینماست، جبهه فرهنگی ما، محتاج یک قیام هنری است.

هفتادونهمین دوره جشنواره فیلم کن بار دیگر صحنه نمایشی بود که در آن «سینمای مستند» به جای ثبت حقیقت، به ابزاری برای بازتولید شعارهای سیاسی و تحریف واقعیت‌های جامعه ایران تبدیل شد.

کتاب جدید محمدرضا سرشار، حاصل ۲۴ سال تجربه او در برنامه ماندگار «قصه ظهر جمعه»، در نشستی صمیمانه با حضور عذرا وکیلی رونمایی شد؛ اثری که به دنبال احیای سنت قصه‌گویی در روزگار سلطه فضای مجازی است.

بررسی رفتار دوگانه‌ی برخی پلتفرم‌های نمایشی داخلی نشان می‌دهد که «تمکین به قانون» تنها زمانی معنا دارد که رای دادگاه به سود جیب مالکان باشد؛ در غیر این صورت، ارتش سایبری و عملیات روانی جایگزین فرآیندهای حقوقی می‌شود تا با گروگان‌گیری افکار عمومی، نهاد قضایی را به عقب‌نشینی وا دارند.

رهبر معظم انقلاب در پیامی راهبردی، با تبیین مفهوم «دفاع مقدس سوم»، حماسه فردوسی را واقعیت جاری در رگ‌های ملت ایران دانستند. ایشان با فراخوان برای «بعثت هنرمندان»، زبان فارسی و شاهنامه را سنگری مستحکم در برابر تهاجم «شیاطین جهان» معرفی کرده و بر نقش ولایت در صیانت از استقلال تمدنی تأکید ورزیدند.

اصغر فرهادی در نشست خبری جشنواره کن ۷۹، با هم‌ردیف کردن «کشته‌شدگان حوادث دی‌ماه» با دخالت بیگانگان و «شهدای جنگ»، موضعی محافظه‌کارانه اتخاذ کرد که به معنای سانسور جنایات تروریستی در «میناب» و تطهیر متجاوزان به خاک ایران بود. وی با خودداری از محکومیت صریح دشمن، نشان داد که در ویترین سیاسی کن، حفظ «پرستیژ بین‌المللی» بر دفاع از «غیرت ملی» و حقیقتِ فاجعه میناب پیشی گرفته است.

همزمان با ۲۵ اردیبهشت‌ماه، روز بزرگداشت حکیم ابوالقاسم فردوسی، بار دیگر جایگاه شاهنامه به‌عنوان اثری فراتر از یک حماسه ملی مورد توجه قرار گرفته است؛ اثری که بسیاری از پژوهشگران و اندیشمندان، ریشه‌های فکری و اخلاقی آن را در قرآن و معارف اسلامی می‌دانند. رهبر شهید انقلاب اسلامی نیز با تأکید بر اینکه «حکمت شاهنامه، حکمت قرآنی است»، فردوسی را شاعری معرفی کرده‌اند که ایران را با نگاه یک مسلمان حکیم و شیعه روایت کرده است.

خیابان کشوردوست تهران شاهد پیوند ادبیات و شهادت بود. در مراسمی معنوی با حضور جمعی از آحاد مردم و دوستداران انقلاب در تقاطع خیابان جمهوری اسلامی و محل شهادت رهبر معظم انقلاب، از اثر پژوهشی «در آغوش نیل» رونمایی شد. این کتاب که به قلم مهران کریمی نگاشته شده، تلاشی است برای تبیین نظام فکری حضرت آیت‌الله العظمی شهید خامنه‌ای حول محور «سنت‌های الهی» که نویسنده معتقد است شهادت ایشان، خود بزرگ‌ترین گواه بر صدق این اندیشه بود.

در جهان پرآشوب سیاست، گاه جغرافیا و اصالت قربانی سوءتفاهم‌های مقطعی می‌شود؛ اما تاریخ، امانتداری سخت‌گیر است. واکاوی متون کهن، دیوان‌های شعری و مکاتبات سیاسی نخبگان جهان عرب نشان می‌دهد که نام «خلیج فارس» نه یک برچسب سیاسی، بلکه یک حقیقت ریشه‌دار در بطن ادبیات و تفکر عربی است.

حملات آمریکایی_صهیونی به مدرسه میناب، ۱۶۸ شهید خردسال به جای گذاشت؛ خبری که در جهان تکرار شد اما نباید تنها یک خبر باقی بماند. باید به روایتی ماندگار برای «کودکی در برابر شیاطین» تبدیل شود. روایتی که کودک غزه‌ای در برابر شیطان بزرگ ساخت و تبدیل به یک حلقه مفقوده در جنگ نشد.

