نتوانستيم مثل مجلس هفتم موفق باشيم/ بيشتر از ساكتين فتنه بايد نسبت به خود فتنه حساس باشيم

بدين جهت «خبرگزاري دانشجو» مصاحبه اي با وي ترتيب داده است كه بخش دوم اين گفت وگو را مي خوانيد:  

«خبرگزاري دانشجو» - عملکرد فراکسيون اصولگرايان را در مجالس هفتم و هشتم چگونه ارزيابي مي کنيد؟

دهقان: در مجلس هفتم رئيس فراكسيون اصولگرايان آقاي باهنر بود، نحوه انتخابات فراكسيون اصولگرايان در مجلس هفتم متفاوت با مجلس هشتم بود. در آنجا كل اصولگرايان اجتماع می كردند و تعدادي كانديد شدند و تعدادي هم رأي مي آوردند و عضو شوراي مركزي فراكسيون مي شدند، نحوه تشكيل فراكسيون اصولگرايان در مجلس هفتم نسبت به مجلس هشتم صحیح‌تر بود. در مجلس هشتم انتخابات فراکسيون استاني شد به اين صورت که از هر استان يك يا دو نفر براي اين فراكسيون انتخاب می‌شدند.
 
در مجلس هفتم بعضاً اختلافاتي بين اصولگرايان تحول خواه و اصولگرايان سنتي وجود داشت. مثلا در يک دوره ما اكثريت فراكسيون را بدست آورديم؛ ممكن بود بتوانيم رئيس فراكسيون را تغيير دهيم اما به خاطر اينكه وحدت بين اصولگرايان حفظ شود به آقاي باهنر راي داديم و وي مجددا رئيس فراکسيون شد.
 
در مجلس هشتم از آغاز تشكيل فراكسيون و شوراي مركزي اختلاف نظر مطرح بود، بعضي از استان‌ها دو يا سه نماينده داشتند و همين افراد می‌توانستند به طور ثابت عضو شوراي مركزي اصولگرايان باشند، در حالي كه ممكن بود در مجمع اصولگرايان اينها راي بسيار پاييني داشته باشند.
 
علاوه بر اينكه برخي اختلافات وجود داشت موضوع فتنه سال 88، تفریط‌ها و افراط‌هایی كه در اين خصوص شكل گرفت و برخي افراد هم موضع شفافي نسبت به فتنه نمی‌گرفتند شكاف بين اصولگرايان را بيشتر كرد. 
 
دوستان آقاي لاريجاني فکر مي کردند اگر وي از رياست فراکسيون پايين آيد، به وجهه وي بر مي خورد
 
رياست آقاي لاريجاني در فراکسيون اصولگرايان مجلس هشتم هم يكي از اختلافات بود. دوستان آقاي لاريجاني فكر مي كردند اگر آقاي لاريجاني از رياست پايين آيد يك شكستي براي آنها محسوب مي شود، لذا بحث براي آنها جنبه حيثيتي پيدا كرده بود، به نظر من اگر اين وضعيت و اين تعارضات به وجود نمي آمد، خيلي راحت می‌شد با تفاهم و بدون اينكه به وجهه آقاي لاريجاني آسيبي برسد، قضيه را تمام كرد.
 
رياست همزمان فراکسيون و مجلس موجب مختل شدن کار فراکسيون اصولگرايان شد
 
متاسفانه اين مسئله در مجلس هشتم حل نشد. اگر فراكسيون اصولگرايان فعال مي شد کميته هاي تخصصي مي توانستند كار كنند و طرح و برنامه بياورند، ولي همزماني رياست مجلس و فراکسيون اصولگرايان مانع اين کار شد.
 
هم بي تحملي بود، هم تعارضات بود و هم كم تدبيري، بالاخره ما پذيرفتيم كه در گروه‌هاي مختلفي هستيم. خوب‌ اختلاف سلیقه‌ها بود، اما قبلاً تمرين كرديم كه عليرغم  اختلاف سلايق در يك جبهه باشيم.
 
