تکرار تصادفات در یک محور پرترافیک / ضعف زیرساخت‌های محور زانوگه همچنان پابرجاست

به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجو، ساسان سوری، محور زانوگه به پل سیمره بار دیگر شاهد یک سانحه رانندگی مرگبار بود، حادثه‌ای که تنها یک روز از وقوع آن می‌گذرد و بار دیگر ضعف‌های ایمنی این مسیر پرترافیک را برجسته کرد.

در این سانحه، یک دستگاه کامیون ایسوزو در محدوده نرسیده به پارک جنگلی بلوران، به علت انحراف به چپ با یک خودروی سواری پراید برخورد کرد، شدت حادثه به حدی بود که راننده و سرنشین خودروی سواری در همان لحظات اولیه جان خود را از دست دادند.

رئیس پلیس راه استان لرستان با تشریح جزئیات این حادثه، بی‌احتیاطی و خروج از مسیر قانونی را عامل اصلی وقوع سانحه عنوان کرد و بر لزوم توجه رانندگان به قوانین راهنمایی و رانندگی تأکید داشت، به گفته وی، عوامل پلیس راه، نیرو‌های انتظامی و دستگاه‌های امدادی بلافاصله پس از اعلام حادثه در محل حاضر شدند و پس از انجام اقدامات اولیه، مسیر برای تردد سایر خودرو‌ها بازگشایی شد با این حال، این حادثه تازه‌ترین نمونه از زنجیره تصادف‌هایی است که در این محور پرترافیک رخ می‌دهد.

مسیر ناهموار، خودرو‌های سنگین و سبقت‌هایی که به مرگ ختم می‌شود

محور زانوگه یکی از مسیر‌های پرترافیک منطقه به شمار می‌رود که روزانه حجم بالایی از تردد خودرو‌های سبک و سنگین را به خود می‌بیند، با وجود این حجم رفت‌وآمد، شرایط نامناسب جاده‌ای باعث شده ایمنی مسیر به‌شدت کاهش یابد، سطح جاده در بسیاری از نقاط ناهموار و پر از چاله و فرسودگی است و روکش آسفالت آسیب‌دیده، کنترل خودرو را دشوار می‌کند.

از سوی دیگر، وجود پیچ‌های تند و خطرناک، در کنار نبود علائم هشداردهنده و خط‌کشی مناسب، دید رانندگان را محدود کرده و احتمال بروز حادثه را افزایش می‌دهد، تردد مستمر خودرو‌های سنگین به‌ویژه نفت‌کش‌ها نیز از دیگر عوامل تشدید خطر در این مسیر پرترافیک است، سرعت پایین این خودرو‌ها باعث ایجاد صف طولانی خودرو‌های سواری شده و همین موضوع، برخی رانندگان را به سبقت‌های غیرمجاز و پرخطر سوق می‌دهد.

بسیاری از تصادفات رخ‌به‌رخ که در ماه‌ها و سال‌های گذشته در این محور رخ داده‌اند، نتیجه همین سبقت‌ها در مسیر ناایمن بوده است، سوانحی که بار‌ها به کشته و زخمی شدن افراد انجامیده و داغ آن بر دل خانواده‌های زیادی مانده است.

در همین رابطه، یکی از ساکنان محلی منطقه در گفت‌و‌گو با خبرنگار خبرگزاری دانشجو با اشاره به وضعیت نگران‌کننده این مسیر پرترافیک گفت: متأسفانه هر ماه تصادف‌های زیادی در این محور اتفاق می‌افتد، ناهموار بودن راه و پرترافیک بودن مسیر باعث شده حوادث رانندگی به‌طور مداوم تکرار شود، افراد زیادی در این جاده جانشان را از دست داده‌اند و با وجود همه این اتفاقات، هنوز اقدام جدی و اساسی برای اصلاح مسیر انجام نشده است.

از تصادف معلمان تا عبور زائران؛ محوری پرترافیک و حیاتی با زیرساخت‌های فرسوده

بررسی سوانح رخ‌داده در محور زانوگه نشان می‌دهد این تصادفات به زمان خاصی محدود نیست و در مقاطع مختلف تکرار شده‌اند. در ماه‌های گذشته، برخورد خودرو‌های سواری با وسایل نقلیه سنگین در این محور پرترافیک، بار‌ها منجر به جان باختن و مصدوم شدن سرنشینان شده است.

تصادف خودروی حامل جمعی از معلمان در این مسیر نیز که به جان باختن یکی از آنان و زخمی شدن سایر سرنشینان انجامید، بار دیگر افکار عمومی را نسبت به ناایمن بودن این جاده حساس کرد.

