هرکه مغزش بیش، هوشش بیشتر؟

به گزارش خبرنگار فناوری خبرگزاری دانشجو، متخصصان مغز و اعصاب کمبریج پیش‌بینی کرده‌اند که اندازه ایده‌آل مدار‌های مغزی با وظیفه خاصی که بر عهده دارند، هماهنگ شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد افزودن سلول‌های عصبی متعدد که باعث فعال شدن مغز می‌شوند و نیز اتصالات سیناپسی که باعث جریان اطلاعاتی از نورونی به نورون دیگر می‌شود، در واقع مانند شمشیری دو لبه عمل می‌کند.

از سوی دیگر، افزایش این اتصالات، یادگیری را آسان‌تر می‌کند. همچنین، به دلیل صدا‌های پیوسته‌ای که در اتصالات انتقال‌دهنده سیگنال رخ می‌دهد، هنگامی که اندازه مدار‌ها به اندازه مشخصی افزایش می‌یابد، افزایش اتصالات در نهایت یادگیری و انجام وظایف مربوط را دشوار می‌کند.

یافته‌های جدید، علت اتصالات این سر و صدا‌ها را نشان می‌دهد که منجر به بروز اختلال در یادگیری می‌شود و با اتصالات بالای مغزی مرتبط است و اشکالی از اوتیسم را ایجاد می‌کند. محققان معتقدند که افزودن اتصلات متعدد به مدار‌های مغزی، عملکرد یادگیری را تقویت می‌کند. این اتصالات اضافی که ظاهرا برای عملکرد مغزی ضروری نیستند، فرآیند یادگیری را تسهیل می‌کنند.

شواهد به دست آمده نشان می‌دهد مغز‌های بزرگ‌تر در گونه‌هایی یافت می‌شود که عملکرد شناختی بالاتر و توانایی یادگیری بیشتری داشته باشند. در این افراد، اندازه مدار‌های مغزی طبق نیاز برای بازدهی یادگیری محدود شده‌اند. در واقع، افزایش رشته‌های عصبی و اتصالات به مغز تا اندازه‌ای به یادگیری کمک می‌کند و افزایش اندازه آن یادگیری را مختل می‌کند.