کشوردوست، حسینیه‌ای به وسعت داغ و دلدادگی+فیلم

به گزارش گروه فرهنگی خبرگزاری دانشجو، شب دوم محرم، خیابان کشوردوست حال و هوایی دیگر داشت. هنوز داغ فقدان «آقای شهید خیابان کشوردوست» بر دل‌ها سنگینی می‌کرد، اما مردمی که دل در گرو مکتب عاشورا دارند، خوب می‌دانند مرهم این داغ‌ها کجاست.

خودشان گفته بودند: «اگر می‌خواهید گریه کنید، برای مصائب امام حسین (ع) گریه کنید...»

و حالا، در شب دوم محرم، خیل عاشقانش آمده بودند؛ آمده بودند تا با اشک بر مصائب اباعبدالله الحسین (ع)، هم به ندای او لبیک بگویند و هم داغ فراقش را تاب بیاورند.

صدای روضه در کوچه‌ها می‌پیچید و اشک‌ها، بی‌اختیار جاری می‌شد، اشک‌هایی که هم برای کربلا بود و هم برای عزیز از دست‌رفته‌شان.

مردم، در همان مکانی که روزی عطر حضورش را داشت، گرد هم آمده بودند؛ گویی می‌خواستند با یاد مصیبت‌های سیدالشهدا (ع)، دل‌های داغدارشان را آرام کنند.

شاید امید داشتند که با توسل به حضرتش، با مدد از نام امام حسین (ع)، این داغ سنگین کمی سبک‌تر شود؛ که اشک بر حسین (ع)، مرهمی باشد بر زخمی که هنوز تازه است.

خیابان کشوردوست، انشب، فقط یک خیابان نبود؛ حسینیه‌ای شده بود به وسعت دل‌های مردم…

جایی که عشق به حسین (ع) و یاد شهید، در هم آمیخته بود.