سكوت در برابر اشغال خاك بحرين برخلاف تمامي معاهدات بين المللي است

به گزارش خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، متن كامل نامه سرگشاده دانشجويان دانشگاه آزاد مشهد به بان كي مون به شرح زير است:

دنیای غرب با عام و جهانشمول دانستن حقوقی چون حق حیات و احترام به آن، منع شکنجه، منع بردگی، منع استثمار و کار اجباری، حق آزادی و امنیت شخص، منع بازداشت جز به علت قانونی و بوسیله مقام صلاحیت دار، علت اعلام بازداشت و تحویل سریع به مقامات قضایی، حق اعتراض به بازداشت غیرقانونی، حق آزادی فکر، آزادی عقیده و مذهب، آزادی بیان و غيره خود را به عنوان الگوی پیشگام در رعایت حقوق بشر معرفی می کند.

رعایت این معیارها در اعلامیه جهانی حقوق بشر و تصویب آن در 10 دسامبر 1948 در مجمع عمومی سازمان ملل مورد تاکید قرار گرفته است.

گر چه بسیاری از مواد اعلامیه جهانی حقوق بشر به علت حاکمیت نگاه سیاسی، استانداردهای چندگانه و تدوین این اعلامیه بر اساس فرهنگ لیبرال دموکراسی و غیرالهی مورد نقد بسیاری از افکار عمومی جهانی قرار دارد، اما همین اعلامیه با تمام مشکلات اساسی آن، امروز مبنای ادعایی سازمان ملل متحد و قدرت های حاکم بر این نهاد است.

در فصل اول منشور سازمان ملل که به مقاصد و اصول این نهاد اشاره دارد نیز حفظ صلح و امنیت بین‌المللی در جهت پیشبرد و تشویق احترام به حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همگان بدون تمایز از حیث نژاد، جنس ، زبان و یا مذهب و غيره مورد تاکید قرار گرفته است. 

بر این اساس کلیه اعضا در روابط بین‌المللی خود از تهدید به زور یا استعمال آن علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی هر کشوری و یا از هر روش دیگری که با اهداف ملل متحد مباینت داشته باشد، خودداری خواهند كرد.

در سال های اخیر بسیاری از کشورها و بویژه حاکمان آمریکا با توسل به اهرم حقوق بشر بسیاری از جوامع  و کشورها را به علت آنچه عدم تمکین به سازوکارهای بین المللی می خواندند مورد هجمه سنگین رسانه ای و حتی نظامی قرار دادند.

تهاجم به افغانستان (2001) و عراق ( 2003) و انجام برخی فشارهای سیاسی به ملت های عدالتخواه و مستقلی چون ایران تنها گوشه ای از بازی خطرناک کشورهای برخوردار از حق وتو در سازمان ملل است.

جناب آقای دبیرکل

شما نیک می دانید که اصول اشاره شده کم و بیش در سایر کنوانسیون ها و اعلامیه های تضمین کننده حقوق بشر به عنوان مواردی جهانشمول مورد تاکید قرار گرفته اند؛ حال حتی اگر همین مواد حقوق بشری موجود را مدنظر قرار دهیم باید اعتراض خود را به سکوت و برخورد گزینشی شورای امنیت و کوتاهی شما در مورد حوادث اخیر در بحرین اعلام داریم.

آقای بان کی مون

شما بر اساس فصل پانزدهم منشور و بویژه ماده 99 بايد نظر شورای امنیت را به هر موضوعی که به عقیده او ممکن است حفظ صلح و امنیت‌ بین‌المللی را تهدید نماید، جلب کنید.

