گزارش|
بحران تصمیمگیری تمامی ندارد / وقتی مسئولان آینده دانشآموزان را دچار ابهام میکنند
در روزهایی که جامعه با شرایط سخت و پرالتهاب مواجه است، ابهام در تصمیمات آموزشی میتواند فشار روانی داوطلبان و خانوادهها را چند برابر کند.
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری دانشجو، کنکور برای میلیونها دانشآموز ایرانی تنها یک آزمون چندساعته نیست؛ نقطهای است که سالها تلاش، امید، برنامهریزی و آیندهنگری در آن خلاصه میشود. اما در شرایطی که کشور با بحرانهای مختلف، از جمله وضعیت جنگی و افزایش نگرانیهای عمومی، روبهرو است، هرگونه ابهام درباره ظرفیت رشتههای پرمتقاضی و سیاستهای پذیرش دانشگاهی میتواند آرامش روانی داوطلبان را با چالش جدی مواجه کند. این در حالی است که قائممقام وزیر بهداشت به هیچ عنوان علاقهای به ایجاد آرامش برای اذهان عمومی و دانشآموزان و خانوادههای آنها ندارد. پرسش اساسی اینجاست: چرا در حساسترین مقطع زندگی تحصیلی جوانان، تصمیمات مهم باید اینچنین مورد هجمه واقع شوند؛ در حالی که هزاران دانشآموز برای این تصمیمات برنامهریزی کردهاند؟
کنکور؛ هزاران دغدغه جاری برای دانشآموزان
سال کنکور همیشه برای دانشآموزان سالی متفاوت است؛ سالی که ساعتهای مطالعه، انتخاب رشته، تصمیمگیری درباره آینده و حتی سبک زندگی خانوادهها تحت تأثیر آن قرار میگیرد. بسیاری از خانوادهها ماهها و حتی سالها برای موفقیت فرزندانشان برنامهریزی میکنند و بخش زیادی از تصمیمات خود را بر اساس سیاستهای رسمی آموزشی کشور تنظیم میکنند.
اما زمانی که یک جامعه با شرایط بحرانی مواجه میشود، نقش مدیریت و تصمیمگیری دقیق اهمیت بیشتری پیدا میکند. در چنین شرایطی، دانشآموزان بیش از هر زمان دیگری نیازمند پیامهای روشن، تصمیمات مشخص و اطلاعات قابل اعتماد هستند. هرگونه تأخیر، ابهام یا انتشار اخبار متناقض میتواند فشار روانی آنان را افزایش دهد.
کنکور امسال برای بسیاری از داوطلبان تنها رقابت علمی نیست؛ آنان همزمان باید با اضطراب ناشی از شرایط اجتماعی و جنگ، نگرانیهای اقتصادی خانوادهها و فضای نامطمئن عمومی نیز مواجه شوند. در چنین وضعیتی، انتظار میرود سیاستگذاران حوزه آموزش بیش از گذشته به اهمیت ثبات تصمیمات توجه داشته باشند.
همیشه دانشآموزان قربانی هستند
یکی از مهمترین چالشهای نظام آموزشی، مسئله تغییرات مکرر در سیاستهای مرتبط با آزمون سراسری است. هرچند اصلاح سیاستهای آموزشی امری طبیعی و گاهی ضروری است، اما زمان، شیوه و نحوه اطلاعرسانی و حتی صحبت درباره آنها اهمیت فراوانی دارد.
دانشآموزی که برای یک مسیر مشخص برنامهریزی کرده است، نمیتواند هر سال در انتظار بماند که آیا تصمیمات اعلامشده همچنان معتبر خواهند بود یا خیر. این مسئله بهخصوص در موضوعاتی مانند ظرفیت رشتههای پزشکی و پیراپزشکی اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ زیرا بسیاری از داوطلبان بر اساس ظرفیتهای اعلامشده، انتخابهای آموزشی و حتی تصمیمات زندگی خود را تنظیم میکنند.
