انتقاد امام جمعه نیمروز از مثلثِ «گفتاردرمانی»، دانشگاهِ منفعل و پروژههای بیسرانجام در سیستان

به گزارش خبرنگار گروه استانهای خبرگزاری دانشجو، حجت الاسلام والمسلمین اشرفیان در خطبههای این هفته نماز جمعه نیمروز وضعیت سیستان را به «بیماری در حال احتضار» تشبیه کرد و گفت: وضعیت امروز سیستان که بحرانهای مختلف اقتصادی، شرایط جوی، فقر، بیکاری و مشکلات زیستمحیطی سیستان را شبیه کرده است به یک بیمار در حال احتضار؛ بیماری که رو به موت است و اطرافیانش به جای اینکه حرکتی کنند برای نجات او، به اظهار همدردی و گفتار درمانی اکتفا میکنند و بسنده میکنند.
وی با تاکید براینکه سیستان گریه کن و اقدامات نمایشی نمیخواهد، افزود: اگر فقر، بیکاری، اگر بیآبی، اگر شرایط سخت زیستمحیطی، شرایط سخت اقتصادی بر منطقه حاکم شده، زندگی مردم را دارد نابود میکند، مردم را مستأصل کرده، این راهش اظهار همدردی نیست، راه حل دارد، سیستان گریه کن و اقدامات نمایشی نمیخواهد مدیریت جهادی وعملکرد میدانی میخواهد، همه باید کمک کنند با وحدت و همدلی با استفاده از همه ظرفیتها باید سیستان رانجات داد.
امام جمعه نیمروز با گلایه از تعطیلی شهرکهای صنعتی و عملکرد ضعیف دانشگاهها ادامه داد:
قرار بود سیستان منهای آب، صنعتی بشود، کارخانه و کارگاه تولیدی وارد منطقه بشه تا جوان ما مجبور نشود برای پیدا کردن یک شغل آواره استانهای دیگر بشود؛ اما امروز میبینیم همین شهرکهای صنعتی نیمهفعال هم زمینگیر شدند، تعطیل شدند، یا واحدهای تولیدی به دنبال تعطیل کردن هستند. باید شهرکهای صنعتی به جای در آمدسازی از روشهای نامتعارف به مدار تولید و اشتغال برگردند.
وی در انتقاد به عملکرد دانشگاهها در سیستان افزود: قرار بود دانشگاههای ما به جای اینکه صرفاً تابلویی از آنها به عنوان قطب علمی منطقه بماند، نسخهای عملی و بروز برای برونرفت از بحرانهای منطقه داشته باشند تا دیگران مدام نیایند ما را سرزنش کنند که اگر مشکلی در سیستان هست مقصر خودتان هستید. دانشگاههای سیستان برنامهای و توانی برای مدیریت بحران ندارند یا نمیخواهند کاری انجام بدهند. باید دانشگاهها به عنوان قطب علمی منطقه ثابت کنند راهکار واقعی ودلسوزانه وجامع برای مدیریت ومقابله با بحران سیستان دارند و این درصورتی خواهد شد که بتواند از همه ظرفیتهای علمی ونخبگانی منطقه دور یک میز استفاده کند و برنامهای مطابق بازیست بوم منطقه آماده کند.
اشرفیان با تاکید بر ابهام در سرنوشت طرحهای آبی و چاههای ژرف گفت: هیچکس نیامد به مردم توضیح نداد سرنوشت چاه ژرف چی شد؟ چرا چاه ژرف بسته و تجهیزاتش جمع شد؟ افکار عمومی جواب میخواهد. آیا این آب اگر غیربهداشتی بود، اگر ناسالم بود، حداقل برای مهار ریزگردهایی که دارد مردم را خفه میکند، در آن کانونهای ریزگرد، تپههای ماسهبادی که زندگی مردم را شب سیاه کرده و نفس کشیدن را سخت کرده، آیا نمیتوانست این آب برود در این کانالها و یک مقدار شرایط جوی منطقه را آرام کند؟ آیا آن همه هزینه بیتالمال بیثمر بود، بینتیجه بود؟ که اگر بیثمر بود چرا اجازه داده شد که این اقدام انجام بشود واین همه هزینه بشود واگر ثمری دارد چرا جمع شد؟
وی با تاکید بر لزوم پاسخگویی درخصوص وضعیت طرحهای اضطراری آب سیستان گفت: چرا کسی به مردم توضیح نداد طرح تأمین آب اضطراری سیستان چرا بلاتکلیف رها شده؟ تکلیف چاهکهایی که در مناطق مختلف حفاری شد تاآب را به سیستان برسانند چه شد، چرا این لولهها در این بیابانها دارد خاک میخورد؟ آیا ما شرایط تأمین آب مان دیگر در حد اضطرار نیست؟ نکند سرنوشت این طرح هم مثل طرح نیملوله بماند و این لولهها، این پول بیتالمال همچنان تبدیل به موزه و تاریخ عبرتی برای آیندگان بشود. انتقال اب از دریای عمان یکی از مطالبات و همچنین وعدههای همه بود چرا کسی گزارش نمیدهد این پروژه اساسی به کجا رسید؟
امام جمعه نیمروز با انتقاد از کیفیت آب و قیمت نان تاکید کرد: ما هر کجا میرویم یکی از مهمترین گلایههایی که مردم به ما میرسانند، مردم از وضعیت طعم و بوی بد آب لولهکشی میبرند، از کیفیت بد نان و افزایش قیمت نان رنج میبرند. بعضی نانواییها با همان کیفیت نامطلوب آمدند قیمت نان را افزایش دادند بدون اطلاعرسانی قبلی به مردم.