آیا امروز سرکوب بی گناهان بحرینی که تنها حقوق اولیه انسانی خود را طلب می کنن،د صلح و امنیت جهانی را تهدید نمی کند؟ چگونه است که سرکوب مردم و نقض حقوق بشر در تیمور شرقی و سودان به علت پاره ای ملاحظات سیاسی غرب و آمریکا تهدید کننده صلح و امنیت جهانی بود، اما نسل کشی و خشونت سازماندهی شده علیه مردم مظلوم بحرین این حساسیت ها را بر نمی انگیزد؟ آیا اشغال غیرقانونی این کشور توسط حاکمان عربستان سعودی، کویت، امارات و سکوت و سانسور وقایع غیرانسانی چون تجاوز به زنان و شکنجه زندانیان توسط رسانه های غربی انسانیت و شرافت انسانی را تهدید نمی کند؟

جالب آن که سکوت و برخورد منفعلانه شما در برابر برخورد گزینشی آمریکا با سرکوب و اشغال خاک بحرین برخلاف تمامی معاهدات بین المللی و حتی منشور سازمان ملل متحد است؛ چرا که شما بر اساس ماده 100- 1- متعهد شده اید که در انجام ‌وظیفه خود از هیچ دولت یا مقام خارج از سازمان کسب‌ دستور نخواهيد كرد و دستوراتی نخواهيد پذیرفت‌.

آنان ‌فقط مسئول سازمان هستند و از هر عملی که منافی‌ موقعیتشان به عنوان مأموران رسمی بین‌المللی باشد، خودداری خواهند کرد.

جناب آقای دبیرکل

ما و بسیاری از افکار عمومی در سطح جهان بر این باوریم که امروز آنچه که از سازمان ملل متحد باقی مانده تنها نامی بیش نیست؛ چرا که برخورد گزینشی با حقوق بشر و همراهی این نهاد با منافع آمریکا و کشورهای دارای حق وتو در مسائل بین المللی جایگاه سازمان ملل را در حد دستگاه سیاست خارجی آمریکا و اسرائیل تقلیل داده است.

آیا اخراج معلمان و دانش آموزان بحرینی توسط رژیم آل خلیفه نقض صریح کنوانسیون های بین المللی و بویژه اعلامیه جهانی حقوق بشر نیست؟ این رژیم حتی به ورزشکاران و اماکن مذهبی نیز رحم نکرده است. شلیک مستقیم به مردم بی دفاع، حبس های طویل المدت و غیرقانونی تنها گوشه ای از اقدامات ضد حقوق بشری حاکمان بحرین و متحدان این رژیم است.

لذا برای نشان دادن عمق فجایع انسانی چند ماه اخیر در کشور کوچک بحرین و کوتاهی مجامع بین المللی تنها به برخی از موادی که کنوانسیون حقوق بشر بدان تاکید دارد و در بحرین به راحتی زیر پا گذارده می شود، اشاره می كنیم.

ماده 2 تصریح می کند که هركس می تواند از كلیه آزادی ها كه در اعلامیه حاضر به آن تصریح شده، بی هیچ گونه برتری از جمله برتری از نظر نژاد و رنگ و جنس و زبان و دین یا هر عقیده دیگر، و از نظر زاد و بوم یا موقعیت اجتماعی، و از نظر توانگری یا نسب یا هر وضع دیگر بهره مند شود.

در ماده 5 اعلامیه مذکور اعلان می دارد که هیچ كس را نمی توان شكنجه كرد یا مورد عقوبت با روش وحشیانه و غیر انسانی یا اهانت آمیز قرار داد.

ماده 7 همه افراد را در پیشگاه قانون یكسان می داند و به آنان حق می دهد كه بی هیچ تفاوت از پشتیبانی قانون به طور برابر استفاده كنند.

ماده 8 اعلان می دارد که هر كس می تواند از تعدی به حقوق اصلی كه به موجب قانون اساسی یا قانون های دیگر برای او شناخته شده است به دادگاه های صلاحیت دار ملی متوسل شود تا حقش استیفا شود.

ماده 9 به صراحت بیان می دارد که هیچ كس را نمی توان خودسرانه بازداشت كرد یا زندانی ساخت یا تبعید نمود.