«خبرگزاري دانشجو» - برخي مي گويند علت تشکيل فراکسیون‌های مختلف در دل اصولگرايان ضعف عملکرد فراکسيون مرکزي اصولگرايان بوده، اين را تا چقدر قبول داريد؟
 
 دهقان: هر چند كار تشكيلاتي امري ضروري است ولي اگر همه دست به دست هم مي داديم و فراكسيون اكثريت را فعال مي كرديم بهتر بود. تشكيل فراكسيون هاي فرعي موجب شد فراكسيون اكثريت خاصيت كمتري داشته باشد اما بعضي ها تحمل نكردند حتي اگر گروه هاي فرعي هم مي خواستند تشكيل دهند نبايد علني مي شد، زيرا يكپارچگي فراكسيون اصولگرايان بايد حفظ می‌گردید.
 
درست است که گروه‌هايي با همديگر جلسات غيرعلني مي گذاشتند و با هم مذاكراتي داشتند، اما تشكيل فراكسيون جديد از درون اصولگرايان موجب شد آن ظرفيت‌هايي كه مي توانست درون فراكسيون اصولگرايان عامل اصلاح فراكسيون اصولگرايي شود، از فراكسيون اصولگرايان خارج شد.
 
البته آن اشكالات به فراكسيون اصولگرايان و اكثريت وارد بود، اما اينكه ما فراكسيوني تشكيل دهيم كه رو به روي فراكسيون قرار بگيرد، اين خود به خود موجب ناكارآمد شدن بيشتر فراكسيون اصولگرايان مي شود. 
 
به طور کلي عدم تحمل همديگر موجب شد فراكسيون اصولگرايان بيشتر ناكارآمد شود، و در بسياري از مسائل هماهنگي بين اصولگرايان بوجود نمي آمد.
 
«خبرگزاري دانشجو» -  مجمع عمومي چند بار در طول مجلس تشكيل شد؟
 
دهقان: خيلي كم، فراكسيون اصولگرايان در كار تشكيلاتي خيلي ضعيف عمل کرد. اصلا نفس تشکيل فراکسيون براي کارآمد کردن مجلس است، ولي اين اتفاق نيفتاد؛ جمعي از دوستان تر به آقاي احمدي نژاد فراكسيون انقلاب اسلامي را تشكيل دادند و يک جمعي را هم رئيس مجلس دور خودش جمع مي کرد و جلسات خاص خودش را داشت.
 
«خبرگزاري دانشجو» - جلسات آقاي لاريجاني از ابتداي مجلس تشکيل مي شد؟
 
 دهقان: نمي دانم از ابتداي مجلس بود يا مدتي بعد. اما ما بعدا فهميديم که اين جلسات متشكل از تعدادي از نمايندگان با رئيس مجلس تشکيل مي شود كه بسياري از پخت و پزهايي كه ممكن بود در مجلس شود در آن جمع نزديك به رئيس مجلس صورت مي گرفت.
 
آن چه مهم است اين است كه بتوانيم در مجلس هشتم چقدر كار انجام شده است ، البته نتوانستيم مثل مجلس هفتم موفق باشيم، اما بالاخره تعدادي كار قوي در مجلس هشتم انجام شد كه بتوانيم بگوييم مجلس هشتم اين قدر كار كرده است.
 
فراكسيون هاي فرعي هم كه تشكيل شد بيشتر كاركرد سياسي داشت مثلا فراكسيون انقلاب اسلامي هم كه از دوستان ما هستند طرحي براي حل مشكلات كشور به مجلس نياوردند.
 
«خبرگزاري دانشجو» - در خصوص طرح نظارت بر نمايندگان، اشکالات عمده اي متوجه مجلس هشتم بود، در خصوص اين طرح توضيح دهيد.

ما از مجلس هفتم طرح نظارت بر نمايندگان را البته با سياق ديگري آماده كرده بوديم آن طرح به كميسيون آيين نامه رفت و چون دو سوم رأي نمايندگان را مي خواست به نتيجه نرسيد.

