راويان خرد خرد

خبرنگار حلقه واسطي ميان اتفاق، حادثه و ديگران نيست، بلكه او خود در تداعي معناي حادثه و خبر موضوعيت دارد، او از نگاه خود روايت مي كند و بر مدار دانايي و توانايي انديشه و قلم خويش، نقش رسانايي مخترع از حرفه خود را ايفا مي كند.

واقعيت آن است كه امروزه بيش از آنكه حادثه و واقعه خبر را بسازد، نگاه و بيان و بنان خبرنگار است كه ميدان جلوه تام و تمام، هنر و ادب او مي شود.

خبر، عرضه رنگ آميزي و صحنه آرايي نگاه‌هاست و اين مدار حضور تاملات و تحملات خبرنگار است كه به آنچه واقعه مي نامند، برد عاطفي و حسي مي‌بخشد.

خبرنگار، رسالت نبي را بر دوش دارد و عظمت او در چه گفتن و چگونه گفتن است.

وسعت تبليغ و آرايه تبيين رويداد، از دل است كه جان مي گيرد و مي گيراند و جاري و ساري مي شود.

خبرنگار، نگارگر آگهي و دانايي است و فهم و معرفت پله‌اي برخي از داشتن و توانستن آنكه نمي‌داند؛ پس نمي تواند و راه يافتن به معرفت، نه در انباشت آن شد، بلكه در كشش فهم جهان علي و معلولي و شناخت تداوم حضور ذات حق و دست قدرت او در بر ساختن وقايع و حوادث و رويدادهاست و خبرنگار در اين ساخت و اين وادي نفس مي‌زند، گرچه خود به تمامي نفس پرده اين معركه دمادم خوف و رجاست.

تلخ و شيرين، ياس و اميد، روشن و تاريك و خوف و رجا، همه رنگ‌هاي طبعي و تبعي اين آوردگاه پرخون اما پرجوش است كه خبرنگار حلقه اتصال اين به آن است و آن به اين.

روز خبرنگار، نه در گراميداشت او، كه چه بسيار اين روزگار ممكن است و مهلتي براي چنين كسي و چنان كاري نباشد و نمانده باشد، اما هر چه هست، توجه و تنبه به اين ظرافت و لطافت، غنيمت است، اي دل بكوش كه صاحب دل شوي و تا راهرو نباشي كي راهبر شوي.

سلام و درود بر صداقت و صراحت و غيرت و حميت و معرفت خبرنگاران در عرصه قلم و انديشه و ايثار و خرد.

ايدون باد! ايدون تر باد!/انتهاي پيام/