اهمیت محور زانوگه تنها به تردد محلی محدود نمی‌شود، این مسیر پرترافیک یکی از کریدور‌های اصلی تردد زائران عتبات عالیات است و هر ساله بخش قابل توجهی از زائران کربلای معلی از آن عبور می‌کنند. با این حال، زیرساخت‌های جاده متناسب با این حجم تردد نیست، نبود جداکننده ایمن، شانه‌های نامناسب، خط‌کشی‌های فرسوده و کمبود علائم هشداردهنده، مشکلاتی است که بار‌ها از سوی رانندگان و مسئولان محلی مطرح شده است.

محور زانوگه نیازمند امکانات است

اگرچه در نشست‌های مختلف بر ایمن‌سازی مسیر، شانه‌سازی، نصب نیوجرسی، ایمن‌سازی نقاط پرتگاهی و بهسازی روکش آسفالت تأکید شده، اما تداوم تصادفات نشان می‌دهد این اقدامات یا به‌طور کامل اجرا نشده یا پاسخگوی شرایط این محور پرترافیک نیست.

در کنار همه مشکلات موجود، کمبود امکانات ایمنی و خدماتی در محور زانوگه یکی از ضعف‌های جدی این مسیر پرترافیک به شمار می‌رود، نبود روشنایی کافی در شب، به‌ویژه در محدوده پیچ‌ها و نقاط حادثه‌خیز، دید رانندگان را به‌شدت کاهش داده و احتمال بروز تصادف را افزایش می‌دهد.

بسیاری از رانندگان محلی و عبوری معتقدند که در ساعات شب، این جاده عملاً به مسیری تاریک و غیرقابل پیش‌بینی تبدیل می‌شود، مسیری که تشخیص پیچ‌ها، عرض جاده و حتی حضور خودرو‌های مقابل در آن دشوار است.

نصب چراغ‌های روشنایی استاندارد در طول مسیر، به‌ویژه در محدوده پیچ‌های تند، تقاطع‌ها و نقاط پرخطر، می‌تواند نقش مهمی در کاهش تصادفات داشته باشد، همچنین استفاده از چراغ‌های هشداردهنده چشمک‌زن در نقاط حادثه‌خیز، خط‌کشی شب‌تاب و علائم بازتابنده، از جمله اقداماتی است که می‌تواند دید رانندگان را در شب و شرایط نامساعد جوی بهبود ببخشد.

از سوی دیگر، کمبود امکانات کنار جاده‌ای نیز یکی از چالش‌های این محور است. نبود فضا‌های ایمن برای توقف اضطراری، استراحت کوتاه رانندگان و بررسی وضعیت خودرو، باعث می‌شود در صورت بروز نقص فنی یا خستگی، رانندگان ناچار به توقف در حاشیه ناایمن جاده شوند، موضوعی که خود می‌تواند زمینه‌ساز تصادفات ثانویه شود.

موضوع امدادرسانی نیز از دیگر دغدغه‌های جدی در این مسیر پرترافیک است، فاصله زیاد برخی نقاط حادثه‌خیز تا پایگاه‌های امدادی و اورژانس، باعث می‌شود زمان رسیدن نیرو‌های امدادی افزایش یابد، عاملی که در حوادث شدید، می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد.

ایجاد پایگاه‌های امداد جاده‌ای، استقرار آمبولانس و خودرو‌های امدادی در نقاط حساس و تجهیز مسیر به امکانات ارتباطی مناسب، از جمله اقداماتی است که می‌تواند جان مصدومان را نجات دهد.

محور زانوگه امروز نمادی از یک جاده پرترافیک و در عین حال ناایمن است، مسیری پر از ناهمواری، پیچ‌های خطرناک و خودرو‌های سنگینی که سبقت از آنها بار‌ها به قیمت جان انسان‌ها تمام شده است، از حادثه روز گذشته گرفته تا سوانح ماه‌های قبل، همه نشان می‌دهد که بی‌توجهی به ایمنی این محور، همچنان قربانی می‌گیرد.

ایمن‌سازی این مسیر پرترافیک، یک مطالبه جدی و فوری است؛ مطالبه‌ای برای حفظ جان مردم منطقه و زائرانی که ناچارند از این جاده عبور کنند، تا زمانی که اصلاح اساسی جاده و تأمین امکانات ایمنی در دستور کار جدی قرار نگیرد، نام «جاده مرگ» همچنان با محور زانوگه گره خورده باقی خواهد ماند.