پوشش نتایج فاجعه بار تیم ملی امید با ژست فیک / دست روانخواه برای همه رو شد

به گزارش خبرگزاری دانشجو، تیم ملی فوتبال امید ایران در سومین دیدار از مرحله گروهی جام ملت‌های آسیا زیر 23 سال، به مصاف لبنان رفت و با یک گل شکست خورد تا به طور رسمی از این رقابت‌ها حذف شود. ایران که پیش از این در دو بازی قبلی مقابل کره جنوبی و ازبکستان به تساوی دست یافته بود، در نهایت با ثبت تنها 2 امتیاز از 3 بازی، قعرنشین گروه خود شد. شکست مقابل لبنان در شرایطی رخ داد که این تیم پیش از این در دو دیدار خود شکست خورده بود و برنده نشدن تیم ایران در این دیدار، موجب ناامیدی طرفداران و کارشناسان فوتبال شد.

لبنان که در دو بازی قبلی خود مقابل ازبکستان و کره جنوبی شکست خورده بود، در این دیدار موفق شد با یک گل تیم ایران را شکست دهد و در رتبه سوم گروه قرار گیرد. این نتیجه برای لبنان به معنای صعود به مرحله بعدی نبود، زیرا با این پیروزی نیز این تیم نمی‌توانست به عنوان یکی از دو تیم برتر گروه به مرحله حذفی صعود کند. در این گروه، ازبکستان و کره جنوبی با 7 و 4 امتیاز به ترتیب در رده‌های اول و دوم قرار گرفتند.

تیم ملی ایران که در ابتدا با دو تساوی مقابل کره و ازبکستان روی کاغذ شانس خوبی برای صعود به مرحله حذفی داشت، اما شکست مقابل لبنان، تمام امیدها را از بین برد. در حالی که در بازی همزمان، ازبکستان موفق شد با 2 گل کره جنوبی را شکست دهد، تیم ایران می‌توانست با پیروزی در برابر لبنان به عنوان تیم دوم گروه به مرحله بعدی صعود کند. اما به دلیل ضعف در عملکرد تیم، این فرصت از دست رفت و تیم ایران بدون گل زده و با تفاضل گل منفی یک، از رقابت‌ها کنار رفت.

یکی از نکات قابل توجه این رقابت‌ها انتخاب امید روانخواه به عنوان سرمربی تیم امید ایران بود. بسیاری از کارشناسان و هواداران فوتبال پیش‌تر نیز نسبت به انتخاب روانخواه به عنوان سرمربی تیم امید اعتراض داشتند و حالا این اعتراض‌ها به واقعیت پیوسته است. روانخواه که کارنامه‌ای قابل قبول به عنوان مربی نداشت و پیش از این در تیم‌های باشگاهی نیز موفقیت‌های چشمگیری نداشت، نتوانست تیم امید ایران را به موفقیت برساند. با این نتایج ضعیف، بسیاری معتقدند که فدراسیون فوتبال ایران باید در انتخاب مربیان برای تیم‌های ملی، دقت بیشتری به خرج میداد و از مربیان با تجربه‌تر و موفق‌تر استفاده می‌کرد.

امیدرضا روانخواه که بلافاصله بعد از پایان فوتبالش وارد عرصه مربی‌گری شد، در طول سال‌های فعالیت‌ خود در تیم‌هایی چون سپیدرود رشت، گیلانی مهر فومن، نیروی زمینی، خیبر خرم‌آباد، بادران، ساپیا، پارس جنوبی جم، پیکان و هوادار به عنوان سرمربی کار کرده که در این بین فقط هوادار، لیگ برتری بود که آن هم در نیم‌فصل نیمکت خود را در اختیار روانخواه قرار داد و در پایان هم به دسته یک سقوط کرد. او در این تیم لیگ برتری در ۱۷ بازی روی نیمکت نشست که حاصل آن ۳ برد، ۵ تساوی و ۹ شکست بوده است؛ یعنی به طور میانگین در هر بازی ۰.۸۲ امتیاز از سوی روانخواه کسب شده است.

هادی مهدوی‌کیا که بعد از پایان فوتبالش صرفا در آکادمی کیا با تیم‌های جوانان و نوجوانان کار کرده، دستیار شماره یک روانخواه در تیم ملی بود. او حتی یک روز هم در یک تیم لیگ یکی یا لیگ برتری به عنوان مربی و دستیار فعالیت نداشته است. 

روانخواه پس از شکست تلخ تیم امید ایران مقابل لبنان و حذف از رقابت‌ها، در نشست خبری به بیان ادعاهایی پرداخت که تنها بر ناکامی‌هایش افزود. او که به خوبی می‌دانست در ایران هیچ‌کس مربیگری‌اش را قبول ندارد و به محض بازگشت به ایران از هدایت تیم ملی به دلیل نتایج ضعیف برکنار خواهد شد، تصمیم گرفت در پایان بازی ژست فیک بگیرد تا بتواند خود را در دل بخشی از هواداران جا کند. اما جالب اینجاست که دست او برای همان قشر هم رو شد و همه متوجه شدند که او آگاه است که آینده فوتبالی ندارد. تلاش او برای این حرف‌ها تنها به ناکامی منجر شد و در نهایت این استراتژی هم به شکست انجامید.

این شکست در شرایطی رخ داده که تیم ملی بزرگسالان ایران نیز به مشکلات مشابهی دچار است. امیر قلعه‌نویی سرمربی تیم ملی بزرگسالان ایران، که در تورنمنت‌های اخیر با شکست روبه‌رو شده است، همچنان بر صندلی خود نشسته و بسیاری از کارشناسان معتقدند که باید فدراسیون فوتبال ایران به فکر تغییراتی در کادر فنی تیم ملی باشد. در حالی که تیم ملی بزرگسالان ایران در آستانه حضور در جام جهانی 2026 است و نسل فعلی بازیکنان به سن بازنشستگی نزدیک می‌شوند، نسل آینده تیم ملی به تیم امید وابسته است و بنابراین باید روی این نسل سرمایه‌گذاری بیشتری صورت گیرد تا شاهد چنین ناکامی‌ها و رفاقت بازی‌ها در تیم ملی نباشیم.

