کد خبر:۱۴۶۲۳۳۸
گزارش|
پرسش از دبیرکل مجمع تقریب؛ پیام حضور در جشن تأسیس عربستان چیست؟ / از خون یمن و غزه تا جشن سعودی؛ مطالبهای از علمای جهان اسلام
در شرایطی که جهان اسلام با بحرانهای منطقهای روبهروست، نقش نهادهای علمی و تقریبی در تبیین افکار عمومی و نسبتشان با موج خونخواهی برای رهبر شهید و جنایات یمن چیست؟
به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری دانشجو، فرض بگیریم دیپلماسی ایجاب میکند سطحی از مناسبات با عربستان سعودی حفظ شود؛ اما پرسش افکار عمومی این است که حضور علمای دارای جایگاه علمی و مذهبی در جشن سالگرد تأسیس حکومتی که پروندههای متعدد منطقهای در کارنامه آن وجود دارد، چه معنایی دارد؟
حضور حجتالاسلام والمسلمین دکتر حمید شهریاری، دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، در مراسم سالگرد تأسیس حکومت سعودی که در سفارت عربستان در تهران برگزار شده است، این پرسش را ایجاد کرده که علمای ما امروز در برابر تحولات جهان اسلام، خون مظلومان منطقه و ضرورت بیداری اسلامی چه نقشی بر عهده دارند؟
آیا رسالت علمی و حوزوی آنان نباید بیش از هر چیز متوجه تبیین مسائل امت اسلامی، روشنگری افکار عمومی و استفاده از ظرفیت علمی برای مواجهه با جریانهای فکری و مذهبی مؤثر در تحولات منطقه باشد؟
ابهامها درباره یک «حضور بیمعنا»
حضور آقایان شهریاری، احمد مبلغی و سیدمصطفی محقق داماد در مراسم سالگرد تأسیس حکومت سعودی در سفارت عربستان در تهران، پرسشهایی جدی درباره چرایی این حضور به وجود آورده است.
وقتی کارنامه عربستان در جنگ آمریکا علیه ایران و در قبال مسلمانان منطقه، خصوصاً در کشور یمن، برای افکار عمومی روشن است، طبیعی است که حضور چهرههای علمی و روحانی در چنین مراسمی با پرسش و ابهام همراه شود.
پرسش اینجاست که اگر روابط دیپلماتیک میان کشورها اقتضائاتی دارد، آیا این مناسبات باید به حضور چهرههای علمی و مذهبی در مراسمهای نمادین نیز تسری پیدا کند یا آنکه عالمان دینی باید جایگاه خود را در مسیر دیگری تعریف کنند؟
تقریب مذاهب؛ ابزار بیداری یا صرفاً تعامل رسمی؟
در نشست خبری کنفرانس وحدت، توسط خبرنگار SNNTV این پرسش مطرح شد که چرا در حوزه علمی، خلأ کار درباره «انتقام ثار رهبر شهید» وجود دارد. پاسخ این بود که این پیشنهاد، پیشنهاد خوبی است و باید در سطح منطقهای دنبال شود.
اما پرسش دیگری مطرح است؛ آیا در کنار این مطالبه علمی، نباید به نقش و عملکرد بازیگران منطقهای نیز توجه شود؟ آیا نباید این پرسشها در فضای علمی جهان اسلام مطرح شود که چه کسانی در تحولات منطقه نقش داشتهاند و چگونه باید با افکار عمومی جهان اسلام درباره این مسائل سخن گفت؟
ادعای کار علمی و «تقریب مذاهب» قرار بود ما را به مواجهه، یا حداقل گفتوگوی علمی با مفتیان و صاحبان فتوا در برابر افکار عمومی امروز جهان اسلام برساند؛ نه اینکه به پای سفره دیپلماسی در سفارتخانهها ختم شود. تقریب مذاهب باید ابزار بیداری باشد، نه پوششی برای تعظیم دیپلماتیک.
پرسش از علمای جهان اسلام درباره یمن و غزه
صفحه رسمی مذهب الاباضیه (اکثریت در عمان) در واکنش به اعلام جهاد مفتی عربستان علیه انصار الله: مفتی وهابیان از راه میرسد تا پس از غیبت کامل از صحنهٔ فلسطین و مسجدالاقصی، ما را به جهاد در یمن علیه برادران مسلمانمان در آنجا فرا بخواند.
فتواهای این شیخنما کجا بود هنگامی که موجودیت صهیونیستی یهودی کودکان مسلمان را در غزه میکشت؟ این چه دینی و چه سنتی است که به آن میبالند و خون مسلمانان یمن را هدف فتوا قرار میدهد، اما در برابر خون کودکان غزه لال میشوند؟
و بهانهشان صحابه! صحابه کجا بودند وقتی با صلیبیهای مسیحی آمریکایی متحد میشدید، از آنان سلاح میخریدید و پایگاههایتان را از آنها پر میکردید؟ و حال آنکه میدانید آنها تأمینکنندهٔ اصلی صهیونیستهایی هستند که به خدا و پیامبر محمد ﷺ دشنام میدهند، چه رسد به صحابه.
سپس از شما میپرسیم ای وهابیها! چه کسی در سفارتش در ایران با رافضیها کیک میبرید و همراه آنان روز ملیاش را جشن میگرفت؟ و در همان زمان، جنگندههای اف-۱۵ آمریکایی از سرزمینش به پرواز درمیآیند تا به بهانهٔ ایران، کودکان و زنان مسلمان را در یمن بمباران کنند!
میخواهید فرقهگرایی و مذهبگرایی را در مطامع سیاسی خود وارد کنید تا عوامتان را فریب دهید، و به اباضیه حمله میکنید چون آنان داعیان حفظ خون و پرهیز از خونریزیاند؛ پس پیامدهای آن را تحمل کنید.
امروز فرصت تبیین است، نه عکس یادگاری
وقتی شخصیتهایی با درجات علمی فقاهتی و با ادعای اثرگذاری بر امت، ملت و منطقه در چنین مراسمهایی حاضر میشوند، افکار عمومی حق دارد درباره پیام این حضور سؤال کند. امروز، در میانه بحرانهای جهان اسلام، فرصتی برای رساندن صدای علمی و فکری به جهان اسلام وجود دارد؛ فرصتی برای طرح پرسشها، گفتوگو با افکار عمومی و تقویت جریان بیداری اسلامی.
این پرسش همچنان باقی است: اگر حفظ سطحی از روابط دیپلماتیک با عربستان سعودی ضرورتی سیاسی تلقی میشود، آیا علمای ما نباید همزمان پاسدار خون شهدای انقلاب، مدافع مظلومان و متوجهکننده افکار عمومی جهان اسلام باشند؟ حضور دبیرکل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی در جشن سالگرد تأسیس عربستان سعودی، چه پیامی برای جهان اسلام دارد؟
علمای ما برای بیداری اسلامی، کار علمی، پاسخ به پرسشهای افکار عمومی و مواجهه با اتفاقات مهم جهان اسلام چه برنامهای دارند؟ این مطالبهای است که امروز از نهادهای علمی و مذهبی انتظار پاسخ روشن دارد.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
