عملیات با رمز یا زینالعابدین (ع) شروع شد و با همین نام نیز در تاریخ جنگ تحمیلی از آن یاد میشود. آن را دنبالهای برای عملیات مسلم بن عقیل میدانند و هدف از اجرای آن را بازسازی خطوط دفاعی ما، پس از آن عملیات عنوان میکنند. در چند کتاب، به این عملیات پرداخته میشود.
کد خبر: ۱۰۴۳۱۱۸ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۰۸/۲۴
مدیر مرکز فرهنگی دفاع مقدس خرمشهر به مناسبت ۴ آبان مطرح کرد؛
شبی که عبدالله شهید شد من در مأموریت بودم. خوابی دیدم و همان لحطه متوجه شدم که پسرم به شهادت رسیده است. صبح همان روز تعدادی از همرزمانم آمدند گفتند که برو خانه؛ ظاهرا عبدالله مریض است.
درجهدار ملعون بعثی گلنگدن اسلحه کلاشینکفی را که در دست داشت کشید و لوله اسلحه اش را روی پیشانی من گذاشت. ظاهرا آخر ماجرا بود و من داشتم به آرزوی دیرینه خود یعنی شهادت میرسیدم. من که کار را تمام شده میدیدم آرام چشمانم را بستم و زیر لب شهادتین را خواندم. شاید باورتان نشود، ولی در آن لحظه من واقعا از دنیا بریدم و دل کندم.
مأموریت، پاکسازی نیزار اطراف پاسگاه بود و میبایست یک قایق تا ۱۵۰ متر جلوتر از پاسگاه میرفت و تا پایان مأموریت، تأمین را عهدهدار میشد. نیروهای پشتیبانی بعد از پاکسازی، میبایست در میان نیها با فاصلهای معین از پاسگاه، کمین میکردند، سپس مستقر میشدند.
پس از پذیرش قطعنامه ۵۹۸ عملیات «دفاع سراسری» در تاریخ ۶۷/۵/۱ اجرا شد. اسم این عملیاتها را سراسری گذاشتهاند، چون بدون هیچ طرح و برنامهای از قبل تعیین شده انجام شد و در حقیقت مجموعهای از چند عملیات بودند.
در حالی که مردم روستای «زرده» و اهالی روستاهای اطراف در روز عید قربان اطراف چشمه روستا مشغول انجام مناسک مذهبی بودند، غافلگیرانه به قصد انتقام و تعمدا مورد بمباران ۱۰ فروند هواپیما و پرتاب بیش از ۳۰ فروند بمب و راکت شیمیایی حاوی گازهای کشنده «خردل»، «اعصاب» و «سیانور» قرار گرفتند و بلافاصله ۲۷۵ نفر از این اهالی به ویژه کودکان و زنان و سالخوردگان در دم به شهادت رسیدند.
هماهنگی و توافق دو ابرقدرت که پس از پایان جنگ جهانی دوم بیسابقه بود دو ویژگی مهم داشت که هر دو بر جنگ ایران و عراق و پایان آن تأثیر گذاشت: یکی دامنه گسترده گفتگوهای خلع سلاح و کنترل تسلیحات و دیگری حل و فصل درگیریهای محلی با اعاده نقش سازمان ملل متحد.
عملیات قادر در دو ماه طی سه مرحله و با نامهای قادر ۱، ۲ و ۳ اجرا شد و هدف از انجام آن در غرب، تسلط بر شهر «سیدکان» استان «اربیل» عراق و آزادسازی بلندیهای منطقه بود.
به میدان مین دشمن رسیدیم. منظره دلخراشی داشت. تعدادی از افراد گردان خط شکن به روی مین رفته و شهید و مجروح شده بودند، اما با وجود زخمهای شدید به ما روحیه میدادند که جلو بروید و به ما توجه نکنید.