علاوه بر این، انتخاب‌های اشتباه فدراسیون فوتبال ایران در استخدام مربیان داخلی که عمدتاً تجربه موفقی در تیم‌های ملی ندارند، قابل نقد است. در حالی که بسیاری از کشورها به ویژه در کشورهای عربی، از مربیان بین‌المللی برای ساخت نسل‌های جدید خود استفاده می‌کنند، ایران همچنان به گزینه‌های داخلی که موفقیت‌های محدودی داشته‌اند، تکیه کرده است. در این راستا، قطر نمونه خوبی است که از سال 2017 تا 2022 فلیکس سانچز، سرمربی اسپانیایی را به خدمت گرفت تا تیم ملی خود را بازسازی کند و نسل جدیدی را تربیت کند، اکنون نیز خولن لوپتگی سرمربی پیشین رئال مادرید و امید اسپانیا هدایت تیم ملی قطر را برعهده دارد.

این شکست همچنین سوالات جدی را درباره چگونگی مدیریت فدراسیون فوتبال ایران و نظارت آن بر تیم‌های ملی مطرح می‌کند. چرا باید مربیانی که موفقیت‌های قابل توجهی در سطح لیگ ایران را نداشته‌اند، مسئول هدایت تیم‌هایی شوند که آینده فوتبال کشور به آن‌ها وابسته است؟ آرزوی همه فوتبال دوستان ایرانی این است که این تیم در نهایت بعد از ۵۰ سال راهی المپیک شود. در آن صورت قطعا همه ما قدردان درایت فدراسیون فوتبال در انتخاب‌های انجام شده خواهیم بود اما حذف از مسابقات از زمان انتخاب این مربی مشخص بود.

لیست تاریخچه سرمربیان تیم ملی امید ایران:

حشمت مهاجرانی (۱۹۷۹–۱۹۶۴)

حشمت مهاجرانی، متولد ۲۱ آذر ۱۳۱۸ بازیکن و سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال ایران است.

او به گمان برخی به عنوان بهترین سرمربی تاریخ قارهٔ آسیا شناخته می‌شود. مهاجرانی به همراه برادران خود یکی از مؤسسین اولیه باشگاه فوتبال ابومسلم مشهد بودند. وی هم‌اکنون رئیس سازمان فوتبال باشگاه فوتبال ابومسلم خراسان است. این مربی در سال ۲۰۱۸ در نظرسنجی AFC به عنوان بهترین مربی تاریخ جام ملت‌های آسیا از نظر مردم انتخاب شد.

مهاجرانی پس از گذراندن دوره‌های مربیگری در ژاپن و دستیاری در بارسلونا، نخستین تجربه مربیگری خود را در تیم ملی جوانان ایران آغاز کرد. او در مدت کوتاهی توانست این تیم را به قدرت اول آسیا تبدیل کند و چهار بار پیاپی قهرمان آسیا شود، رکوردی که تاکنون هیچ مربی ایرانی نتوانسته است به آن دست پیدا کند.

صعود به تیم ملی بزرگسالان

درخشش مهاجرانی در تیم جوانان، او را به سمت تیم ملی بزرگسالان کشاند. وی با هدایت تیم ملی ایران، موفقیت‌های بزرگی از جمله قهرمانی در جام ملت‌های آسیا و صعود به مرحله یک چهارم نهایی المپیک مونترال را به دست آورد.

ایرج سلیمانی ( ۱۹۹۰–۱۹۸۵  -  ۱۹۸۲–۱۹۸۰)

ایرج سلیمانی، متولد ۲۴ آذر ۱۳۲۵ (۸ اسفند ۱۳۸۷) بازیکن سابق باشگاه‌های پرسپولیس و شهباز بوده‌است. شروع فوتبال وی از شاهین اهواز بود و در سال ۱۳۵۰ به تیم فوتبال پرسپولیس تهران پیوست و سه‌بار با این تیم قهرمان باشگاههای ایران شد. او دروازه تیم ناسیونال اروگوئه قهرمان جام بین قاره ای را در دیدار دوستانه در تهران گشود. همچنین در جریان تساوی یک بر یک برابر چلسی نیز گلزنی کرد. وی در طول چهار سال فعالیتش در پرسپولیس ۱۱۵ بازی برای این تیم انجام داده ۱۲ گل به ثمر رسانده‌ است. ۲ گل از ۶ گل داربی معروف تهران به نام این مهاجم ثبت شده‌است.

همچنین وی در سال ۱۹۸۳ مربی‌گری تیم ملی زیر ۲۳ سال را بر عهده داشته‌ است.

محمود یاوری (۱۹۸۴–۱۹۸۲)

محمود یاوری، متولد ۱۸ مهر ۱۳۱۸ (۲۰ آبان ۱۳۹۹) سرمربی فوتبال اهل ایران بود.

او فوتبال را از تیم شاهین اصفهان (سپاهان فعلی) آغاز کرد و تا سال ۱۳۴۲ عضو این باشگاه بود.

وی در سال ۱۳۴۲ به عضویت تیم پاس تهران درآمد و تا سال ۱۳۵۰ در این تیم حضور داشت. یاوری در سال ۱۳۵۰ به عنوان بازیکن فوتبال، بازنشسته شد.