در ماده 10هر كس حق دارد با استفاده كامل از تساوی حقوق با دیگران، دعوای او در یك دادگاه مستقل و بی طرف عادلانه و علنی رسیدگی شود و آن دادگاه درباره حقوق و تعهدات او، یا صحت هر گونه اتهام كیفری كه به او متوجه باشد، حكم دهد.

ماده 11- در بند الف) هر كس متهم به ارتكاب جرمی باشد، تا وقتی تقصیر او طی محاكمه علنی كه در آن هر گونه تضمین ضروری برای دفاع تامین شده باشد قانوناً به ثبوت نرسد، بی گناه محسوب می شود.

ب) همچنین هیچ كس به علت ارتكاب عملی یا خودداری از عملی محكوم نخواهد شد؛ مگر وقتی كه آن كار به موجب قوانین ملی یا بین المللی در هنگام ارتكاب، جرم محسوب باشد. نیز هیچ كس به مجازاتی بیش از مجازات مقرر در هنگام ارتكاب جرم محكوم نخواهد شد.

ماده 12- زندگانی خصوصی یا امور خانوادگی یا محل سكونت، یا مراسلات كسی نباید در معرض دخالت خودسرانه واقع شود و نيز به حیثیت و حسن شهرت هیچ كس نمی توان حمله كرد؛ هر كس حق دارد در این گونه دخالت ها یا این گونه تجاوزها، از پشتیبانی قانون برخوردار باشد.

ماده 15 در بند ب اعلان می دارد که هیچ كس را نمی توان خود سرانه از ملیت او محروم ساخت.

ماده 17- الف) هر كس به تنهایی یا با شراكت دیگری دارای حق مالكیت است.

ب) مالكیت هیچ كس را نمی توان بر خلاف قانون از وی سلب كرد.

ماده 18- هر كس دارای حق آزادی فكر و ضمیر و دین است؛ لازمه این حق آن است كه هر كس خواه به تنهایی یا با دیگران علنی یا خصوصی از راه تعلیم و پیگیری و ممارست، یا از طریق شعائر و انجام مراسم دینی بتواند آزادانه، دین و یقینیات خود را ابراز كند.

ماده 20- الف) هر كس حق دارد آزادانه در احزاب و جماعت های مسالمت آمیز شركت جوید.

ماده 21- الف) هر كس حق دارد مستقیماً یا به وسیله نمایندگانی كه آزادانه انتخاب شده باشند در اداره امور عمومی كشور خود شركت جوید.

ب) اراده ملت اساس قدرت اختیارات ملی است، این اراده به وسیله انتخابات شرافتمندانه صورت می گیرد كه دوره به دوره از طریق انتخابات عمومی یكسان، با رای مخفی یا بنا به روشی مشابه با آن كه آزادی رای را تامین مي كند، انجام می یابد.

ماده 22- هر كس از حیث اینكه عضو جامعه محسوب است حق دارد از تامین اجتماعی برخوردار گردد و می تواند به كمك كوشش ملی و یاری بین المللی با توجه به سازمان و امكانات هر كشور از حقوق اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی كه با حیثیت و تكامل آزاد شخصیت انسانی ملازمه داشته باشد بهره ور شود.

ماده 23- الف) هر كس حق كار و حق برگزیدن آزادانه كار با شرایط عادلانه و ارضا كننده دارد، نیز حق دارد كه در مقابل بیكاری حمایت شود.

ب) هر كس در اجرای حقوق و در مقام برخورداری از آزادی های خویش، تنها از محدودیت هایی پیروی می كند كه قانون منحصراً به منظور تامین شناسایی و حرمت به حقوق و آزادی های دیگران، از جمله برای تحقق بخشیدن به مقتضیات عادله اخلاق و نظام اجتماعی و مصلحت عمومی، در یك جامعه دموكرات وضع كرده باشد.

ج) در هیچ حال نمی توان حقوق و آزادی های مزبور را به نحوی بكار برد كه با هدف ها و اصول ملل متحد منافی باشد.

