مشقِ ایستادن در مسیر حق؛ نیمه شعبان و تولد دوباره‌ی امید

به گزارش خبرنگار گروه استان های خبرگزاری دانشجو،نیمه شعبان، روز انتظار است؛ انتظار نه از جنس سکون، که از جنس حرکت. انتظاری آگاهانه، پویا و مسئولیت‌ساز. انتظاری که به انسان می‌آموزد در تپش مداوم زمین و زیر نگاه زهرآلود زمان، دست از ایمان نشوید و باور کند که در پس این همه غبار، دستی خواهد آمد؛ دستی پرمهر که مرز حق و باطل را دوباره ترسیم خواهد کرد.

امروز، در روزگاری که سپیدی‌ها در سیاهی دل‌های آدمیان رنگ باخته‌اند و حقیقت زیر آوار دروغ و منفعت دفن شده است، دیدگان زمین بیش از همیشه در انتظار سپیده‌ای صادقانه است؛ سپیده‌ای که نه از جنس شعار، که از جنس عدالت باشد. راه درازی است از این‌جا تا صداقت، و زمین خسته است از تکرار خیانت‌ها. زمین منتظر است تا مردی بیاید از جنس آسمان؛ مردی که با قدم‌های استوارش، شقاوت و ستم را جسورانه از هستی بزداید.

امروز، جهان بیش از هر زمان دیگری تشنه عدالت است. خاک، از خون سرخ عدالت گلگون شده و انسان، در هیاهوی تمدن‌های دروغین، ساده‌ترین ارزش‌های انسانی را از یاد برده است. شب، طولانی شده و نگاه‌ها خسته‌اند؛ اما وعده خدا روشن است. شبی که دریده خواهد شد و طلوعی از جنس نور، بر چشمان منتظر آدمیان خواهد نشست.

انتظار، یعنی همین امروز را دیدن و ناامید نشدن. یعنی باور داشتن به فردایی که خواهد آمد، حتی اگر نشانه‌هایش در میان این همه تاریکی کم‌رنگ باشد. انتظار، یعنی ساختن خود، جامعه و جهان، به اندازه توان، برای روزی که عدالت به خانه زمین بازمی‌گردد.

و با همه این‌ها، امروز روز شادی است. میان تمامی این ظلمت‌ها، امروز دل‌ها روشن است و لب‌ها به لبخند آراسته. شیرینی و شربت دست به دست می‌شود، اسپند بر آتشدان می‌سوزد و باد، دانه‌های گرگرفته‌اش را در هوا می‌پراکند؛ چرا که امروز نیمه شعبان است. روز تولد توست؛ روز تولد امید.

امروز، زمین در حسرت یک مرد می‌سوزد و ما، با همه رنج‌ها، شادیم. شاد از این‌که هنوز وعده‌ای هست، هنوز امیدی زنده است و هنوز کسی هست که خواهد آمد.

اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلیِّکَ الفَرَج

و ما را از منتظران بی‌عمل قرار مده؛

ما را از آنان قرار ده که در مسیر حق می‌ایستند،

از یارانش، از یاورانش،

از آنان که پیش از آمدنش، به عدالت نزدیک می‌شوند.

اللهم عجل لولیک الفرج…