او در سال ۱۳۶۳ (۱۹۸۴ میلادی) به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شده‌است و در شش بازی که تیم ملی فوتبال ایران را هدایت کرد، در هر ۶ بازی پیروز شد.

محمود یاوری در سال ۱۳۵۶ سرمربی تیم ملی جوانان فوتبال کشور شد و در سال ۱۳۵۷ حضور در تیم ملی ب و تیم ملی امید را تجربه نمود.

طی سال‌های ۱۳۷۰ و ۱۳۷۱ به مربیگری مجدد در تیم ملی جوانان رسید و در سال ۱۳۸۴ هم مدیر تیم ملی فوتبال جوانان شد.

از تیم‌های باشگاهی او که مربیگری کرده می‌توان به سپاهان، ذوب آهن، فجر سپاسی، برق شیراز، شاهین بوشهر، تراکتورسازی تبریز، ابومسلم مشهد، صبای قم، استقلال اهواز، پاس، استیل‌آذین، راه‌آهن و مس کرمان اشاره کرد. از افتخارات زندیاد یاوری کسب نایب قهرمانی جام حذفی ۱۳۷۵-۱۳۷۴ با برق شیراز است.

در سال ۱۳۶۳ بهروز صحابه (رئیس وقت فدراسیون فوتبال)، محمود یاوری ۴۴ ساله را به عنوان سرمربی تیم ملی بزرگسالان انتخاب کرد.

در تابستان ۱۳۶۳ تیم ملی به رهبری محمود یاوری در مسابقات فوتبال انتخابی جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۴ شرکت کرد، اما وقتی نصرالله سجادی به جای بهروز صحابه رئیس فدراسیون فوتبال شد، یاوری از مسئولیت سرمربی‌گری خود در تیم ملی کنار رفت.

حسن حبیبی (۱۹۹۴–۱۹۹۱)

حسن حبیبی متولد ۱۸ بهمن ۱۳۱۸ در کرمان، بازیکن سابق تیم‌های فوتبال باشگاه شاهین، تاج (استقلال) و پاس تهران است. او بعد از انقلاب، اولین کسی است که جایگاه سرمربی تیم ملی فوتبال ایران را به عهده داشته‌است.

حبیبی اولین سرمربی رسمی فوتبال ملی ایران بعد از انقلاب بود. او در تیر ماه سال ۱۳۵۸ تیم منتخب تهران را در مسافرت به شوروی سابق همراهی کرد و بلافاصله بعد از آن به دنبال حضور ناصر نوآموز در راس فدراسیون فوتبال ایران به سمت سرمربی رسمی تیم ملی فوتبال ایران برگزیده شد. حبیبی بعد از پرویز دهداری و محمد رنجبر، سومین مردی بود که بعد از تجربه کردن بازوبند کاپیتانی تیم ملی فوتبال سرمربیگری این تیم را هم تجربه کرده‌است.

حبیبی بعد از کناره‌گیری نوآموز از ریاست فدراسیون از مسئولیت مربیگری در تیم ملی کنار رفت اما درست ۱۱ سال بعد این بار به عنوان مربیگری در تیم ملی زیر ۲۳ سال به سطح اول مربیگری در ایران برگشت. او ۲ بار در جریان ۲ صعود ناکام تیم ملی امید به المپیک‌ بارسلون ۱۹۹۲ و آتلانتا ۱۹۹۶ سرمربی تیم ملی بود اما علی‌رغم ناکامی، با معرفی مردانی چون خداداد عزیزی، رضا شاهرودی، یحیی گل محمدی، افشین پیروانی، جواد منافی، نیما نکیسا، کریم باقری، مهرداد میناوند و مهدی مهدوی کیا نشان داد که در کارش یک مربی موفق است.

انور هادژیابدیچ (موقت ۱۹۹۴)

هانس یورگن گده (۱۹۹۵–۱۹۹۴)

هانس یورگن گده متولد ۱۴ نوامبر ۱۹۵۶ بازیکن بازنشسته و مربی فوتبال اهل آلمان است که سابقه بازی در شالکه را دارد. او سرمربیگری تیم ملی امید ایران و تیم ملی ازبکستان را در کارنامه دارد. او از مربیان خارجی نام آشنا در فوتبال ایران است و به جز سرمربیگری کشاورز در سال ۱۳۷۲و پرسپولیس در سال ۱۳۷۴، در تیم‌های استقلال تهران و ذوب آهن دستیار بوده‌است.

حسن حبیبی (۱۹۹۵)

ابراهیم قاسمپور (۱۹۹۹–۱۹۹۷)

ابراهیم قاسم‌پور متولد ۲۰ شهریور ۱۳۳۶ در آبادان، هافبک و لژیونر و بازیکن اسبق تیم ملی فوتبال ایران است.

قاسم‌پور یکی از محصولات مدیریت و برنامه‌ریزی در دهه ۵۰ شمسی بود. زمانی که حشمت مهاجرانی به عنوان سرمربی تیم ملی جوانان انتخاب و با تکیه بر استعدادهای بیکران ایران زمین، سال‌های متوالی قهرمان آسیا می‌شد.

وقتی در یک برنامه از پیش تعیین شده، مهاجرانی در پایان قرارداد اوفارل هدایت تیم ملی بزرگسالان را بر عهده گرفت، شاگردان جوانش را به تیم ملی بزرگسالان آورد و ابراهیم قاسم‌پور صاحب رکوردی تاریخی شد.

او که از ۱۵ سالگی با پیراهن صنعت نفت آبادان در لیگ بازی می کرد، سال ۱۳۵۴ بازی برای تیم ملی بزرگسالان در یک میدان رسمی را قبل از ۱۸ سالگی تجربه کرد.