در مجلس هشتم وقتي مقام معظم رهبري به مجلس توصيه كردند برخي دوستان ما مي خواستند از آن فضايي كه ايجاد شده بود و نمايندگان هم خدمت مقام معظم رهبري به نشانه تأييد فرمايش ايشان تكبير گفته بودند حداكثر استفاده را بكنند و طرح نظارت بر نمايندگان را بصورت فوري به تصويب مجلس برسانند همان طرح مجلس هفتم با تغييراتي توسط آقاي دكتر توكلي آماده شد كميسيون اصل نود هم با در نظر گرفتن همان طرح، طرح جديدي آماده كرد كه علاوه بر نظارت بر نمايندگان هيئت را براي نظارت بر هیئت رئيسه مجلس و كميسيون ها در نظر گرفته بود.

من خودم هر چند در جزئيات آن طرح ايراداتي داشتم ولي معتقد بودم بايد آن طرح رأي بياورد و بعد در كميسيون ذيربط جزئيات را اصلاح مي كرديم به همين دليل به عنوان تنها موافق در صحن صحبت كردم. اما اكثريت نمايندگان حتي آن‌هایی كه طرح را امضا كرده بودند تحت تأثير القاي اين نگراني كه كميسيون اصل نود مي خواهد بر همه نمايندگان تسلط پيدا كند به فوريت رأي ندادند . بعد هم بين نمايندگان اختلافاتي پيدا شد . بخشي از اختلافات مربوط به كميسيون رسيدگي كننده به طرح بود تعدادي مي گفتند چون طرح ماهيت آيين نامه اي دارد بايد به كميسيون آيين نامه برود البته برخي از آنها كساني بودند كه با اصل طرح نظارت و با قانون گذاری در اين خصوص مخالف بودند.

اگر طرح به كميسيون آيين نامه می‌رفت چون دو سوم رأي مي خواست يا اصلا تصويب نمي شد يا يك متن ضعيف و بي خاصيت به عنوان طرح نظارت تصويب مي شد تا مجلس اين مسئله را به اصطلاح از سر خود باز كند. خوب ما در برابر اين نظر مقاومت كرديم . چندين بار در هیئت رئيسه صحبت شد حمايت آقاي لاريجاني را هم جلب كرديم. به خاطر همين اختلاف و معلوم نبودن كميسيون چند ماه طرح معطل ماند و بعد كميسيون مشترك متشكل از سه كميسيون قضايي و حقوقي و اصل نود و آيين نامه داخلي تشكيل شد . اكثر اعضاي هیئت رئيسه كميسيون از اعضاي كميسيون قضايي انتخاب شدند . هم رئيس هم مخبر هم يكي از نواب رئيس كه خود حقير بودم از كميسيون قضايي انتخاب شدند و طرح خوبي آماده شد .هر چند اختلاف همچنان ادامه داشت ولي اكثريت همان طرحي كه ما در كميته آماده كرديم قبول كردند و فضاي نسبتا خوبي در نهايت در كميسيون ايجاد شد و با جلب مشاركت افراد صاحب نفوذ مجلس در صحن هم چالش جدي نداشتيم .اگر توصيه مقام معظم رهبري نبود اين طرح به تصويب نمي رسيد كما اينكه در مجلس هفتم هم به تصويب نرسيد .
 

خبرگزاري دانشجو - مخالفان اين طرح چه استدلالي داشتند؟

مخالفان از منظرهاي متفاوتي مخالفت مي كردند برخي با اصل طرح مخالف بودند و استدلالی داشتند . آنها هيچ نظارتي بر نمايندگان را قبول نداشتند. ما مخالفت آنها را طبيعي مي دانستيم اما آن مخالفتي كه براي ما عجيب بود و به نظر مي رسيد از روي دلسوزي هم بود مربوط به دوستاني بود كه 180 درجه از لحاظ سياسي با گروه اول متفاوت بودند . اين گروه اخير مي گفتند نظارت خود مجلس بر مجلس امكان ندارد و فقط بايد شوراي نگهبان بر مجلس نظارت كند . آنها هم در كليات با آن مخالفان اصلي هم داستان شدند و هم در جزئيات پيشنهادي دادند كه اگر تصويب مي شد ريشه اين طرح زده مي شد.
 

