وقتي گاوچران‌هاي وحشي از صدای زندانیان ایرانی متاثر مي‌شوند!

به گزارش خبرنگار «خبرگزاری دانشجو» از قزوین، علیرضا ضرغامی؛ بی بی سی: این دو آمریکایی که پس از بیش از دو سال، روز یکشنبه، ۲۵ سپتامبر (سوم مهر)ساعاتی پس از ورود به نیویورک در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کردند، مدعی شدند که فریادهای زندانیانی را شنیده اند که مورد «ضرب و شتم» قرار می گرفتند.

این خبری بود که پس از آزادی دو جاسوس آمریکایی از بنگاه خبر پراکنی بی بی سی  به سراسر جهان مخابره شد.

نکته قابل توجه در این مطلب یک نقطه مبهم است که پارادوکس عجیبی دارد، آن پارادوکس نیز این است که این شارلاتانیزم های تبلیغاتی غوغاسالاران ژورنالیست غرب وحشی بالاخره کر هستند یا از ضریب شنوایی بالایی برخوردارند.

فریادهای مرگ بر آمریکا که هر سال در 22 بهمن، روز قدس و هزاران روز دیگر به بهانه های مختلف، سمفونی زیبای هویت استکبار ستیزی جمهوری اسلامی را بر بلندای جهان  می افکند، جای بس تعجب و اعجاز است که به گوش این گاوچران های وحشی نرسیده است.

شیون زنان و کودکان بحرینی که هر روز آماج گلوله های سربی ساخت آمریکا می شوند؛ مگر آنقدر بلند نیست که به گوش این گاو چران ها برسد؟ پس چرا نمی شنوند؟ مگر قوه شنوایی این گاوچرانها قوی نیست؟

اگر این جوجه گاو چران های غربي وحشی اینقدر از قدرت شنوایی بالایی برخوردارند که صدای زندانیان ایرانی را می شنوند، آیا صدای موشک های آمریکایی که بر سر مردم مظلوم افغانستان، عراق، لیبی و دیگر نقاط جهان ریخته می شود را نمی شنوند.

جای بسی تعجب است که این جاسوسان صهیونیست تبار از صدای زندانیان ایرانی متاثر شده اند؛ اما با دیدن جای گلوله بر پیشانی کودکان نوار غزه، ککشان هم نگزیده است.

ولی یک نکته مبهم که با اظهارات سخیفانه این گاوچران ها، هویدا شد، این بود که آنها واقعا جاسوس بوده اند؛ زیرا یک توریست نمی تواند به این زیبا گوش فرا دهد، ولی یک جاسوس تروریست، تمام تلاشش را به کار می برد تا هم گوش کند و هم ببیند؛ هرچند که این صهیونیست تبارها آنچه را که وجود داشت، نشنیدند، بلکه آنچه را که می خواستند شنیدند.