هزینه دادن بس است؛ تحول سینما را کلید بزنید

گروه سیاسی «خبرگزاری دانشجو»؛ به استخدام گرفتن ابزارهای یک فرهنگ غریبه در فرهنگی دیگر، همیشه با مشکلات فراوانی همراه بوده است، گذشته از این که آیا این استخدام، از سر نیازی واقعی بوده یا پس از شکل گیری یک نیاز کاذب، صورت گرفته است؛ مسئله بومی سازی ابزارهای وارداتی، اقدامی است که شاید بتواند از شدت تاثیر مشکلات آن ها (حداقل در کوتاه مدت) بکاهد.

سینما یکی از این ابزارهای غریبه است که متعلق به فرهنگ ما نبوده و حدود 100 سال است وارد فرهنگ ما شده است. اگر نخواهیم درباره این که آیا نیاز به سینما نیازی حقیقی بوده یا کاذب صحبت کنیم، اما آمیختگی این ابزار با حوزه های مختلف فرهنگی و اجتماعی و نیز تفاوت های بارز این حوزه ها در فرهنگ های غربی و اسلامی – ایرانی باعث می شود لزوم بومی سازی و ایجاد تغییر در مدل سینما را نتوانیم انکار کنیم.

با وجود ضرورت این تحول، سینما نیز مانند سایر ابزارهای وارداتی تحول زیادی نسبت به مدل غربی پیدا نکرده و تنها تغییراتی سطحی در آن اعمال شده تا توجیه اولیه برای حضور را پیدا کند. که البته همین تغییرات جزئی نیز به تدریج در حال محو و بازگشت به صورت اولیه است.

باید بپذیریم که اگر سینما متحول نشده سینماگران نیز به عنوان اصلی ترین رکن این ابزار، متحول نشده اند و هرچند از لحاظ شناسنامه و نسب ایرانی و مسلمانند اما ماهیتا در فرهنگ غربی متولد شده و بالیده اند.

البته در قشر سینماگران نیز مانند همه گروه ها نمی توان همه را با یک چوب راند و در میان آن ها نیز هستند معدود کسانی که بر خلاف مسیر، حرکت می کنند اما چون در اقلیت هستند در موضوع بحث ما قرار ندارند.

هنوز تلخی حضور گلشیفته فراهانی در فیلم های غیراخلاقی هالیوودی رفع نشده که یکی دیگر از بازیگران سینمای ایران در شبکه صدای آمریکا ظاهر می شود و بر ضد نظام دروغ پردازی می کند و بدتر از موارد قبل، همکاری مستندسازان ایرانی با بی بی سی و ساخت مستندهایی برای تضعیف نظام جمهوری اسلامی است.

با توجه به سابقه فعالیت رسانه انگلیسی بی بی سی و ضدیت این رسانه تحت حاکمیت استعمار پیر با جمهوری اسلامی، یقینا مستند سازان مذکور که البته تعدادشان بسیار بیشتر از افراد دستگیر شده است در حکم جاسوس بوده و مجازاتشان نیز باید مطابق مجازات یک جاسوس باشد.

شدت هزینه هایی که نظام به خاطر افتضاحات سینماگران می پردازد آنقدر زیاد است که توجه به بومی سازی سینما را در اولویت برنامه های نظام قرار دهد. در این میان، به نظر می رسد بهتر است سرمایه گذاری اصلی روی جوانانی باشد که در ابتدای راه ورود به عرصه سینما هستند و مراکز دانشگاهی و حوزه علمیه وظیفه خطیری در این راستا دارند.

البته تربیت نیروی انسانی یکی از حوزه های ضروری برای تحول در سینماست و تحول کامل سینما حوزه های بسیار بیشتری را شامل می شود که در صورت دستیابی کامل به آن، می توانیم تاثیرگذارترین هنر روزگارمان را در خدمت رشد تمدن اسلامی قرار دهیم.