در روزگاری که ایران در گرداب استبداد، فقر و بی‌قانونی فرو رفته بود، سیاحت‌نامه ابراهیم‌بیک چون آینه‌ای روشن، چهره تلخ جامعه قاجاری را بی‌پرده نشان داد؛ سفری از بیداری یک فرد به بیداری یک ملت، و آغاز اندیشه‌ای که بعدها در نهضت مشروطه شکوفا شد.

برخلاف کلیشه «نسل بی‌تعلق»، پیمایش‌های جهانی نشان می‌دهد نسل زد پس از کرونا به سوی دین و خانواده بازگشته است. از معابد شینتو در ژاپن تا کلیساهای انگلستان، جوانان در جستجوی معنا و رهایی از تنهایی، هویت دینی خود را احیا می‌کنند.

شعر فارسی در نگاه رهبر شهید، نه یک سرگرمی زبانی، بلکه «سرمایه‌ای معرفتی» است که وظیفه تولید معنا را بر عهده دارد. در این میان، حکیم سعدی شیرازی به عنوان «قله شعر اخلاقی»، جایگاهی منحصربه‌فرد دارد؛ شاعری که با عبور از ظواهر، دشمن حقیقی انسان را در درون او (خواب غفلت) جست‌وجو می‌کند و حکمت را به زبان توده مردم بدل می‌سازد.

در شب میلاد کرامت، رایحه خوش چادرهای سفید و صورتی، فضای محل شهادت رهبر شهید را عطرآگین کرد. زائران کوچک سنگر حیا، در حالی که بر سکوی عهد ایستاده بودند، با اجرای دراماتیک گروه میناب گریستند و با شعارهای کودکانه اما پرصلابت خود، جوانه زدن نسل جدیدی از عاشقان ایران را به تماشا گذاشتند؛ نسلی که تکلیفش را با عشق به رهبرش آغاز کرد.

محسن چاوشی با دو قطعه «حسبی الله» و «مردم علاج در وطن است» نشان داد که ریشه‌های هنر انقلابی نه در فرم‌های بخشنامه‌ای، بلکه در «آزادگی» و «غیرت ملی» نهفته است؛ همان میراثی که شهید آوینی با خون خود امضا کرد. چاوشی امروز در میانه میدان، همان‌جایی ایستاده است که آوینی می‌خواست: «مستقل از جادوی رسانه و متعهد به حقیقتِ وطن».

مریلا زارعی، ستاره نام‌آشنای سینمای ایران، در شب تولدش با انتخابی متفاوت، صحنه نمایش را به خیابان و میان مردم آورد تا ثابت کند ماندگارترین نقش یک هنرمند، ایستادن در کنار وطن و مردم خویش است.

تاریخ، تکرارِ فرصت‌هایی است که در تلاطمِ بصیرتِ پیروان، ساخته یا سوخته می‌شوند. بر اساس اندیشه‌ی والای رهبر شهید، مسیر سعادتِ امت یک خطِ صلب و تغییرناپذیر نیست؛ بلکه محصولِ «صبر»، «تحلیل درست» و «رازداری» است.

در زبان دهخدا گزیدگی منقار ماکیان، درسی بود از ایثار و دفاع از خانه؛ ما البته روزگار دهخدا را زندگی نکرده‌ایم. اما امروز، در چهل روز دفاع مقدس، هزاران «منقار» از جنس فولاد و اراده، از لانه‌ی خود برخاستند تا از خاک وطن دفاع کنند و داستانی دیگر از وطن‌دوستی را در تاریخ ایران رقم زنند.

در کربلا، مردانی بودند که چون کوه در کنار امام خویش ایستادند. چه رازی در دل‌هایشان بود که آنان را این‌چنین جاودانه ساخت؟ «همرزمان حسین (ع)»؛ شرح دلدادگی و انتخاب، روایتی از جان‌های شیفته که اکنون، نویسنده‌اش نیز، در قافلهٔ شهادت، پیشتاز همگان بوده است.

مریلا زارعی، بازیگری که سال‌هاست حضور اجتماعی‌اش در روزهای بحران و لحظات حساس کشور در کنار مردم دیده شده، بار دیگر به‌عنوان چهره‌ای همراه و مسئولیت‌پذیر مورد تقدیر قرار گرفت.