گفت‌وگوی ویژه با سامیار عبدلی دارنده طلای ۲۴ عیار ایران در ریاض:مدال طلای شنای ایران معجزه نبود، نتیجه تلاش بود+ فیلم

به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجو، سامیار عبدلی (۱۲ بهمن ۱۳۸۱ – کرج)، شناگر جوان و رکورددار ایرانی است که به‌عنوان یکی از امیدهای بزرگ شنای ایران در رقابت‌های بین‌المللی شناخته می‌شود. او از کودکی وارد ورزش شنا شد و با پشتکار، تمرین‌های مداوم و حضور در مسابقات کشوری، به سرعت به سطح ملی رسید.

گفت‌وگوی SNNTV با سامیار عبدلی، قهرمانی که از دل فشارها، کار پاره‌وقت و تمرین‌های سخت، طلای تاریخی شنای ایران را رقم زد.

عبدلی در سال ۲۰۲۵ با کسب اولین مدال طلای تاریخ شنای ایران در بازی‌های هم‌بستگی کشورهای اسلامی ریاض درخشید و نام خود را در تاریخ این رشته ثبت کرد. او در ماده ۵۰ متر آزاد با شکست رقبای قدرتمند منطقه‌ای توانست به این افتخار بزرگ دست یابد.

اولین مدال طلای کاروان ایران در این دوره از بازی‌های همبستگی اسلامی را گرفتی. علاوه بر آن، تو اولین مدال طلای تاریخ شنای ایران را کسب کردی. چه حسی دارد؟

بله، حس خیلی خوبی است. من بعد از مرحله مقدماتی و نیمه‌نهایی که هر دو را به‌عنوان نفر اول بالا آمدم، توانستم این روند را در فینال هم تکرار کنم و اول شوم. قبل از مسابقه فشار زیادی روی من بود، فشاری که خودم برای رسیدن به طلا گذاشته بودم. واقعاً با این نیت به عربستان سفر کردم که با مدال طلا برگردم؛ نقره و برنز شاید من را راضی نمی‌کرد.

سؤال درباره لحظه لمس خط پایان

شنا یک ورزش رکوردی است. با توجه به رکوردهایی که داشتی، تا حد زیادی می‌دانستی چه تایمی ثبت خواهد شد. اما وقتی دستت به تخته خورد، شادی همراه با حیرت در چشمانت دیده می‌شد. آن حس از چه بود؟

درست است که ورزش رکوردی است، اما مسابقه اصلی همیشه همان فینال است. هر اتفاقی ممکن است بیفتد و صدم‌های ثانیه می‌توانند همه‌چیز را تغییر بدهند. ممکن بود حتی مدال را از دست بدهم. برای همین هیچ‌چیز از قبل قطعی نیست.

وقتی دستم به دیواره استخر رسید و زمان را دیدم و فهمیدم که اول شدم، حسی فوق‌العاده داشتم. با رکورد ۷۰۰ صدم ثانیه اول شدم و واقعاً لذت‌بخش بود.

امکان تکرار این موفقیت در بازی‌های آسیایی؟

یعنی این موفقیت می‌تواند ادامه‌دار باشد؟ مثلاً در ناگویا هم طلا بگیری؟

واقعاً سخت است. در بازی‌های آسیایی چین، کره و ژاپن حضور دارند؛ کشورهایی که با امکانات بسیار بالا و حمایت‌های جدی از ورزشکارانشان وارد رقابت می‌شوند. مدال گرفتن در شنا، مخصوصاً در آسیا، شبیه معجزه است. اما با این حال ناامید نیستم. تمام تلاشم را در ماه‌های پیش‌رو انجام می‌دهم و امیدوارم بهترین نتیجه را بگیرم.

قبول دارم که مدال آسیای از هر رنگی برای ایران ۲۴ عیار است. ما در چند دهه شرکت در بازی‌های آسیایی، شاید فقط ۴ یا ۵ بار به فینال رسیده‌ایم. مدال که اصلاً نداشتیم. این کار خیلی بزرگ خواهد بود.

دغدغه‌ها و نیازهای یک شناگر حرفه‌ای

 چه امکاناتی لازم است تا شناگران ایرانی به سکوهای آسیایی برسند؟

خیلی چیزها هست؛
دکتر تغذیه، فیزیوتراپ، مربی بدنساز، مربی شنا و… که من خوشبختانه از نظر کادر فنی راضی‌ام. اما مهم‌ترین بخش حمایت مالی است.

من مجبور بودم کار کنم. تابستان‌ها ناجی بودم و الان هم نیمه‌وقت کار می‌کنم. این مسئله زمان تمرین من را کم می‌کند و تمرکز را پایین می‌آورد. اگر دغدغه مالی کمتر شود، می‌توانم با تمرکز بیشتری تمرین کنم.

کشورهایی مثل چین و ژاپن برای حتی چند روز تمرین با مربیان سطح جهانی، مبالغ بسیار سنگینی هزینه می‌کنند؛ درحالی‌که ما چنین امکاناتی نداریم.

پایان گفت‌وگو

امیدوارم مدیران وزارت ورزش این گفت‌وگوی کوتاه را بشنوند و بدانند دغدغه‌های قهرمان ملی ما چیست و چه امکانات ابتدایی و ضروری نیاز دارد.

سامیار جان خیلی ممنونم که وقت تمرینت را به ما دادی.

اگر نکته‌ای هست که گفته نشده، بفرمایید.

– فقط می‌خواهم از پدر و مادرم، مربیانم، همه کسانی که با پیام‌های دلگرم‌کننده‌شان کنارم بودند، و همچنین از فدراسیون که در حد توان کمک کرد تشکر کنم. امیدوارم این حمایت‌ها بیشتر شود.

انتهای پیام