فرزندی که نور خانه بود/روایت پدر و مادر شهید سجاد رضایی از فرزندی که به آرزویش رسید+ فیلم

به گزارش خبرنگار گروه استان‌های خبرگزاری دانشجو، خانواده رضایی دارای دو فرزند بودند؛ فرزند اول یک دختر و فرزند دوم سجاد، تنها پسر خانواده. پدر و مادر شهید می‌گویند سجاد از همان کودکی روحیه‌ای آرام، مهربان و مسئولیت‌پذیر داشت.

او همواره تلاش می‌کرد در کنار رسیدگی به امور شخصی خود، حامی خانواده باشد و با رفتار و اخلاق نیکویش فضای خانه را سرشار از محبت کند.

مادر شهید با یادآوری خاطرات فرزندش می‌گوید: سجاد قلب مهربانی داشت. احترام به پدر و مادر برایش اهمیت زیادی داشت و هیچ‌گاه از کمک کردن به اعضای خانواده دریغ نمی‌کرد. هر جا لازم بود حضور داشته باشد، بدون هیچ چشم‌داشتی پیش‌قدم می‌شد.

آرزویی که بار‌ها بر زبانش جاری می‌شد

مادر شهید در بخش دیگری از سخنانش به علاقه عمیق سجاد به فرهنگ شهادت اشاره می‌کند و می‌گوید: بعد از شهادت رهبر عزیزمان سجاد خیلی تحت تأثیر قرار گرفته بود. بار‌ها می‌گفت: خوش به حالش؛ چه سعادتی نصیبش شد. کاش قسمت ما هم بشود. این جمله را آن‌قدر تکرار کرده بود که هنوز صدایش در گوشم مانده است.

به گفته مادر شهید، این سخنان تنها یک احساس زودگذر نبود، بلکه از باور و اعتقاد قلبی او سرچشمه می‌گرفت. سجاد همواره از فداکاری شهدا سخن می‌گفت و آنان را الگوی زندگی خود می‌دانست.

انتظار هر روزه یک پدر

پدر شهید سجاد رضایی نیز از علاقه و وابستگی عمیق خود به فرزندش سخن می‌گوید. او با بغضی که در صدایش موج می‌زند، تعریف می‌کند: سجاد تنها پسرم بود و علاقه خاصی به او داشتم. هر روز زمانی که از محل کار برمی‌گشت، من جلوی در خانه منتظرش می‌ایستادم. عادت کرده بودم آمدنش را ببینم و با او احوالپرسی کنم. دیدن سجاد خستگی یک روز کاری را از تنم بیرون می‌کرد.

• در ادامه حتما بخوانید

  جانباز ۷۰ درصد البرزی غلامحسین حسینی به یاران شهیدش پیوست

پدر شهید می‌گوید جای خالی فرزندش در خانه بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود؛ اما در کنار این دلتنگی، به راهی که سجاد انتخاب کرد افتخار می‌کند و معتقد است فرزندش به آرزویی که سال‌ها در دل داشت، دست یافته است.

خانواده شهید رضایی، مهم‌ترین ویژگی سجاد را خوش‌اخلاقی و مردم‌داری او می‌دانند. او در میان اقوام، دوستان و آشنایان به خوش‌رفتاری، احترام به بزرگ‌تر‌ها و روحیه کمک به دیگران شناخته می‌شد. هر کس با او معاشرت داشت، از متانت و برخورد گرمش خاطره‌ای در ذهن دارد.

امروز اگرچه جای سجاد در کنار خانواده خالی است، اما خاطرات، منش و راهی که انتخاب کرد همچنان در ذهن و قلب نزدیکانش زنده است. پدر و مادر شهید باور دارند که فرزندشان با ایمان و اخلاص زندگی کرد و سرانجام نیز به آنچه سال‌ها آرزویش را داشت رسید؛ آرزویی که بار‌ها با زبان خود گفته بود: کاش قسمت ما هم بشود.

نام شهید سجاد رضایی برای خانواده‌اش تنها یادآور یک فرزند نیست؛ بلکه یادآور جوانی مؤمن، مهربان و آرمان‌خواه است که زندگی خود را در مسیر باورهایش سپری کرد. امروز پدر و مادر او با وجود داغ سنگین فراق، به فرزندی افتخار می‌کنند که راه ایثار را برگزید و یادش برای همیشه در دل‌ها ماندگار شد.