اين در حالی بود كه اولا نظارت شوراي نگهبان بر مجلس و نمايندگان نياز به قانون ندارد بر اساس تفسيري كه شوراي نگهبان داشته است نظارت آنها مستمر است هم چند ممكن است خود شوراي نگهبان از اين اختيار با هر ملاحظه اي استفاده نكند و با آن پيشنهاد به نظر من با خواست مقام معظم رهبري هم متفاوت بود.

اين طرح هر چند با تأخير و با فراز و نشيب به تصويب رسيد با این حال از افتخارات مجلس هشتم بود.

البته به نظرمي رسيد برخي از جريانات سياسي و برخي رسانه ها هم تحت تأثير همان جريان سياسي يكسره به دنبال تخريب مجلس بودند. نقاط ضعف مجلس را كه بايد مي گفتند اما نقاط قوت مجلس را هم با بهانه هاي واهي به عنوان نقطه ضعف تلقي مي كردند.

وقتي اكثريت مجلس در برابر پيشنهادات مخالفان طرح نظارت مقاومت مي كرد از اينكه اين مقاومت را تشويق كنند طوري خبررساني مي كردند كه اين پايبندي اكثريت مجلس به طرح نظارت را هم به عنوان ضعف مجلس به جامعه منتقل كنند . در داخل مجلس هم تعدادي بوده و هستند كه گويي رسالت اصلي آنها تخريب خود مجلس بوده است . من مخالف نقد مجلس نيستم مجلس هم مثل بقيه دستگاه ها بايد نقد شود اما نبايد به خاطر اينكه برخي رسانه ها با رئيس مجلس مخالفند يا با يك جريان مجلس مشكل دارند كل مجلس را زير غلتک بي انصافي ببرند. 
 
«خبرگزاري دانشجو» - عمده ترين انتقادي که به سازوکار 8+7 وارد است، چيست؟
 
دهقان: هميشه همه چيز به ميل انسان نمي چرخد ما نگاهمان بايد به عنوان جبهه انقلاب باشد، در مسائل مهمي مثل انتخابات نبايد مبتلا به گروه گرايي شويم ، با همه انتقاداتي كه به يكديگر داريم ما يك جبهه با عنوان جبهه انقلاب هستيم و اگر بخواهييم هر كدام از اين سه طيف و شخصيت ها را بررسي كنيم مثل همه انسان ها به نقاط قوت و ضعفي مي رسيم.

 يكي از دلايل اصل وحدت اين است كه ما يك مجلس كارآمد مي خواهيم و هر چه دايره اطراف خودمان را تنگ كنيم، نمي توانيم نيروهاي قوي و جامعي را براي مجلس پيدا كنيم، چون تنگ كردن دايره منجر به حذف تعدادي از نيروهاي متدين و كارآمد مي شود. وقتي يك گروه اصولگرا مي گويد من حاضر نيستم با بقيه وحدت كنم معناي آن اينست كه افراد متدين و متخصص ساير گروه هاي اصولگرا را نمي پذيرم و همان افرادي را در ليست خود قرار مي دهد كه از لحاظ فكري تابع آن گروه باشد. پس اولين آفت تفرقه بين اصولگرايان محروم كردن مجلس از بخشي از نمايندگان كارآمد اصولگرا و تشكيل يك مجلس ضعیف‌تر نسبت به گذشته است . موضوع بعدي اينست كه ما به عنوان اصولگرا بايد توجهمان به همه مسائل از منظر جبهه انقلاب باشد.

هر كدام از گروه هاي اصولگراي موجود داراي ايراداتي هستند ممكن است يكي از گروه ها گروه ديگري را كمتر اصولگرا بداند و خودش را از بقيه اصولگراتر بداند. اين دليل كافي براي تفرقه نيست . ما بايد همه گروه هاي اصولگرا را با بلند نظري در جبهه انقلاب قرار دهيم . حذف گروه هاي اصولگرا به اين دليل كه برخي از افراد و اجزاي آن گروه ها داراي ایراداتی هستند اين موجب كوچك شدن چتر اصولگرايي مي شود . و به نظر اين حقير اين نه در درازمدت و نه در كوتاه مدت به نفع انقلاب و نظام تمام نمي شود . حذف برخي شخصيت ها كه داراي ظرفيت هاي مفيدي براي انقلاب هستند اين موجب ريزش تعدادي از حاميان و طرفداران آنها مي شود كه به مصلحت كشور و نظام نيست.

