تولید پارچه

با نزدیک شدن به سال نو و افزایش تقاضای خرید مردم، صنعت نساجی ایران در معرض رکودی عمیق قرار دارد. در حالی که میزان واردات پارچه به بیش از ۶۸۰ میلیون دلار رسیده است، همچنان هیچ تصمیم قطعی برای اصلاح این روند اتخاذ نشده است.

واردات پارچه در سال‌های اخیر با رشد چشمگیری که داشته، به ۱۰۰ درصد رسیده است و این اتفاق به معنی کاهش فعالیت نساجی‌های داخلی و آسیب‌پذیر شدن آن‌ها است.

بر اساس آمار موجود، پارچه یکی از کالا‌های پرکاربرد در کشور محسوب می‌شود که واردات بالای آن در سال‌های اخیر، باعث نارضایتی تولیدکنندگان و نگرانی از جهت آسیب اقتصادی به کشور شده است.

تولید داخلی می‌تواند برای کشور قدرت اقتصادی و سیاسی ایجاد کند، چون باعث خودکفایی می‌شود. کشوری هم که لنگ نان شبش نباشد زور نمی‌شنود. با این نگاه تولید یک مسئله استراتژیک است. حالا اگر توان تولید محصولی مثل چادر مشکی در داخل کشور وجود داشته باشد، اما از آن حمایت نشود یعنی آب در کوزه و ما تشنه‌لبان می‌گردیم.