تقابل تامین بودجه خوابگاه‌ها با افزایش ظرفیت پزشکی / تعداد دانشجو مهم است یا ارتقای خدمات و سلامت روان؟

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، آنچه از صحبت های مسعود حبیبی معاون فرهنگی و دانشجویی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، در نشست هم‌اندیشی افزایش ظرفیت پزشکی برداشت می شود تابستان سال ۱۴۰۰، طرح افزایش ظرفیت پزشکی با این استدلال که کشور با کمبود پزشک مواجه است، در مجلس شورای اسلامی مطرح شد؛ طرحی که تقریباً تمام اعضای کمیسیون بهداشت با آن مخالف بودند.

گویا یکی از نمایندگان شهرستان‌های استان اردبیل با این استدلال که در بیمارستان مرکز شهرش حتی یک متخصص داخلی وجود ندارد، طرح را امضا کرده بود. دغدغه این نماینده قابل احترام بود، اما پرسش اساسی اینجاست که آیا صرف افزایش ظرفیت پزشکی منجر به حضور پزشک در شهر‌هایی مانند گرمی، مشکمن‌شهر یا خلخال می‌شود؟ این موضوع نیازمند سیاست‌های مکمل و عمیق‌تری است.

اما در نهایت این طرح در مجلس رأی نیاورد اما چند ماه بعد، شورای عالی انقلاب فرهنگی مصوبه افزایش ظرفیت را تصویب کرد؛ نتیجه مصوبه افزایش ظرفیت، طی چهار سال گذشته ۱۶ هزار و ۲۹۸ دانشجوی پزشکی بیش از ظرفیت معمول پذیرش شده‌اند و این افزایش، نیاز‌های دیگری را ایجاد می کند؛ از خوابگاه، تغذیه و حمل‌ونقل گرفته تا امکانات ورزشی، خدمات سلامت روان، فعالیت‌های فرهنگی و وام‌های دانشجویی.

حال با مطرح شدن این مسائل آیا افزایش ظرفیت پزشکی بهانه ای برای کاهش خدمات صنفی برای دانشجویان است یا اینکه دانشگاه از کمبود بودجه شدیدا رنج می برند؟ آنچه مسلم است زمانی طرح ها موفق خواهند شد که هر افزایش ظرفیت نگاه همه جانبه ای را در پی داشته باشد و مسائل پیرامونی اش حل شده باشد.

بازسازی و بهینه‌سازی خوابگاه‌ها، ارتقای کیفیت زندگی دانشجویان، ضرورت بهبود خدمات دانشگاهی و ارتقای سلامت روحی و جسمی ، اهمیت برنامه‌های ورزشی در بهبود وضعیت روحی و روانی می‌تواند به کاهش مشکلات روحی، روانی، استرس و اضطراب در بین دانشجویان کمک کند و در کنار افزایش ظرفیت این موارد نیز اهمیت بسیار بالایی خواهد داشت؛ مشکلات مختلفی که دانشجویان با آن مواجه هستند، باید مورد توجه قرار گیرد.