از اينها گذشته ما بايد وضعيت فعلي را خوب بشناسيم عالم به زمان خود باشيم انتخابات آينده و گروه هاي رقيب اصولگرايان را بشناسيم . اينكه برخي گروه ها جريان اصلاح طلبان را به حساب نمي آورند و رقابت را به درون اصولگرايان كشانده اند اين هوشمندي سياسي نيست . جريان اصلاحات كه بخشي از آنها در درون نظام قرار دارند و بخشي ديگر بخاطر فتنه سال 88 از درون نظام خارج شدند در انتخابات پيش رو مي خواهند وزن مردمي خودشان را نشان بدهند.

علاوه بر اينكه ما با يك جريان موسوم به انحرافي در انتخابات پيش رو مواجه هستيم جرياني كه هم ثروت دارد و هم بخشي از قدرت را در اختيار دارد.

برخي از دوستان ما به خاطر اينكه چند نفر از افراد وابسته به جريان سنتي اصولگرايان در قبال فتنه سال 88 دير موضع گرفتند مي خواهند راهشان را از همه اصولگرايان جدا كنند . با اينكه ما هم نسبت به سكوت يا موضع گيري همراه با تأخير در قبال فتنه سال 88 منتقد بوده و هستيم و در همان زمان هم انتقاد خودمان را مطرح كرديم اما معتقديم مهمتر از اين دسته از افراد كه فقط در برابر فتنه مسامحه كردند خود جريان فتنه است. اگر این قدر نسبت به اصطلاحا ساكتين فتنه حساس هستيم بيش از آن بايد نسبت به خود فتنه حساس باشيم كه در اثر تفرقه ما در انتخابات آينده بخشي از مجلس را تصرف نكند.

در مقابل برخي دوستان مي گويند يكي از طيف هاي اصولگرا در برابر جريان انحرافي دير موضع گرفتند و با حمايت هاي متعصبانه و غير هوشمندانه اين جريان را تقويت كردند و اكنون هم اين جريان انحرافي را در چند نفر خلاصه مي دانند و با تحليل هاي ساده‌انگارانه مسئله جريان انحرافي را ساده سازي مي كنند خوب اين انتقادات هم از طرف طيف سنتي اصولگرايان نسبت به طيف ديگر اصولگرايان مطرح مي شود كه ممكن است خيلي از اين انتقادات هم وارد باشد اما به نظر ما اين انتقادات نمي تواند مجوز تفرقه باشد. تفرقه و جدا دانستن بخش مهمي از اصولگرايان كه به عنوان رايحه خوش خدمت مطرح بودند و امروز هم بخشي از آنها جبهه پايداري را تشكيل داده اند به اين بهانه كه اين دوستان ديرتر در برابر جريان انحرافي موضع گرفتند موجب مي شود خود جريان انحرافي از اين تفرقه حداكثر سوء استفاده را بكند.
 

خلاصه اينكه تفرقه بين طيف هاي مختلف اصولگرايان به بهانه اينكه برخي از افراد در برابر فتنه يا انحراف دير موضع گرفتند در واقع خدمت به همان فتنه و انحراف است. مسئله ديگر اينست كه بگو مگو بين اصولگرايان و دروني كردن رقابت بين آنها موجب مي شود توده مردم نسبت به اصولگرايان بدبين شوند و ممكن است اين هم تراشي ها موجب شود اصولگرايان جايگاه خودشان را در بين توده مردم از كف بدهند . اينكه برخي دوستان مي گويند ما قصد نداريم ليست بدهيم به نظر من اين خيلي مهم نيست آنچه مهم است جلوگيري از تخريب و تراشيدن ساير اصولگرايان است.