قاسم‌پور در لیگ تخت جمشید خوش درخشید. طی فقط ۳ سال (۱۳۵۴-۱۳۵۷) در ۲۸ بازی رسمی برای ایران به میدان رفت! یعنی هنوز ۲۱ ساله نشده بود که تجربه بازی به عنوان بازیکن ثابت تیم ملی در جام جهانی آرژانتین را داشت و به عدد ۳۰ بازی ملی نزدیک بود!

با این آمار همه کارشناسان متفق القول بودند که او اولین فوتبالیست آسیا خواهد شد که وارد کلوپ ۱۰۰ تایی ها می شود. افتخاری که ۳ دهه بعد نصیب علی دایی در ایران شد و البته پیش از او چند آسیایی دیگر از عربستان و کره و ژاپن این مرز را رد کردند.

او سال ۵۵ به شهباز آمد و سال ۵۷ با پاس قرارداد داشت که مسابقات تعطیل شد. قاسم‌پور بعد از پیروزی انقلاب و تعطیلی مسابقات داخلی، راهی لیگ‌های عربی شد. از امارات و قطر تا مصر و سال ۱۳۷۳ به پاس برگشت و در سن بالا باز یک سر و گردن از همه بالاتر و بهتر بود.

او پس از پیروزی انقلاب اولین مربی - بازیکن فوتبال ایران در سطح اول لقب گرفت. مردی که همزمان رهبری تیمش را درون و بیرون زمین بر عهده داشت. قاسم‌پور سال ۱۳۷۵ با لباس پاس رکورد پیرترین بازیکن شاغل در لیگ سطح اول فوتبال ایران را هم شکست و پس از آن هم به عنوان مربی در تیم‌های ملی به فوتبال ایران خدمت کرد.

پاس، تیم ملی امید و بزرگسالان، صنعت نفت، برق شیراز، مس کرمان، داماش و حتا و الامارات که از او اولین مربی لژیونر ساخت اما در سال‌های اخیر به دلیل علاقه و مسئولیتی که نسبت به همسرش داشت، قید کار سنگین مربیگری را زد تا بیشتر نزد خانواده باشد و از همسرش مراقبت کند.

قهرمان جوانان آسیا ۱۹۷۵

نائب قهرمان تورنمنت جام ایران ۱۹۷۵

قهرمان مسابقات انتخابی المپیک مونترال ۱۹۷۵

قهرمان جوانان آسیا ۱۹۷۶

قهرمان جام ملت‌های آسیا ۱۹۷۶

حضور در المپیک مونترال ۱۹۷۶

حضور در تورنمنت بین‌المللی مادرید ۱۹۷۷

قهرمان مسابقات انتخابی جام جهانی ۱۹۷۷

سومین بازیکن برتر فوتبال ایران ۱۹۷۷

صعود و حضور در جام جهانی ۱۹۷۸

قهرمان باشگاه‌های آسیا ۱۹۸۸

آمان ایگون کوردس (۱۹۹۹)

مهدی مناجاتی (۲۰۰۲–۱۹۹۹)

مهدی مناجاتی متولد ۸ تیر ۱۳۲۵ در تهران بازیکن سابق فوتبال ایران است. وی سابقه بازی در باشگاه فوتبال پاس تهران را دارد. مهدی مناجاتی سرمربی تیم فوتبال سپاهان اصفهان در لیک آزادگان سال ۱۳۷۷-۱۳۷۸ بود.

وی سابقه ۱۵ بازی و یک گل ملی در کارنامه دارد، مناجاتی در سال ۱۳۶۸ سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بوده‌است.

برانکو ایوانکوویچ (۲۰۰۳–۲۰۰۲)

برانکو ایوانکوویچ، متولد ۲۸ فوریه ۱۹۵۴ در واراژدین بازیکن پیشین در پست هافبک و سرمربی بازنشسته فوتبال اهل کرواسی است. برانکو در ۹ بهمن ۱۳۸۰ به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ایران انتخاب شد و در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ سرمربی تیم ملی نیز بود، او تیم فوتبال امید ایران را در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ قهرمان کرد و همچنین در لیگ برتر به عنوان سرمربی با باشگاه پرسپولیس به سه قهرمانی متوالی لیگ دست یافت و موفق شد با این تیم به فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ راه پیدا کند.

بهترین رتبه ایران در رده‌بندی فیفا، در ماه ژوئیه سال ۲۰۰۵، و در حالی که تیم ملی با هدایت برانکو در یک بازی مانده به پایان رقابت‌های انتخابی جام جهانی ۲۰۰۶ صعود خود به این مسابقات را قطعی کرده بود کسب گردید. در این رده‌بندی تیم ملی ایران با قرار گرفتن در رده پانزدهم فیفا بهترین رنکینگ تاریخ فوتبال ایران را به دست آورد.

محمد مایلی‌کهن (۲۰۰۴–۲۰۰۳)

محمد مایلی‌کهن، متولد ۳۰ خرداد ۱۳۳۳ بازیکن پیشین و مربی فوتبال اهل ایران است. او هم‌اکنون نائب‌رئیس دوم کانون مربیان فوتبال ایران است. وی ۱۴ سال عضو باشگاه فوتبال پرسپولیس و بازیکن تیم ملی فوتبال ایران از جمله در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ بود.

مایلی کهن مربی تیم‌های باشگاهی مختلفی در ایران بوده‌است. او یکبار به مدت دو سال و بار دیگر به مدت هفده روز سرمربی تیم ملی ایران بود و یکبار هم سرپرستی تیم امید را در زمان مربی گری محمد خاکپور بر عهده گرفت. کسب مقام چهارم جام جهانی فوتسال ۱۹۹۲ و مقام سوم جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ مهم‌ترین موفقیت‌های مایلی کهن در عرصه مربی‌گری هستند. کسب نتایج پیروزی ۰-۳ مقابل عربستان و ۲-۶ مقابل کره جنوبی در آن دوره از جام ملتها، همچنان بهترین نتیجه ایران مقابل آن دو تیم به شمار میرود.

