کد خبر:۲۲۹۹۵۳
همایش «مبانی، منابع و اصول تربیت و تعلیم اسلامی»-1؛

سید حسین حسینی: استاد حسینی گره‌گشای بسیاری از گره‌های معرفتی و مدیریتی امروز و پدر تعلیم و تربیت اسلامی ایران است

همایش مبانی، منابع و اصول تعلیم و تربیت اسلامی با سخنرانی سیدحسین حسینی دبیر علمی همایش در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی آغاز به کار کرد.

به گزارش خبرنگار دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو» همایش «تعلیم و تربیت اسلامی» در ذیل گفتمان علوم انسانی، در دو محور مفهوم شناسی تعلیم و تربیت اسلامی و همچنین بررسی آراء دکتر علی‌اکبر حسینی در باب تعلیم و تربیت اسلامی و علوم انسانی در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی برگزار شد.


در مراسم افتتاحیه این همایش سید حسین حسینی طی سخنرانی کوتاهی هدف از این همایش را بازشناسی، معرفی و نقد نوشته‌ها و تفکرات استاد علی اکبر حسینی دانست، تا مورد توجه و بازخوانی قرار گیرد، که این تحلیل از نیازهای ضروری پژوهشی و نظریه‌پردازی در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی است.


دبیر علمی همایش مرحوم حسینی را یکی از اولین نظریه‌پردازان اسلامی شدن دانشگاه و تحول علوم انسانی و علوم انسانیِ اسلامی خواند و گفت: در این حوزه کتاب‌ها و مقالات فراوانی توسط این استاد بزرگوار منتشر شده است.


حسینی از دیگر اهداف این همایش را تحلیل علمی نظام تعلیم و تربیت اسلامی و تبیین مؤلفه‌های آن تهیه و تنظیم نظام‌نامه تعلیم و تربیت اسلامی در ایران در راستای الگوی پیشرفت اسلامی- ایرانی دانست.


وی متذکر شد: زمینه‌سازی جهت نظریه‌پردازی در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی و ترویج جریان نقد علمی فراگیر در حوزه علوم تربیتی از دیگر اهداف این همایش است.


فرزند علی‌اکبر حسینی گفت: علوم انسانی به عنوان یکی از نیازهای ضروری جامعه اسلامی است و بدون آن امکان مدیریت ایرانی-اسلامی در زاویه الگوی پیشرفت مطلوب مهیا نخواهد گردید؛ چراکه حل نهایی بسیاری از گره‌ها و چالش‌های معرفتی و مدیریتی امروز جامعه در گرو نظریه‌پردازی در این خصوص است و بی‌تردید حوزه علوم تربیتی و نظرات اندیشمندان صاحب‌نظری چون دکتر حسینی یکی از بهترین مسیرهای گره‌گشایی در این زمینه خواهد بود.


وی خاطر نشان کرد: آراء این استاد فقید در زمینه نظام تعلیم و تربیت اسلامی و ابداعات و دیدگاه‌های وی در خصوص نظریه تربیتی اسلام و تأکید نگاه نظری و کاربردی در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی است که گروهی از صاحب‌نظران از وی به‌عنوان پدر تعلیم و تربیت اسلامی در ایران یاد می‌کنند.


حسینی ادامه داد: دکتر علی‌اکبر حسینی از پیشگامان حوزه تعلیم و تربیت اسلامی در سال 65 در سمیناری در شیراز اولین بار این مسئله را به صورت مکتوب بیان کردند و در سال 77 مقاله‌ای ممتاز تحت عنوان علائم و نشانه ها در حوزه تعلیم و تربیت اسلامی پرداختند که  این همان نظریه تفکیک بین مسائل در حوزه علوم انسانی است.


حسینی ادامه داد: یکی از مهم‌ترین سوالاتی که نسبت به هر اندیشمند و دانشمند قابل توجه است، پیدا کردن کلید واژه و نقطه دال مرکزی در اندیشه‌های اندیشمندان است که به درستی حدس زده شود، بازخوانی و نقد آن به راحتی و درستی صورت می‌گیرد.


