انفجار دفتر نخست وزیری

در تابستان ۱۳۶۰، جمهوری اسلامی ایران در حالی با جنگ، بحران سیاسی و موج گسترده ترور‌های منافقین روبه‌رو بود که ۷ تیر و ۸ شهریور، دو ضربه سنگین به رأس ساختار سیاسی کشور وارد کرد؛ اما ترور رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر نیز نتوانست مسیر انقلاب را متوقف کند. چهار دهه بعد، ماجرای ۸ شهریور همچنان یک سؤال مهم را پیش روی ما می‌گذارد؛ چرا ترور، با وجود حذف چهره‌های اصلی و تکرار این الگو در دهه‌های بعد، نتوانست جمهوری اسلامی ایران را از حرکت بازدارد؟

قسمت دهم و پایانی «تارکد» ماجرای انفجار دفتر نخست وزیری را واکاوی می‌کند.

همواره پرونده‌های امنیتی مانند انفجار دفتر حزب جمهوری اسلامی، انفجار دفتر نخست‌وزیری، ترور شهیدان اسدا... لاجوردی «دادستان انقلاب تهران» و قتل‌های زنجیره‌ای و... در کشورمان با معرفی عاملان ترور مختومه شدند و نقاط پر ابهامی از دوران انقلاب را برجا گذاشتند.

یکی از پر حاشیه‌ترین متهمان انفجار دفتر نخست وزیری در ۸ شهریورماه ۱۳۶۰ محسن سازگارا است. بدیهی است که بنده به عنوان روزنامه‌نگار در مقام قضاوت نیستم و استفاده از واژه «متهم» دلیل بر قطعی دانستن جرم نیست.

مجموعه مستند «پرونده مسکوت» با نگاهی به انفجار در دفتر نخست وزیری و شهادت آیت‌الله بهشتی تولید می‌شود.

چرا امام دستور کتبی ندادند؟ چیزی که ما از مشی امام سراغ داریم این است که برای مسائل بسیار کوچک کتباً حکم می‌دادند. چرا در موضوع انفجار دفتر نخست‌وزیری امام حکم کتبی ندادند؟

کتاب پرونده مسکوت نوشته محمدحسن روزی طلب و محمد مهدی اسلامی درتابستان ۱۳۹۳، با شمارگان ۲۰۰۰ نسخه و ۷۴۸ صفحه منتشر شده است.

حسین شیخ الاسلام گفت: با بیان اینکه این مستند واقعا مستند و جامع است گفت: در موضوع انفجار دفتر نخست وزیر ابهامات واقعی وجود دارد و همچنان خیلی از مسائل حل نشده باقی مانده است.