حسین فرکی (۲۰۰۴) (موقت)

حسین فرکی، متولد ۲ فروردین ۱۳۳۶ در تهران، مهاجم سابق و سرمربی بازنشسته فوتبال می‌باشد. او هم‌اکنون به عنوان عضو هیئت‌مدیره باشگاه فوتبال فولاد خوزستان فعالیت می‌کند. وی سابقه دو قهرمانی پیاپی لیگ برتر با دو تیم مختلف را در سالهای ۱۳۹۳ و ۹۴ دارد.

وی در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین در هر سه بازی که با تیم‌های هلند، اسکاتلند و پرو انجام شد، برای تیم ملی ایران به میدان رفته‌است.

فرکی با تیم فوتبال پاس تهران، قهرمانی در جام تخت جمشید ۱۳۵۵ و جام تخت جمشید ۱۳۵۶ را نیز تجربه کرده‌است. همچنین او به همراه تیم پاس در جام تخت جمشید ۱۳۵۷ در صدر گلزنان قرار داشت، اما این جام به دلیل وقوع انقلاب نیمه‌تمام تعطیل شد. پس از آن، وی مدتی عضو تیم الشعب امارات بود و سپس به تیم پاس تهران بازگشت.

وی همچنین همراه با تیم ملی به مقام سوم جام ملت‌های آسیا ۱۹۸۰ کویت رسید.

او به مدت سه سال در تیم ملی ایران دستیار برانکو ایوانکوویچ بوده‌است. فرکی همچنین سابقهٔ سرمربی‌گری تیم ملی امید ایران در سال ۲۰۰۴ را نیز دارد.

وی در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۳–۱۳۹۲ تیم فولاد خوزستان را به مقام قهرمانی رساند.و شگفتی ساز شد

او همچنین در لیگ برتر فوتبال ایران ۹۴–۱۳۹۳ تیم سپاهان اصفهان را به مقام قهرمانی رساند تا در در طی ۲ سال، دو تیم مختلف را به مقام قهرمانی در مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران رسانده باشد.

رنه سیموئز (۲۰۰۶–۲۰۰۵)

رنه سیموئز متولد ۱۷ دسامبر ۱۹۵۲ بازیکن ومربی فوتبال اهل برزیل است. دبیر كل فدراسیون فوتبال در سال 1384 نام «سیموئز» را به عنوان سرمربی امیدها معرفی كرد. «رنه رودریگز سیموئز» در آن زمان مربی 53 ساله‌ی برزیلی، فارغ التحصیل از دانشكده‌ی تربیت‌بدنی برزیل و همچنین مدرس رسمی فیفا بود، كه مدرك درجه‌ی اول مربیگری از فدراسیون برزیل را نیز داشت.

از افتخارات وی پیش از هدایت تیم ملی امید ایران می‌توان به عناوین زیر اشاره کرد:

قهرمان جام كشورهای حوزه كارائیب با تیم ملی ترینیداد و توباگو ـ 2004 ، مقام سوم تورنمنت گواتمالا با تیم ملی ترینیداد و توباگو ـ 1999 ، نایب قهرمان انتخابی زیر 17 سال منطقه كونكاكاف ـ 1999 ، نایب قهرمان مسابقات انتخابی جام جهانی زیر 20 سال در منطقه كارائیب ـ 1999 ، قهرمان تورنمنت شل در منطقه كارائیب ـ 1999 ، رسیدن به مسابقات جام جهانی 1998 همراه تیم ملی جامائیكا و مربیگری این تیم در جام جهانی فرانسه ، قهرمان «كایمن كاپ» -1996 ، قهرمان لیگ قطر - 1994 ، 1993، قهرمان لیگ زیر 21 سال قطر ، قهرمان جام استقلال قطر -1991 ، 1990، قهرمان جام شیخ جاسم - 1990 ، مقام سوم جام جهانی جوانان با برزیل - 1989 ، قهرمان زیر 20 سال در امریكای جنوبی با آرژانتین 1988 ، قهرمان زیر 17 سال در اكوادور و... از جمله عناوین قهرمانی این مربی برزیلی است.

وینگو بگوویچ (۲۰۰۷–۲۰۰۶)

وینکو بگوویچ متولد ۲ اکتبر ۱۹۴۸ در اسپلیت بازیکن سابق و مربی اهل کرواسی است.

وی سابقه سرمربی‌گری در تیم‌های فولاد خوزستان، پرسپولیس، الوصل، پگاه گیلان، تیم ملی فوتبال امید ایران، پاس همدان آلومینیوم هرمزگا مس رفسنجان، مس کرمان و گل‌گهر سیرجان را دارد. بگوویچ در سومین دوره لیگ برتر ایران در تیرماه ۱۳۸۲ با سر و صدا و‌جنجال زیاد و به پشتوانه چهار سال کار در تیم فولاد، جانشین علی پروین در پرسپولیس شد. او مجددا ابتدای سال ۲۰۱۳ در مقام دستیار یحیی گل محمدی در پرسپولیس بود.
وی سابقه قهرمانی در لیگ آزادگان با باشگاه فوتبال گل گهر سیرجان را دارد.

نناد نیکولیچ (۲۰۰۸–۲۰۰۷)

نناد نیکولیچ متولد ۷ ژانویهٔ ۱۹۵۹ بازیکن و مربی بازنشسته  اهل کرواسی است.
وی در دوران مربی‌گری خود، در سه مقطع زمانی سرمربی باشگاه فوتبال فولاد خوزستان بوده است. او همچنین در سال ۲۰۰۸ سرمربی تیم ملی فوتبال امید ایران بوده است.

