مركز مشاورهاي كه با نام دانشگاه پول ميگيرد
گروه صنفي «خبرگزاري دانشجو»؛ در كوچههاي گُر گرفته تهران كه آفتاب نزديكترين روزهايش را در نيمكره شمالي طي ميكند، در يك گشت و گذاري كوتاه، مراكزي با شكل و شمايلهاي خدماتي، درماني، فرهنگي، اداري صفآرايي كردهاند كه گاهي در اساميشان، كلاس با فرهنگي را بر سردرشان نصب كرده و به انتظار مشتريان ايستادهاند.
اسامي دانشگاههاي شريف، تهران، علامه، اميركبير و غيره را ميتوان در ورودي كلاسهايي ديد كه براي سركيسه كردن پشتكنكوريها اعم از ديپلمهها، ليسانسهها و فوقليسانسهها داير شدهاند.
به غير از كلاسهاي گوناگون علمي، آموزشي و ايضا فرهنگي، مراكز مشاورهاي هم به اسم دانشگاه و در نزديكترين محل به همان دانشگاه داير شده كه حتي دانشجويان هم از اين همه قرابت اسمي و مكاني فريب ميخورند.
مركز مشاوره شريف كه در فاصله ايستگاه مترو تا درب اصلي دانشگاه با تابلويي رهگذران و دانشجويان را به سوي خودش رهنمون ميكند، هيچ ربطي به دانشگاه صنعتي شريف ندارد و آقاجاني، مسئول مركز مشاوره دانشگاه شريف نيز كلي از دردسرسازي اين مركز گله مند است.
اگر به هويت اين مركز مشاوره پي نبري، خيال ميكني كه در دانشگاه شريف يك مركز مشاوره شبانهروزي افتتاح شده و وقت و بيوقت خودش را وقف دانشجويان كرده است، در حالي كه با اولين مراجعه و دريافت پولي در قطع تراول و اسكناسهاي 10هزار توماني براي پذيرش، دانشجو را مبهوت ميكند.
حالا دانشجو كه براي مشاوره و حل مشكلش به آنجا رفته بود، با مشاجره لفظي و يا فيزيكي دست از پا درازتر برميگردد و همين كه آن مركز را به هم نريزد و سر راهش لگدي يا سنگي به شيشههاي آن نيندازد، هنر كرده است.
كسي نيست به صاحبان اين مراكز و احيانا بنگاه هاي دلالي بگويد كه معلوم نبودن تكاليف مراكز مشاوره از اين جهت كه زير نظر معاونت فرهنگي و اجتماعي باشند و يا تحت پوشش معاونت دانشجويي كار كنند، سرگرداني دانشجو را سبب ميشود؛ حال هم اگر با نام دانشگاه مركز مشاوره بزنند، بر آشفتگي بازار مشاوره ميافزايند./انتهاي پيام/