تأثیر جنگ علیه ایران بر شکست سنگین حزب کارگر استارمر در انتخابات اخیر
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری دانشجو، در انتخابات محلی بریتانیا که روزهای ۷ و ۸ مه (۱۷ و ۱۸ اردیبهشت) برگزار شد، حزب کارگر بهرهبری کییر استارمر یکی از ضعیفترین نتایج انتخاباتی خود در سالهای اخیر را تجربه کرد. این حزب صدها کرسی شوراهای محلی را از دست داد، کنترل چندین شورای مهم را واگذار کرد و در مقابل، حزب راستگرای «رفورم بریتانیا» بهرهبری نایجل فاراژ با رشد قابلتوجهی بهعنوان برنده اصلی انتخابات ظاهر شد.
هرچند تحلیلها تأکید دارند که عوامل اصلی این شکست به مسائل داخلی بریتانیا از جمله نارضایتی از وضعیت اقتصاد، بحران هزینههای زندگی، مهاجرت و فشار بر خدمات عمومی مربوط میشود، اما شماری از رسانههای غربی نقش جنگ ایران و پیامدهای اقتصادی آن را بهعنوان یک عامل تشدیدکننده مهم مطرح کردهاند.
روزنامه «استاندارد ایونینگ» در گزارشی پیش از انتخابات نوشته بود فعالان و نامزدهای حزب کارگر هشدار دادهاند افزایش هزینههای زندگی ناشی از جنگ ایران، از جمله بالا رفتن قیمت سوخت، قبوض انرژی و نرخ تورم، میتواند بهشکل جدی شکست این حزب را در مناطق شهری، بهویژه لندن، تشدید کند. در این گزارش آمده بود که این فشار اقتصادی حتی رأیدهندگان سنتی حزب کارگر را نیز بهسمت نارضایتی سوق داده است.
روزنامه «نیویورک تایمز» نیز در گزارشی با عنوان «جنگ ایران و رأیدهندگان خشمگین» نوشت پیامدهای اقتصادی جنگ ایران، بهویژه افزایش قیمت انرژی و اختلال در بازارهای جهانی، موجب افزایش نارضایتی میان رأیدهندگان اروپایی از جمله در بریتانیا شده و بخشی از این نارضایتی بهسود احزاب راستگرا تمام شده است. این گزارش تأکید کرده بود که احزاب میانهرو از جمله حزب کارگر تحت رهبری استارمر، بیشترین آسیب سیاسی غیرمستقیم را از این شرایط دیدهاند.
در همین حال، رسانههایی مانند «بیبیسی» و «گاردین» نیز پیشتر گزارش داده بودند که استارمر بارها نسبت به تأثیرات بلندمدت جنگ ایران بر اقتصاد بریتانیا هشدار داده است. بهگفته این رسانهها، افزایش قیمت نفت و اختلال در مسیرهای انرژی از جمله تنگه هرمز، مستقیماً بر قیمت سوخت، قبوض انرژی و هزینه کالاها در بریتانیا تأثیر گذاشته و فشار معیشتی قابلتوجهی بر خانوارها وارد کرده است؛ موضوعی که در آستانه انتخابات محلی بهشدت در فضای عمومی احساس میشد.
پس از اعلام نتایج، کییر استارمر مسئولیت سیاسی شکست را پذیرفت، اما از کنارهگیری خودداری کرد و این نتایج را «سخت و هشداردهنده» توصیف کرد. او در عین حال مدعی شد حزب کارگر از این تجربه برای تقویت موقعیت خود در آینده استفاده خواهد کرد.
با این حال، تحلیلگران سیاسی معتقدند اگرچه جنگ ایران عامل اصلی شکست حزب کارگر نبوده، اما کنار مشکلات داخلی بریتانیا، نقش مهمی در تشدید نارضایتی عمومی و تغییر رفتار رأیدهندگان ایفا کرده است، بهباور آنان، ترکیب فشار اقتصادی ناشی از بحران انرژی و نارضایتی از سیاستهای داخلی، فضای سیاسی را بهسود احزاب مخالف دولت تغییر داده است.