غلامحسین پیروانی (۲۰۱۰–۲۰۰۹)

غلامحسین پیروانی متولد  ۹ فروردین ۱۳۳۴ در شیراز، بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. دو برادر به نام امیرحسین پیروانی و افشین پیروانی دارد.

او در جوانی کاپیتان تیم ملی امید ایران و در بزرگسالی بازیکن باشگاه برق شیراز بود و تمامی دوران فوتبالش را در این تیم سپری کرد. او را در ایران بخاطر نوحه‌خوانی با لقب شاه غلام می‌شناسند.

پس از پایان عمر بازیکنی به مربیگری تیم‌هایی چون فجر سپاسی شیراز و برق شیراز پرداخت.

وی مدتی هدایت تیم ملی امید ایران را به عنوان سرمربی نیز به عهده داشت.

وی در ۱۳ دی ماه ۱۳۹۰ به عنوان مدیر فنی تیم ملی فوتبال ناشنوایان و مشاور فرهنگی فدراسیون ورزشهای ناشنوایان انتخاب شد. غلامحسین پیروانی از تاریخ ۲۰ خرداد ماه ۱۳۹۱ به عنوان سرمربی تیم فوتبال ابومسلم خراسان در این باشگاه فرهنگی ورزشی و در مشهد مشغول به فعالیت شد. اما در تاریخ ۲۲ آبان ۱۳۹۱ تصمیم به جدایی از این تیم گرفت.

هومن افاضلی (۲۰۱۱–۲۰۱۰)

هومن افاضلی متولد ۱۲ شهریور ۱۳۵۰ بازیکن پیشین و مربی کنونی فوتبال اهل ایران است. او سابقه دستیاری میروسلاو بلاژویچ، برانکو ایوانکوویچ و علی دایی در تیم ملی ایران را دارد. وی همچنین هدایت تیم ملی امید ایران، شهاب زنجان، استیل‌آذین، صبای قم، نفت تهران، کارون اروند، پارس جنوبی و ماشین‌سازی را بر عهده داشته است.

علیرضا منصوریان (۲۰۱۴–۲۰۱۱)

علیرضا منصوریان متولد ۱۱ آذر ۱۳۵۰ در تهران، بازیکن پیشین و سرمربی فوتبال اهل ایران است.

منصوریان برای باشگاه‌هایی چون پارس خودرو، استقلال تهران، اشکودا یونان، آپولون اسمیرنیس و سن پائولی بازی کرده‌است.

منصوریان به‌همراه تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه حضور یافت. وی همچنین به‌همراه تیم ملی ایران مقام سوم جام ملت‌های آسیا در سال ۱۹۹۶ و مدال طلای بازی‌های آسیایی در سال ۱۹۹۸ را به‌دست آورد.

منصوریان در سال ۲۰۱۱ همراه با تیم ملی ایران به جام ملت‌های آسیا ۲۰۱۱ اعزام شد که در آنجا به‌عنوان دستیار افشین قطبی اجرای مسئولیت می‌کرد. همچنین، پس از جدایی افشین قطبی از تیم ملی ایران، او به عنوان سرمربی موقت در برابر تیم ملی روسیه حاضر شد. در آن دیدار ایران توانست با نتیجهٔ ۱–۰ روسیه را شکست دهد.

او همچنین در بازیهای مقدماتی المپیک ۲۰۱۲ سرمربی تیم ملی امید ایران و دستیار سرمربی تیم ملی ایران بود. که به دلیل بازی دادن به کمال کامیابی نیای دو اخطاره مقابل عراق موجب حدف ایران از مسابقات شد. 

محمدامین حاج‌محمدی بازیکن وقت تیم نفت تهران در رابطه با تیم ملی امید در زمان مربیگری او گفته‌است: «ما ۳ سال در تیم امید با علیرضا منصوریان به عنوان سرمربی بودیم و حتی با تیم‌های اروپایی هم بازی کردیم اما یک باخت نداشتیم.»

نلو وینگادا (۲۰۱۴)

ادواردو مانوئل مارتینو وینگادا، معروف به نلو وینگادا متولد ۳۰ مارس ۱۹۵۳ در سرپا، مربی فوتبال اهل پرتغال است. وینگادا سابقه مربیگری در باشگاه فوتبال پرسپولیس و تیم ملی فوتبال امید ایران را در کارنامه خود داشته است.

وینگادا دستیار کارلوس کیروش در تیم ملی جوانان پرتغال در دو جام جهانی جوانان ۱۹۸۹ عربستان و ۱۹۹۱ پرتغال بود که هر دو با قهرمانی پرتغال پایان یافتند.

وی به عنوان سرمربی به همراه تیم ملی فوتبال عربستان در جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ امارات قهرمان شد. او در جریان مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ برکنار شد و یک‌سال به عنوان کمک مربی گریم سونس در تیم بنفیکا لیسبون فعالیت کرد. سپس از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ سرمربی باشگاه ماریتیمو در پرتغال بود.

وینگادا در سال ۲۰۰۴ به همراه تیم زمالک قهرمان مصر شد و سپس هدایت تیم ملی امید مصر در جریان مسابقات مقدماتی المپیک پکن را برعهده داشت که به صعود این تیم انجامید. وینگادا پیشنهاد فدراسیون فوتبال مصر برای ادامه مربی‌گری در این تیم را نپذیرفت و به تیم مراکشی الوداد پیوست. اما تنها شش هفته بعد با پیشنهاد سرمربی‌گری تیم ملی فوتبال اردن روبه‌رو شد و از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ مربی این تیم بود. او در سال ۲۰۰۹ نیز با باشگاه پرسپولیس تهران قرارداد بست.

