گزارش ناتمام عادل فردوسی پور؛ دفاع از حقانیت این خاک، ملیترین و ماندگارترین گزارش زندگی شما خواهد بود / چرا صدای چهره محبوب رسانه علیه دشمن بلند نمیشود؟
به گزارش خبرگزاری دانشجو، در جغرافیای رسانهای ایران، نام عادل فردوسیپور با هوش، صراحت و البته محبوبیتی گره خورده که ریشه در سالها اعتماد مخاطب دارد. اما این محبوبیت، سکهای دو روست؛ روی دیگر آن، «مسئولیت اجتماعی» در لحظات سرنوشتساز تاریخی است.
بیش از چهل روز از آغاز دور جدید جنایات بیسابقه علیه بشریت توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی میگذرد و ابعاد نجنایت جنگی و اعمال ضد حقوق بشر دوستانه دشمن بیشتر عیان می شود.
در این میان، حضور عادل در قلب حادثه —دانشگاه شریف— بدون آنکه کلامی در محکومیت دشمن به زبان آورد، پرسشهای بزرگی را پیش روی جامعه قرار داده است.
آقای فردوسیپور، نباید فراموش کرد که بخش بزرگی از سرمایهی اجتماعی و محبوبیت شما در بستر رسانهی این نظام و با هزینهی بیتالمال این ملت شکل گرفته است. مردم ایران شما را نه به عنوان یک فرد عادی، بلکه به عنوان یک «چهره ملی» میشناسند.
امروز که وطن درگیر نبردی نابرابر با استکبار جهانی و رژیم کودککش است، استفاده نکردن از این ظرفیت رسانهای برای تبیین حقایق و محکومیت دشمن، نوعی نادیده گرفتن حقوق همان مردمی است که شما را به این جایگاه رساندهاند.
امروز مردم ایران بیش از هر زمان دیگری به اتحاد و شنیدن صدای نخبگان و چهرههای محبوب خود نیاز دارند. همراهی با مردمی که در صحنه هستند و برای عزت ایران از جان مایه میگذارند، کمترین توقع از یک چهره ملی است.
محبوبیت شما میراثی است که باید در خدمت تاریخ و حقیقت قرار بگیرد. حضور در صحنه جنایت دشمن آمریکایی-صهیونیستی در دانشگاه شریف، زمانی ارزش پیدا میکند که با «بیان صریح» و «محکومیت قاطع» همراه باشد. این یک توصیه نیست، بلکه مسئولیتی است که بر دوش شما سنگینی میکند.
سکوت خود را بشکنید و از ظرفیت عظیم خود برای ایران عزیز استفاده کنید. اجازه ندهید تاریخ بنویسد که در روزهای سختِ وطن، فرزند دانشگاه و چهره محبوب رسانه، تنها تماشاگر بود. امروز، فریاد علیه جنایت و دفاع از حقانیت این خاک، ملیترین و ماندگارترین گزارش زندگی شما خواهد بود.