وی در ادامه با بیان اینکه بعضی اندیشمندان این کلید ‌واژه را مشخص کرده و محور اندیشه‌های خود را طبق این واژه مشخص می‌کنند، گفت: این در حالی است که بعضی دیگر را باید در آثارشان گشت و کشف کرد.


دبیر علمی همایش  ادامه داد: مرحوم دکتر حسینی نقطه مرکزی را مطرح نکرده، ولی می‌توان این کلید واژه را حدس زد و عناصر آن را به تدریج به دست آورد و نقش کلیدی آن را پایگاه محوری اندیشه او قرار دارد.

 

وی متذکر شد: با توجه به آثار استاد می‌توان استقلال نظامی تعلیم و تربیت اسلامی را کلیدواژه اصلی آثار ایشان دانست.


حسینی آثار مرحوم حسینی را دو بخش نظریه‌ای و کاربردی مطرح کرد که در مقالات نظریه‌ای، تاریخچه تعلیم و تربیت، نظریه تربیتی اسلام، راهبردها و بهداشت روانی را یادآور شده است.

 

حسینی دو سوال را در حوزه تعلیم و تربیت ذکر کرد که باید همه به آن توجه داشته باشند: 1. ضرورت تعلیم و تربیت اسلامی 2. چیستی تعلیم و تربیت اسلامی.

 
وی تصریح کرد: وقتی صحبت از چیستی است باید به عناصر و مولفه‌های تعلیم و تربیت توجه کنیم و وقتی صحبت از ضرورت است سخن از بایدها و نبایدهاست.

 

دبیر علمی همایش ادامه داد: اگرچه مسئله ضرورت نظام و تعلیم و تربیت در اسلام کمتر محل تردید واقع شده ولی در مورد چیستی آن ابهامات و تردیدهای وجود دارد؛ چرا که به هر حال آیات و روایات تربیتی بسیاری از اسلام وجود دارد و کمتر کسی وجود یک نظام تعلیم و تربیت اسلامی را انکار می‌کند، اما اینکه این نظام چیست و مولفه‌ها، ابعاد و عناصر آن کدام است، مورد بحث فراوان است


وی در ادامه افزود: در سنت تعلیم، سنت پاسخ به نیاز زمان است؛ یعنی نیاز زمان خودمان را دریابیم و سپس از حوزه کار خودمان به نیاز جامعه پاسخ دهیم و این یعنی.


حسینی دو مشکل در جامعه علمی مطرح کرد و تأکید کرد: یکی از مهم‌ترین مشکلاتی که در جامعه امروز با آن مواجهه‌ایم مشکل عدم توجه به نیازهای زمان دانست.


وی ضمن تأکید بر ضرورت نقد و نقدپذیری، مشکل جامعه علمی را مشکل نقد و نبودن روحیه نقدپذیری خواند و گفت: ما نه نقد داریم نه آداب نقد را می‌دانیم در حالی که در سنت اسلامی این‌گونه نیست؛ چرا که طالب علم در هر جایی به دنبال حکمت می رود و طالب علم باید نقدپذیر باشد.


دبیر علمی همایش نیاز زمان را برآمده از جامعه امروز اسلامی دانست و گفت: متأسفانه به بیان نیازهای برآمده از انقلاب اسلامی آنچنان که باید توجه چندانی نشده است.


حسینی ادامه داد:‌ مرحوم حسینی یک نگاه نظام‌مند به اصول تعلیم و تربیت اسلامی داشت و شاگردان وی بر این امر در قالب 5 محور تصریح کردند. از جمله: 1. نگاه نظام‌مند و سیستماتیک به عناصر تعلیم و تربیت 2. عناصر و مولفه‌های نظام تعلیم و تربیتی چگونه شناسایی می‌شوند 3. تفکیک منابع، موضوع،؛ اصول، اهداف در حوزه‌های تعلیم و تربیت و تفکیک واژه‌ها و مرزها در این حوزه 4. جداسازی مرزهای تعلیم و تربیت اسلامی و مادی‌گرا 5. ارائه و تبیین نظریه تعلیم و تربیت اسلامی و مقایسه این نظریه با دیگر نظریات.


 

ارسال نظر
captcha
*شرایط و مقررات*
خبرگزاری دانشجو نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.
پربازدیدترین آخرین اخبار