محمد خاکپور (۲۰۱۶–۲۰۱۴)

محمد خاکپورمتولد ۱ اسفند ۱۳۴۷ در نازی‌آباد تهران، بازیکن فوتبال پیشین و سرمربی سابق تیم ملی فوتبال امید ایران است. وی در ۵۰ بازی برای تیم ملی فوتبال ایران به میدان رفت.

خاکپور به همراه تیم ملی ایران در جام جهانی ۱۹۹۸ حاضر بود و در بازی‌های جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ و مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ کاپیتان تیم‌ملی بود.

او در نیمه نهایی جام ملت‌های آسیا ۱۹۹۶ برابر تیم ملی فوتبال عربستان سعودی پنالتی خود را از دست داد و نهایتاً ایران از صعود به فینال رقابت‌ها بازماند.

امیرحسین پیروانی (۲۰۱۷)

امیرحسین پیروانی متولد ۲۵ شهریور ۱۳۴۶بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است.

امیرحسین پیروانی دارای مدرک پرولایسنس (حرفه‌ای) کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC) بوده و همچنین دارای مدارک بین المللی مربیگری و مدرسی از کشور های آلمان، سوئیس، اتریش و چند کشور آسیایی می‌باشد.

وی به عنوان مدرس رسمی کنفدراسیون فوتبال آسیا، سابقه ی تدریس متعدد در کلاس های مربیگری A-B-C را دارد.

وی بیش از ۲۵ سال سابقه هدایت تیم های فوتبال لیگ برتر و دسته اول را به عنوان سرمربی و مربی در کارنامه ی خود داشته و از همه مهم‌تر سمت‌های زیر بوده است:

سرمربی تیم ملی جوانان در جام جهانی کره جنوبی ۲۰۱۷
سرمربی تیم ملی امید در مسابقات آسیایی ۲۰۱۸
سرمربی تیم ملی دانشجویان
مربی تیم ملی امید در مسابقات آسیایی گوانگژو ۲۰۲۰

زلاتکو کرانچار (۲۰۱۹–۲۰۱۸)

زلاتکو کرانچار متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۵۶ در زاگرب، بازیکن و سرمربی پیشین فوتبال اهل کرواسی بود. او پدر نیکو کرانچار نیز می‌باشد. کرانچار سابقه مربیگری تیم ملی کرواسی، تیم‌های فوتبال پرسپولیس، سپاهان وتیم ملی امید ایران را در کارنامه داشت.

او در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ توسط حمید استیلی مدیر تیم ملی فوتبال امید، به‌عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال امید ایران تا سال ۲۰۲۰ انتخاب گردید. اما در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۸ با اعلام مهدی تاج رئیس فدراسیون فوتبال ایران کرانچار از سمت سرمربیگری تیم ملی امید ایران برکنار شد.

فرهاد مجیدی (۲۰۱۹)

فرهاد مجیدی متولد ۱۳ خرداد ۱۳۵۵، بازیکن پیشین فوتبال و سرمربی کنونی اهل ایران است. وی از سال ۲۰۲۵ سرمربی باشگاه فوتبال البطائح امارات است.

مجیدی در فوتبال باشگاهی ایران در صنایع پارچین، کشاورز، بهمن کرج و استقلال بازی کرده و نیم فصل نیز برای راپید وین اتریش بازی کرده است. مجیدی در ۷ سال بازی در لیگ امارات نیز برای تیم‌های الوصل، العین، الاهلی و النصر به میدان رفت و یک سال نیز در تیم الغرافه قطر بازی کرد.

او در لیگ قهرمانان آسیا در فصل ۰۳–۲۰۰۲ توانست به همراه العین امارات، به قهرمانی این رقابت‌ها دست پیدا کند. مجیدی در رده ملی نیز ۴۵ بار برای تیم ملی فوتبال ایران به میدان رفت و ۱۰ گل به ثمر رساند. مجیدی در ۷ آبان ۱۳۹۲ با پیراهن باشگاه استقلال تهران، به عنوان بازیکن از فوتبال خداحافظی کرد و به مربیگری روی آورد.

فرهاد مجیدی در تاریخ ۲۰ خرداد ۱۳۹۸ از جانب مهدی تاج، رئیس وقت فدراسیون فوتبال به عنوان سرمربی تیم ملی امید معرفی شد.

مجیدی پس از دو شکست متوالی ۱–۰ و ۴–۱ در بازی دوستانه مقابل تیم ملی امید ازبکستان، از سمت خود کناره‌گیری کرد.

حمید استیلی (۲۰۱۹–۲۰۲۱)

حمید استیلی متولد ۱۲ فروردین ۱۳۴۹، بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایران است. او ۸۲ بازی ملی در کارنامه خود دارد و بیشتر فعالیت‌های باشگاهی خود را در پرسپولیس گذرانده‌ است.

گلی که استیلی برای تیم ملی ایران به تیم ملی آمریکا (در رقابت‌های جام جهانی ۱۹۹۸) زد، ماندگار شد و بازتاب فراوانی یافت. این گل بعدها به‌عنوان گل قرن انتخاب شد. حمید استیلی در ۸۲ بازی ملی با ۱۶ گل زده (۱۲ گل ثبت شده در فیفا) که در پست او (هافبک)، آمار گل خوبی به حساب می‌آید؛ استیلی در دوران حضور در تیم ملی ایران، یکی از بازیکنان تأثیرگذار به‌شمار می‌رفت.

استیلی مدتی دستیار آری هان و سپس مصطفی دنیزلی در باشگاه پرسپولیس بود. وی در زمان افشین قطبی به عنوان کمک مربی اول در پرسپولیس فعالیت می‌کرد. در سال ۱۳۸۸، سرمربی استیل آذین تهران شد و در اواخر لیگ نهم از این تیم کنار گذاشته شد. استیلی در لیگ دهم (چند هفته مانده به شروع لیگ)، به شاهین بوشهر پیوست اما سپس ازهدایت این تیم استعفا داد.