ماده 30- هیچ یك از مقررات اعلامیه حاضر را نمی توان بنحوی تفسیر كرد كه برای دولتی یا گروهی یا فردی متضمن حقی شود كه بنا بر آن، بتواند به فعالیتی دست زند یا كاری انجام دهد كه هدف آن از بین بردن حقی از حقوق و آزادی های مذكور در این اعلامیه باشد.

جناب بان کی مون

در فصل اول منشور سازمان ملل حفظ صلح و امنیت بین‌المللی و بدین منظور به عمل‌آوردن اقدامات دسته جمعی موثر برای جلوگیری و برطرف کردن تهدیدات علیه صلح و متوقف ساختن‌هر گونه عمل تجاوز یا سایر کارهای ناقض صلح و فراهم ‌آوردن موجبات حل و فصل اختلافات بین‌المللی یا وضعیت‌هایی که ممکن است منجر به نقض صلح گردد با وسایل مسالمت آمیز و بر طبق اصول عدالت و حقوق بین‌الملل‌.

حصول همکاری بین‌المللی در حل مسائل بین‌المللی که‌ دارای جنبه‌های اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی یا بشردوستی است و در پیشبرد و تشویق احترام به حقوق بشر و آزادی‌های اساسی برای همگان بدون تمایز از حیث نژاد، جنس‌ ، زبان و یا مذهب و غيره مورد تاکید قرار گرفته است.

اما شما و نهاد تحت مدیریت تان را چه شده است که در قبال آنچه که دولت بحرین و حامیان جنایت کارش ناآرامی های قومی و مذهبی می خوانند و ما آن را با سند و مدرک بهانه ای در جهت سرکوب اراده ملت بحرین می دانیم سکوت اختیار کرده اید.

در بحرین جوانان را در جلوی دوربین های خبرنگاران می کشند و شما در کرنشی آشکار در برابر منافع سیاسی غرب با سکوت خود مجوز سرکوب بیشتر می دهید.

حالا علت حمایت آمریکا و متحدانش را از نمایندگی شما برای احراز سمت دبیرکلی سازمان ملل را درک می کنیم.

افکار عمومی در سطح جهان از خود می پرسند نهادهای بین المللی چون سازمان ملل متحد چگونه و با کدام منطق عقلی و انسانی در برابر نقض آزادی و حقوق اولیه انسانی در بحرین سکوت کرده است؟

آیا نقض حقوق بشر تنها در مورد شهرک نشینان اسرائیلی و یا حامیان به اصطلاح جنبش غرب گرای سبز در ایران معنا و مفهوم پیدا می کند؟

جناب دبیرکل

به شما گوشزد می کنیم که طبق مقررات منشور سازمان ملل این نهاد استقلال و تمامیت ارضی تمامی کشورها را به رسمیت شناخته است.

آیا دخالت نظامی شورای همکاری خلیج فارس به نفع رژیمی استبدادی و سرکوب مردم دهن کجی به منشور سازمان ملل متحد و تهدید استقلال و حاکمیت کشوری مستقل نیست؟

ما به عنوان دانشجویان ایران در مورد کوتاهی دبیرکل و کشورهای مداخله گر نسبت به نقض سازماندهی شده حقوق بشر و آزادی های مدنی در بحرین هشدار می دهیم.

لذا در صورت تداوم  مجازات دسته جمعی مردم بحرین حق خود را به منظور پیگیری حقوقی قضیه و محاکمه عاملان این جنایات در محاکم بین المللی محفوظ می دانیم.

ما به علت شرافت انسانی و حساسیت تاریخی و دینی مردم ایران نسبت به رویدادهای بحرین و برخوردهای منفعلانه ای سازمان ملل متحد در صورت درخواست افکار عمومی این کشور، خود را در چارچوب مداخلات بشردوستانه ملزم به پیگیری هر آنچه که مردم این کشور از ما بخواهند می دانیم./انتهاي پيام/