وقتی درباره افزایش یا کاهش ظرفیت رشتههای مهم، همزمان با نزدیک شدن به فصل کنکور، بحثهای جدیدی شکل میگیرد، طبیعی است که نگرانی در میان داوطلبان افزایش پیدا کند. مسئله اصلی حتی پیش از آنکه درباره درست یا نادرست بودن یک تصمیم باشد، به ضرورت ثبات و پیشبینیپذیری در سیاستگذاری بازمیگردد.
یک پیشنهاد؛ زلزله چند ریشتری در اذهان دانشآموزان
قائممقام وزیر بهداشت، در طی یک مصاحبه از پیشنهاد جدید وزارت بهداشت به شورای عالی انقلاب فرهنگی در راستای کاهش ظرفیت آموزش پزشکی صحبت نمود. این در حالی است که به گفته سازمان سنجش کشور، ۳۱ مرداد امسال زمان برگزاری کنکور سراسری است. یعنی یک ماه پیش از برگزاری آزمون سراسری، بنای وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشور، ایجاد زلزله روانی در اذهان دانشآموزان و خانوادههای آنها است. به نظر میرسد آنچه فقط برای مسئولان حائز اهمیت است، عدم اجرای مصوبات شورای عالی انقلاب است، نه توجه به دانشآموزان و برنامهریزی آنها.
عدم توجه جانشین محترم وزارت بهداشت به اذهان عمومی، در دورانی که فشار روانی حاصل از جنگ و سپری شدن دوران سخت، دانشآموزان را درگیر ساخته است، میتواند کشور را وارد بحرانی دیگر نماید.
عدم توجه به حفظ اتحاد ملی و دست یازیدن به قلب و اذهان دانشآموزان از اهم اقداماتی است که باید توسط مسئولان مورد توجه باشد.
حال آنکه این صحبتها بیشتر نقش دانشجویان آینده کشور را در از هم گسیختگی اجتماعی و آسیبهای حاصل از آن دوچندان مینماید.
شورای عالی انقلاب فرهنگی و دبیر آن توان پیگیری اجرای مصوبات خود را ندارند
شورای عالی انقلاب فرهنگی طی سالهای گذشته در حوزههای مختلف آموزشی تصمیمات مهمی اتخاذ کرده است. این شورا بهعنوان یکی از نهادهای اصلی سیاستگذار، نقش مهمی در تعیین مسیرهای کلان آموزشی کشور دارد. یکی از این تصمیمات مهم، مصوبه افزایش ظرفیت آموزش پزشکی در کشور و اجرای آن است.
وقتی یک سیاست رسمی پس از مدتی دوباره محل بحث، اختلاف یا بازنگری قرار میگیرد، این نگرانی ایجاد میشود که آیا تصمیمات کلان آموزشی از پشتوانه اجرایی کافی برخوردار هستند یا خیر.
این موضوع درباره داوطلبان کنکور اهمیت مضاعف دارد؛ زیرا آنان امکان آزمون و خطا در تصمیمات آموزشی را ندارند. یک دانشآموز برای یک سال تحصیلی برنامهریزی میکند، بر اساس آن برنامه به پیش میرود و بر همین منطق خود را آماده کنکور سراسری میکند. با این شرایط باید به ثبات تصمیمات و اهمیت اجرای آنها توجهی ویژه نمود.
حال باید پرسید آیا شورا و دبیر آن، جناب آقای خسروپناه، توان پیگیری برای اجرای مصوبات شورا را ندارند؟
شورای عالی انقلاب فرهنگی باید نسبت به تصمیمات خود قاطع باشد و حداقل بهعنوان نهاد تصمیمگیر در زمینههایی که سیاستگذاری را به پیش برده است، نقش خود را ایفا نماید.
در شرایطی که پیشنهادات وزارت بهداشت، آسیبی جدی به اذهان دانشآموزان وارد میکند، آیا شورا نیز در برابر این اقدامات سکوت خواهد کرد؟
باید دید نقش شورای عالی انقلاب فرهنگی در برابر چنین اقداماتی از سمت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی چگونه خواهد بود و چقدر شورا در اجرا شدن مصوبات خود مصمم است و به دانشآموزان اهمیت میدهد.
لینک کپی شد
گزارش خطا
اخبار مرتبط
