حسبی الله

متن ترانه «حسبی الله» محسن چاوشی که در روز‌های ابتدایی جنگ سروده شد، امروز بیش از هر زمان دیگری واقعیت پیدا کرده است: «با تکه‌های پیکرمان، با گیسوان دخترمان می‌خواستید چکار کنید؟ ما زنده‌ایم مثل امید...»

جنگ رمضان نشان داد که در بزنگاه‌های بحران، ابزارهای شنیداری از یک اثر هنری ساده به قدرتمندترین رسانه اجتماعی تبدیل می‌شوند؛ آثاری خودجوش و رسمی که جامعه را از انفعال خارج کرده و به متن میدان آوردند.

محسن چاوشی با دو قطعه «حسبی الله» و «مردم علاج در وطن است» نشان داد که ریشه‌های هنر انقلابی نه در فرم‌های بخشنامه‌ای، بلکه در «آزادگی» و «غیرت ملی» نهفته است؛ همان میراثی که شهید آوینی با خون خود امضا کرد. چاوشی امروز در میانه میدان، همان‌جایی ایستاده است که آوینی می‌خواست: «مستقل از جادوی رسانه و متعهد به حقیقتِ وطن».

مهران غفوریان در یک برنامه تلویزیونی بیان کرد: آهنگ آخر محسن چاووشی را هر دفعه گوش می‌دهم ناخوداگاه گریه می‌‌کنم؛ شک ندارم محسن چاوشی برای خواندن آهنگ آخرش به امیرالمومنین(ع) توسل کرده است.

محسن چاوشی درباره آهنگ جدیدش با نام «حسبی الله» متنی را منتشر کرد.