در تاریخ ۳۱ خرداد ۱۳۹۰ و پس از رد درخواست کمیتهٔ فنی باشگاه پرسپولیس مبنی بر ادامهٔ همکاری علی دایی با پرسپولیس، استیلی توسط کمیتهٔ فنی به عنوان سرمربی این تیم انتخاب شد. او در تاریخ ۱۸ آذر ۱۳۹۰ و پس از شکست ۳ بر صفر مقابل استقلال در بازی مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی، از مربیگری پرسپولیس نیز کناره‌گیری کرد. از افتخارات او با پرسپولیس به عنوان سرمربی می‌توان به قهرمانی جام ولایت ۱۳۹۰ اشاره کرد.

وی در اسفند ماه سال ۱۴۰۰ و پس از برکناری شهاب‌الدین عزیزی خادم از ریاست فدراسیون فوتبال ایران و استعفای مجتبی خورشیدی، سرپرست وقت تیم ملی، برای این سمت انتخاب شد.

مهدی مهدوی‌کیا (۲۰۲۱–۲۰۲۲)

مهدی مهدوی‌کیا متولد ۲ مرداد ۱۳۵۶ بازیکن بازنشسته و مربی فوتبال اهل ایران است. مهدوی‌کیا در سال ۲۰۰۳ از سوی کنفدراسیون فوتبال آسیا به‌عنوان بازیکن سال آسیا شناخته شد. او هم‌اکنون سرمربی فوتبال باشگاه الجزیره الحمراء در لیگ دسته اول امارات است.

مهدوی‌کیا دو بار در فصل‌های ۲۰۰۳–۲۰۰۲ و ۲۰۰۴–۲۰۰۳ از سوی هواداران هامبورگ به‌عنوان بهترین بازیکن این تیم انتخاب شد (هواداران هامبورگ به او لقب «موشک ایرانی» داده بودند.) و یک بار هم از سوی نشریه کیکر عنوان بهترین بال راست بوندس‌لیگا را به دست آورد. از دیگر افتخارات ورزشی مهدوی‌کیا انتخاب در لیست ۱۱ نفره تیم منتخب قرن هامبورگ است که در جشن ۱۲۵ سالگی این باشگاه اعلام شد. مهدوی‌کیا در ۱۵ اردیبهشت ۱۳۹۲ و در فینال جام حذفی پس از شکست پرسپولیس مقابل سپاهان، از فوتبال خداحافظی کرد. از او به‌عنوان موفق‌ترین لژیونر ایرانی نام برده می‌شد.

غلامرضا عنایتی (۲۰۲۳)

غلامرضا عنایتی متولد ۸ مهر ۱۳۵۵ بازیکن سابق و مربی کنونی فوتبال اهل ایران است.

وی در تاریخ ۳۱ تیرماه ۹۷ با عقد قراردادی هدایت تیم فوتبال پاس همدان را بر عهده گرفت و چند روز مانده به آغاز رقابت‌های لیگ دسته دوم از این تیم جدا شد.

وی در ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۲ به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال امید ایران منصوب شد؛ تیم امید با هدایت وی در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۲ با شکست مقابل هنگ کنگ در مرحله یک‌چهارم از گردونه ی این رقابت‌ها کنار رفت و در مسابقات انتخابی جام ملت های زیر ۲۳ سال آسیا ۲۰۲۴ هم با شکست مقابل ازبکستان فرصت حضور در این جام را از دست داد. 

عنایتی در ۱ آذر ۱۴۰۲ ، به عنوان سرمربی تیم فوتبال پیکان انتخاب شد. عنایتی از هفته دهم مسئولیت فنی پیکان را در حالی پذیرفت تا شاید بتواند این تیم را که تا هفته دهم با ۸ امتیاز در جایگاه سیزدهم قرار داشت از منطقه سقوط دور کند اما در این امر موفق نبود و در پایان فصل پیکان با ۲۷ امتیاز به دسته پایین‌تر سقوط کرد و عنایتی هم از این تیم کنار گذاشته شد.

او به عنوان یکی از مربیان ناموفق و همواره ناکام در ادوار لیگ ایران شناخته می‌شود و در سابقه او سه سقوط از لیگ برتر به لیگ یک با تیم های سیاه جامگان مشهد، نفت مسجد سلیمان و پیکان تهران و اخراج از قشقایی شیراز به چشم میخورد.

امید روانخواه (۲۰۲۶-۲۰۲۵)

امیدرضا روانخواه متولد ۲۸ شهریور ۱۳۶۴ در فیروزآباد بازیکن سابق و مربی اهل فوتبال ایران است. وی سابقه بازی در باشگاه‌های فجر سپاسی، استقلال تهران و سایپا را دارد.

وی توانست در قالب باشگاه استقلال طی دو فصل متمادی به قهرمانی در جام حذفی ۸۷-۱۳۸۶ و لیگ برتر فوتبال ایران ۸۸-۸۷ برسد. روانخواه به دلیل مصدومیت‌های زیادی که در دوران حرفه‌ای گریبانگیرش شد، تنها با داشتن ۲۶ سال سن، در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۲ از دنیای حرفه‌ای فوتبال خداحافظی کرد. او سرمربی گری را با تیم سپیدرود رشت شروع کرد. امیدرضا روانخواه دارای مدرک مربیگری A آسیا است و همچنین جوانترین سرمربی مربی تاریخ لیگ برتر و لیگ دسته اول جام آزادگان است که نتوانسته موفقیتی در این زمینه به دست بیاورد.

انتهای پیام/